a)Konsolidacja

Jednostki zależne

Jednostki zależne to wszelkie jednostki (w tym spółki celowe), w odniesieniu do których Grupa ma prawo kierowania ich polityką finansową i operacyjną, co zwykle towarzyszy posiadaniu liczby akcji zapewniającej ponad połowę ogólnej liczby praw głosu. Przy dokonywaniu oceny, czy Grupa kontroluje daną jednostkę, uwzględnia się istnienie i wpływ potencjalnych praw głosu, które w danej chwili można zrealizować lub zamienić na akcje. Jednostki zależne podlegają pełnej konsolidacji od dnia przejęcia nad nimi kontroli przez Grupę. Przestaje się je konsolidować z dniem ustania kontroli. Nabycie jednostek zależnych przez Grupę rozlicza się metodą nabycia. Koszt nabycia ustala się jako wartość godziwą przekazanych aktywów, wyemitowanych instrumentów kapitałowych oraz zobowiązań zaciągniętych lub przejętych na dzień wymiany. Możliwe do zidentyfikowania nabyte aktywa oraz zobowiązania i zobowiązania warunkowe przejęte w ramach połączenia jednostek gospodarczych wycenia się początkowo według ich wartości godziwej na dzień przejęcia niezależnie od wielkości udziałów niekontrolujących. Nadwyżkę kosztu nabycia nad wartością godziwą udziału Grupy w możliwych do zidentyfikowania przejętych aktywach netto ujmuje się jako wartość firmy. Jeżeli koszt przejęcia jest niższy od wartości godziwej aktywów netto przejętej jednostki zależnej, różnicę ujmuje się bezpośrednio w skonsolidowanym zestawieniu całkowitych dochodów.

Eliminowane są przychody i koszty, rozrachunki i niezrealizowane zyski na transakcjach pomiędzy spółkami Grupy. Eliminacji podlegają również niezrealizowane straty. Tam, gdzie jest to konieczne, zasady rachunkowości stosowane przez jednostki zależne podlegają zmianie dla zapewnienia zgodności z zasadami rachunkowości stosowanymi przez Grupę.

b)Sprawozdawczość dotycząca segmentów operacyjnych

Segmenty operacyjne są przedstawiane w sposób spójny ze sprawozdawczością wewnętrzną dostarczaną głównemu decydentowi operacyjnemu. Główny decydent operacyjny, odpowiedzialny za alokację zasobów i ocenę wyników segmentów operacyjnych, został określony jako Zarząd ATM Grupa S.A.Segmenty operacyjne zostały wyodrębnione na podstawie rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej oraz charakterystyki przychodów i kosztów, co pozwala na efektywną ocenę ich wyników i podejmowanie decyzji o alokacji zasobów. Grupa Kapitałowa identyfikuje sześć podstawowych segmentów operacyjnych. Szczegółowy opis segmentów zaprezentowany jest w nocie 9. 

c)Wycena pozycji wyrażonych w walutach obcych

Transakcje i salda

Transakcje wyrażone w walutach obcych przelicza się na walutę funkcjonalną według kursu obowiązującego w dniu transakcji lub wyceny, jeżeli pozycje podlegają przeszacowaniu. Zyski i straty kursowe z tytułu rozliczenia tych transakcji oraz wyceny bilansowej aktywów i zobowiązań pieniężnych wyrażonych w walutach obcych ujmuje się w skonsolidowanym sprawozdaniu z całkowitych dochodów, o ile nie odracza się ich w kapitale własnym, gdy kwalifikują się do uznania za zabezpieczenie przepływów pieniężnych i udziałów w aktywach netto. Zyski i straty na różnicach kursowych odnoszące się do pożyczek oraz środków pieniężnych i ich ekwiwalentów przedstawiane są w skonsolidowanym sprawozdaniu z całkowitych dochodów w pozycji Przychody finansowe lub Koszty finansowe. Wszystkie pozostałe zyski lub straty prezentowane są w skonsolidowanym sprawozdaniu z całkowitych dochodów w pozycji Pozostałe przychody lub Pozostałe koszty.

d) Rzeczowe aktywa trwałe

Rzeczowe aktywa trwałe wykazuje się według kosztu historycznego pomniejszonego o umorzenie oraz odpisy aktualizujące z tytułu utraty wartości. Koszt historyczny uwzględnia wydatki bezpośrednio związane z nabyciem danych aktywów. Późniejsze nakłady uwzględnia się w wartości bilansowej danego środka trwałego lub ujmuje jako odrębny środek trwały (tam, gdzie jest to właściwe) tylko wówczas, gdy jest prawdopodobne, że z tytułu tej pozycji nastąpi wpływ korzyści ekonomicznych do Grupy, zaś koszt danej pozycji można wiarygodnie zmierzyć. Wartość bilansową wymienionych części zamiennych usuwa się ze skonsolidowanego bilansu. Wszelkie pozostałe wydatki na naprawę i konserwację odnoszone są do skonsolidowanego zestawienia całkowitych dochodów w okresie obrotowym, w którym je poniesiono.  

Weryfikacji wartości końcowej i okresów użytkowania środków trwałych i ewentualnej ich zmiany dokonuje się na każdy dzień bilansowy. W przypadku, gdy wartość bilansowa środka trwałego przewyższa jego oszacowaną wartość odzyskiwalną, jego wartość bilansową spisuje się natychmiast do poziomu wartości odzyskiwalnej. Utworzenie odpisów z tytułu utraty wartości ujmuje się w skonsolidowanym sprawozdaniu z całkowitych dochodów, w pozycji Odpisy z tytułu utraty wartości (dla rzeczowych aktywów trwałych pozostających w użytkowaniu) lub Pozostałe koszty (dla rzeczowych aktywów trwałych, które nie będą wykorzystywane w dalszej działalności i tym samym ulegają wykreśleniu z ewidencji środków trwałych).

Zyski i straty z tytułu zbycia środków trwałych ustala się drogą porównania wpływów ze sprzedaży z ich wartością bilansową i ujmuje w skonsolidowanym sprawozdaniu z całkowitych dochodów, w pozycji Pozostałe przychody lub Pozostałe koszty.

Grupa aktywuje koszty finansowania zewnętrznego, które można bezpośrednio przyporządkować do nabycia, budowy lub wytworzenia dostosowywanego składnika aktywów, jako część ceny nabycia lub kosztu wytworzenia tego składnika aktywów. Natomiast, pozostałe koszty finansowania zewnętrznego są ujmowane jako koszty okresu, w którym zostały poniesione.

g) Nieruchomości inwestycyjne

Za nieruchomości inwestycyjne uznaje się nieruchomości (grunt, budynek lub część budynku), które Grupa traktuje jako źródło przychodów z czynszów lub utrzymuje w posiadaniu ze względu na przyrost ich wartości, przy czym nieruchomość taka nie jest:

wykorzystywana przy produkcji, świadczeniu usług lub czynnościach administracyjnych;

przeznaczona na sprzedaż w ramach zwykłej działalności jednostki.

Do nieruchomości inwestycyjnych zalicza się również nieruchomości używane na podstawie umowy dzierżawy długoterminowej (w szczególności prawo wieczystego użytkowania gruntu) oraz nieruchomości w trakcie przebudowy (ulepszenia), jeśli jednocześnie spełniają powyższe warunki dla ujęcia ich jako nieruchomości inwestycyjnej. Nieruchomości inwestycyjne wyceniane są na moment początkowego ujęcia w cenie nabycia lub koszcie wytworzenia.

W wartości bilansowej nie uwzględnia się kosztów utrzymania nieruchomości inwestycyjnej. Koszty te są ujmowane w skonsolidowanym sprawozdaniu z całkowitych dochodów w momencie poniesienia.

Na każdy dzień bilansowy nieruchomości inwestycyjne wycenia się w wartości godziwej.

Nieruchomość inwestycyjna zostaje usunięta z bilansu w momencie jej zbycia lub w przypadku trwałego wycofania z użytkowania, jeżeli nie oczekuje się uzyskana w przyszłości żadnych korzyści wynikających z jej zbycia.

Zyski lub straty wynikające ze zbycia nieruchomości inwestycyjnej ustala się jako różnicę między przychodami netto ze zbycia, a wartością bilansową z najnowszych śródrocznych, kwartalnych lub rocznych sprawozdań finansowych, zaktualizowaną na dzień sprzedaży danego składnika aktywów o ewentualne poniesione nakłady.

j)Zapasy

Zapasy wykazywane są w cenie nabycia lub w koszcie wytworzenia, nie wyższym jednak od cen sprzedaży netto. Wartość rozchodu ustala się z zastosowaniem metody „pierwsze przyszło – pierwsze wyszło” („FIFO”) lub w drodze identyfikacji jednostkowej. Koszt wytworzenia obejmuje koszty projektowe, materiały, robociznę bezpośrednią, inne koszty bezpośrednie i odnośne ogólne koszty produkcji (oparte na normalnych zdolnościach produkcyjnych). Cena sprzedaży netto to oszacowana cena sprzedaży w normalnym toku działalności, pomniejszona o odnośne zmienne koszty sprzedaży.

W ramach zapasów wykazywane są:

materiały;

towary;

produkcja w toku obejmująca: przedsięwzięcia deweloperskie, polegające na budowie budynku i znajdujących się w nim (nich) lokali wraz z przynależnymi obiektami infrastruktury lub przebudowa (ulepszenie) już istniejącego budynku (budynków) z zamiarem sprzedaży jednemu lub więcej nabywcom,

zaliczki na dostawy dotyczące przedsięwzięć deweloperskich.

Ze względu na specyfikę prowadzonej działalności Grupa nie wykazuje produktów gotowych.

Odpis z tytułu utraty wartości zapasów zalicza się do Odpisów z tytułu utraty wartości (w przypadku projektów kontynuowanych) oraz do Pozostałych kosztów (w przypadku projektów zaniechanych). 

o)Kapitał podstawowy

Wartość nominalną akcji zwykłych i uprzywilejowanych niepodlegające obowiązkowemu wykupowi zalicza się do kapitału podstawowego. 

s)Rezerwy

Rezerwy ujmuje się wówczas, gdy Grupa ma prawny lub zwyczajowo oczekiwany obowiązek wynikający ze zdarzeń przeszłych i jest prawdopodobne, że wymagany będzie wypływ zasobów w celu wywiązania się z tego obowiązku, zaś jego wielkość wiarygodnie oszacowano. Nie tworzy się rezerw na przyszłe straty operacyjne.

Kwoty rezerw wykazuje się w bieżącej wartości nakładów, które – jak się oczekuje – będą niezbędne do wypełnienia obowiązku. Stosuje się wówczas stopę procentową przed opodatkowaniem, która odzwierciedla bieżącą ocenę rynku odnośnie do wartości pieniądza w czasie oraz ryzyko związane konkretnie z danym składnikiem zobowiązań. Zwiększenie rezerw związane z upływem czasu jest rozpoznawane jako koszty odsetkowe. Grupa przyjmuje, że w przypadku okresu poniżej jednego roku nie dokonuje się dyskontowania oczekiwanych przepływów pieniężnych.

t) Ujmowanie przychodów

Grupa stosuje pięciostopniowy model, aby określić moment ujęcia przychodów oraz ich wysokość. Przychody ze sprzedaży ujmowane są w wysokości ceny transakcyjnej w momencie przekazania przyrzeczonych w umowie towarów lub usług na rzecz klienta, które ma miejsce wtedy, gdy klient uzyskuje kontrolę nad tymi składnikami aktywów. Kontrola nad składnikiem aktywów odnosi się do zdolności do bezpośredniego rozporządzania tym składnikiem aktywów i uzyskiwania z niego zasadniczo wszystkich pozostałych korzyści. Przekazanie dóbr na rzecz klienta może zostać spełnione w danym momencie (po dostarczeniu produktu lub wykonaniu usługi) lub w ciągu określonego czasu (w miarę realizacji świadczenia). W przypadku świadczenia spełnianego w ciągu określonego czasu, Grupa ujmuje przychody w miarę

u)Dochody z tytułu dotacji

Dotacje do produkcji filmowej i telewizyjnej

Jeżeli na realizację określonego programu Grupa otrzymuje dotację, ujmowana ona jest w księgach Grupy w momencie wpływu bądź uprawdopodobnienia jej wpływu w przyszłości (np. uzyskanie promesy), jako przychód przyszłych okresów. Zaliczone do rozliczeń międzyokresowych przychodów kwoty dotacji zwiększają stopniowo Dochody z dotacji, równolegle do odpisów amortyzacyjnych lub umorzeniowych od aktywów programowych sfinansowanych z tych źródeł. Jeżeli umowa dotacji przewiduje jej zwrot w przypadku osiągnięcia zysku i osiągnięcie zysku jest prawdopodobne, dotację rozpoznaje się jako zobowiązanie w kwocie w jakiej prawdopodobny jest jej zwrot (na podstawie szacunku Zarządu). Część niepodlegającą zwrotowi traktuje się jak dotację bezzwrotną.

Dotacje do pozostałych aktywów trwałych

Jeżeli na zakup lub wytworzenie rzeczowych aktywów trwałych Grupa otrzymuje dotację, ujmowana ona jest w księgach Grupy w momencie wpływu bądź uprawdopodobnienia jej wpływu w przyszłości (np. uzyskanie promesy), jako przychód przyszłych okresów. Zaliczone do rozliczeń międzyokresowych przychodów kwoty dotacji zwiększają stopniowo Pozostałe przychody, równolegle do odpisów amortyzacyjnych lub umorzeniowych od rzeczowych aktywów trwałych sfinansowanych z tych źródeł. Jeżeli umowa dotacji przewiduje jej zwrot w przypadku osiągnięcia zysku i osiągnięcie zysku jest prawdopodobne, dotację rozpoznaje się jako zobowiązanie w kwocie, w jakiej prawdopodobny jest jej zwrot (na podstawie szacunku Zarządu). Część niepodlegającą zwrotowi traktuje się jak dotację bezzwrotną.

v)Leasing – leasingobiorca

Zgodnie z MSSF 16 umowa jest leasingiem lub zawiera leasing, jeśli przekazuje prawo do kontroli użytkowania zidentyfikowanego składnika aktywów na dany okres w zamian za wynagrodzenie. Przeniesienie prawa do użytkowania ma miejsce wówczas, gdy mamy do czynienia ze zidentyfikowanym aktywem, w odniesieniu do którego leasingobiorca ma prawo do praktycznie wszystkich korzyści ekonomicznych i kontroluje wykorzystanie danego aktywa w danym okresie. Jeśli definicja leasingu jest spełniona, Grupa ujmuje prawo do użytkowania aktywa wraz z odpowiednim zobowiązaniem z tytułu leasingu ustalonym w wysokości zdyskontowanych przyszłych płatności w okresie trwania leasingu.

Aktywa z tytułu prawa do użytkowania

Grupa rozpoznaje aktywa z tytułu prawa do użytkowania w dacie rozpoczęcia leasingu (tj. w dniu, kiedy bazowy składnik aktywów jest dostępny do użytkowania). Aktywa z tytułu prawa do użytkowania wyceniane są według kosztu, pomniejszonego o skumulowane odpisy amortyzacyjne i skumulowane odpisy (straty) z tytułu utraty wartości skalkulowane zgodnie z MSR 36, skorygowanego o wartość aktualizacji wyceny zobowiązań z tytułu leasingu. O ile Grupa nie ma wystarczającej pewności, że na koniec okresu leasingu uzyska tytuł własności przedmiotu leasingu, ujęte aktywa z tytułu prawa do użytkowania są amortyzowane metodą liniową przez krótszy z dwóch okresów: szacowany okres użytkowania lub okres leasingu. Aktywa z tytułu prawa do użytkowania prezentowane są w ramach Rzeczowych aktywów trwałych.

Zobowiązania z tytułu leasingu

W dacie rozpoczęcia leasingu Grupa wycenia zobowiązania z tytułu leasingu w wysokości wartości bieżącej opłat leasingowych pozostających do zapłaty w tej dacie. Opłaty leasingowe obejmują opłaty stałe (w tym zasadniczo stałe opłaty leasingowe) pomniejszone o wszelkie należne zachęty leasingowe, zmienne opłaty, które zależą od indeksu lub

x)Wypłata dywidend dla akcjonariuszy

Płatności dywidend na rzecz akcjonariuszy Grupy ujmuje się jako zobowiązanie w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym Grupy w okresie, w którym nastąpiło ich zatwierdzenie przez akcjonariuszy Jednostki dominującej. Wypłata zaliczki na poczet dywidendy ujmowana jest jako pomniejszenie zysków zatrzymanych.

6Szacowanie wartości godziwej

Grupa wycenia instrumenty finansowe takie jak instrumenty dostępne do sprzedaży oraz aktywa niefinansowe takie jak nieruchomości inwestycyjne w wartości godziwej na każdy dzień bilansowy. Ponadto, wartość godziwa instrumentów finansowych wycenianych według zamortyzowanego kosztu została ujawniona w nocie 15. Wartość godziwa jest rozumiana jako cena, która byłaby otrzymana ze sprzedaży składnika aktywów, bądź zapłacona w celu przeniesienia zobowiązania w transakcji przeprowadzonej na zwykłych warunkach zbycia składnika aktywów między uczestnikami rynku na dzień wyceny w aktualnych warunkach rynkowych. Wycena wartości godziwej opiera się na założeniu, że transakcja sprzedaży składnika aktywów lub przeniesienia zobowiązania odbywa się albo:

na głównym rynku dla danego składnika aktywów bądź zobowiązania,

w przypadku braku głównego rynku, na najkorzystniejszym rynku dla danego składnika aktywów lub zobowiązania.

Zarówno główny, jak i najbardziej korzystny rynek muszą być dostępne dla Grupy.

Wartość godziwa składnika aktywów lub zobowiązania jest mierzona przy założeniu, że uczestnicy rynku przy ustalaniu ceny składnika aktywów lub zobowiązania działają w swoim najlepszym interesie gospodarczym.

Wycena wartości godziwej składnika aktywów niefinansowych uwzględnia zdolność uczestnika rynku do wytworzenia korzyści ekonomicznych poprzez jak największe i najlepsze wykorzystanie składnika aktywów lub jego zbycie innemu uczestnikowi rynku, który zapewniłby jak największe i jak najlepsze wykorzystanie tego składnika aktywów.

Grupa stosuje techniki wyceny, które są odpowiednie do okoliczności i w przypadku których są dostępne dostateczne dane do wyceny wartości godziwej, przy maksymalnym wykorzystaniu odpowiednich obserwowalnych danych wejściowych i minimalnym wykorzystaniu nieobserwowalnych danych wejściowych.

Aktywa oraz zobowiązania, które są wyceniane do wartości godziwej lub ich wartość godziwa jest ujawniana w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym są klasyfikowane w hierarchii wartości godziwej do poziomu 3.Poziom 3 to techniki wyceny, dla których najniższy poziom danych wejściowych, który jest istotny dla wyceny do wartości godziwej jako całości jest nieobserwowalny.

Na każdą datę bilansową, w przypadku aktywów i zobowiązań występujących na poszczególne daty bilansowe w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym Grupa ocenia, czy miały miejsce transfery między poziomami hierarchii poprzez ponowną ocenę klasyfikacji do poszczególnych poziomów, kierując się istotnością danych wejściowych z najniższego poziomu, który jest istotny dla wyceny do wartości godziwej traktowanej jako całość.

Podsumowanie istotnych zasad rachunkowości dotyczących wyceny do wartości godziwej.