Skonsolidowane sprawozdanie finansowe zostało sporządzone na podstawie MSSF  i zawiera:

Skonsolidowane sprawozdanie z sytuacji finansowej na dzień 31 marca 2025 roku oraz jako dane porównywalne na dzień 31 marca 2024 roku.

Skonsolidowane sprawozdanie z zysków i strat i innych całkowitych dochodów za okres od 1 kwietnia 2024 roku do 31 marca 2025 roku, a także jako dane porównywalne za okres od 1 kwietnia 2023 roku do 31 marca 2024 roku.

Skonsolidowane sprawozdanie z przepływów pieniężnych (sporządzone metodą pośrednią) za okres od 1 kwietnia 2024 roku do 31 marca 2025 roku, a także jako dane porównywalne za okres od 1 kwietnia 2023 roku do 31 marca 2024 roku.

Skonsolidowane sprawozdanie ze zmian w kapitale własnym za okres od 1 kwietnia 2024 roku do 31 marca 2025 roku, a także jako dane porównywalne za okres od 1 kwietnia 2023 roku do 31 marca 2024 roku.

Informację dodatkową do skonsolidowanego sprawozdania finansowego.

W danych skonsolidowanych za okres od 01.04.2024 r. do 31.03.2025 r. oraz okres porównywalny ujęto dane spółki CSS oraz jej jednostki zależnej Control System VIA MARE Sp. z o.o. 

Udział właścicieli niekontrolujących jest wykazywany w odpowiedniej proporcji wartości godziwej aktywów i kapitałów. W kolejnych okresach, straty przypadające właścicielom mniejszościowym powyżej wartości ich udziałów, pomniejszają kapitały jednostki dominującej. 

Sprawozdania finansowe jednostek zależnych są sporządzane za ten sam okres sprawozdawczy co sprawozdanie Jednostki dominującej, przy wykorzystaniu spójnych zasad rachunkowości, w oparciu o jednolite zasady rachunkowości zastosowane dla transakcji i zdarzeń gospodarczych o podobnym charakterze.

Skonsolidowane sprawozdania finansowe zawierają sprawozdanie finansowe jednostki dominującej oraz sprawozdania jednostek kontrolowanych przez jednostkę dominującą. Wyniki finansowe jednostek nabytych lub sprzedanych w ciągu roku są ujmowane w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym od/do momentu odpowiednio ich nabycia lub zbycia.

Wszelkie transakcje, salda, przychody i koszty pomiędzy podmiotami powiązanymi objętymi konsolidacją podlegają wyłączeniom konsolidacyjnym.

Przy obliczaniu wartości bieżącej opłat leasingowych stosuje się krańcową stopę procentową leasingobiorcy w dniu rozpoczęcia leasingu, jeżeli stopy procentowej leasingu nie można z łatwością ustalić. Krańcowa stopa procentowa jest to stopa procentowa, jaką leasingobiorca musiałby zapłacić, aby na podobny okres i przy podobnych zabezpieczeniach pożyczyć środki niezbędne do zakupu składnika aktywów o podobnej wartości co składnik aktywów z tytułu prawa do użytkowania w podobnym środowisku gospodarczym. Jako praktyczne uproszczenie Grupa przyjęła, iż krańcowa stopa procentowa wyliczana w Grupie jako średnia stopa procentowa na kredytach i pożyczkach Grupy na dzień wyceny. Po dacie rozpoczęcia kwota zobowiązań z tytułu leasingu zostaje zwiększona w celu odzwierciedlenia odsetek i zmniejszona o dokonane płatności leasingowe. Ponadto wartość bilansowa zobowiązań z tytułu leasingu podlega ponownej wycenie w przypadku zmiany okresu leasingu, zmiany zasadniczo stałych opłat leasingowych lub zmiany osądu odnośnie zakupu aktywów bazowych.

Aktywa z tytułu prawa do użytkowania rozpoznaje się w dacie rozpoczęcia leasingu (tj. w dniu, kiedy bazowy składnik aktywów jest dostępny do użytkowania). Aktywa z tytułu prawa do użytkowania wyceniane są według kosztu, pomniejszone o łączne odpisy amortyzacyjne i odpisy z tytułu utraty wartości, skorygowanego z tytułu jakiejkolwiek aktualizacji wyceny zobowiązań z tytułu leasingu. Koszt aktywów z tytułu prawa do użytkowania obejmuje kwotę ujętych zobowiązań z tytułu leasingu, poniesionych początkowych kosztów bezpośrednich oraz wszelkich opłat leasingowych zapłaconych w dacie rozpoczęcia lub przed tą datą, pomniejszone o wszelkie otrzymane zachęty leasingowe. Aktywa z tytułu prawa do użytkowania podlegają amortyzacji w okresie ekonomicznej użyteczności oraz ocenie utraty wartości.

Okres leasingu ustala się jako nieodwołalny okres leasingu, łącznie z okresami objętymi opcją przedłużenia leasingu, jeżeli można z wystarczającą pewnością założyć, że opcja zostanie zrealizowana, oraz okresami objętymi opcją wypowiedzenia leasingu, jeżeli można z wystarczającą pewnością założyć, że opcja nie zostanie wykonana.

Grupa stosuje zwolnienie z ujmowania leasingu krótkoterminowego do swoich krótkoterminowych umów leasingu (tj. umów, których okres leasingu wynosi 12 miesięcy lub krócej od daty rozpoczęcia i nie zawiera opcji kupna). Grupa stosuje również zwolnienie w zakresie ujmowania leasingu aktywów o niskiej wartości (wartość początkowa – bilansowa aktywa jest niższa niż 10 tys. zł) w odniesieniu do leasingu o niskiej wartości. Opłaty leasingowe z tytułu leasingu krótkoterminowego i leasingu aktywów o niskiej wartości ujmowane są jako koszty metodą liniową przez okres trwania leasingu.

Metody wyceny instrumentów finansowych - instrumenty finansowe wyceniane są przy zachowaniu zasady ciągłości w sposób określony w Międzynarodowych Standardach Rachunkowości, z poniższymi zastrzeżeniami:

Należności na dzień powstania ujmuje się w księgach według wartości nominalnej, a na dzień bilansowy w kwocie wymaganej zapłaty. W celu urealnienia wartości należności są one pomniejszone o odpisy aktualizujące wartość należności wątpliwych. Należności w walutach obcych są wycenione na dzień bilansowy według średniego kursu NBP, a różnice kursowe są odnoszone na przychody bądź koszty finansowe.

Udziały wyceniane są według ceny nabycia, pomniejszonej o odpisy z tytułu trwałej utraty wartości.

Aktywa finansowe wyceniane są według ceny nabycia lub wartości rynkowej, zależnie od tego, która z nich jest niższa.

Aktywa pieniężne w kasie i na rachunkach bankowych oraz naliczone memoriałowo odsetki od aktywów finansowych wycenione są w wartości nominalnej, natomiast środki pieniężne w walutach obcych według kursu kupna i sprzedaży banku, a przy wycenie bilansowej według średniego kursu NBP.

Zobowiązania na dzień powstania ujmuje się w księgach według wartości nominalnej, a na dzień bilansowy w kwocie wymagalnej zapłaty. Zobowiązania w walutach obcych wycenia się po średnim kursie NBP.

Podstawowe rodzaje instrumentów finansowych:

klasyczne instrumenty finansowe - należności i zobowiązania handlowe - wyceniane są według ceny nabycia (na podst. par. 29 MSSF 7 pkt a) z uwzględnieniem odpisów z tytułu utraty wartości i nieściągalności (MSSF 9),

środki pieniężne - wyceniane według nabycia - na podst. par. 29 MSSF 7 pkt a,

pożyczki, kredyty, leasing - wycena jest wymagana według zamortyzowanego kosztu, jednakże w opinii Zarządu, Grupa prezentuje te pozycje w cenie nabycia (w kwocie wymagalnej zapłaty), ponieważ taka wycena nie wpływa na sytuację finansową jednostki.

Rezerwy

Grupa tworzy rezerwy w przypadku, gdy na skutek zdarzeń gospodarczych powstają pewne lub o dużym stopniu prawdopodobieństwa przyszłe zobowiązania, których kwotę można oszacować w sposób wiarygodny.

Przychody ze sprzedaży produktów i usług oraz materiałów i towarów

MSSF 15 ustanawia tzw. „Model Pięciu Kroków” rozpoznawania przychodów wynikających z umów z klientami. Zgodnie z MSSF 15 przychody ujmuje się w kwocie wynagrodzenia, które – zgodnie z oczekiwaniem jednostki – przysługuje jej w zamian za przekazanie przyrzeczonych dóbr lub usług klientowi.

Jeżeli umowa zawiera tylko jedno zobowiązanie do wykonania świadczenia – sprzedaż towaru, przychód jest rozpoznawany w określonym momencie, tj. gdy klient uzyska kontrolę nad towarem (co do zasady w momencie dostawy). W konsekwencji, wpływ przyjęcia MSSF 15 na moment ujmowania przychodu z tytułu takich umów nie jest istotny.

Zgodnie z MSSF 15, Grupa ocenia czy umowa zawiera istotny element finansowania. Grupa zdecydowała się skorzystać z praktycznego rozwiązania, zgodne z którym nie koryguje przyrzeczonej kwoty wynagrodzenia o wpływ istotnego elementu finansowania, jeśli w momencie zawarcia umowy oczekuje, że okres od momentu przekazania przyrzeczonego dobra lub usługi klientowi do momentu zapłaty za dobro lub usługę przez klienta wyniesie nie więcej niż jeden rok. Dlatego też, dla krótkoterminowych zaliczek Grupa nie wydzieliła istotnego elementu finansowania.

Przychody netto ze sprzedaży obejmują powstałe w okresie sprawozdawczym korzyści ekonomiczne w wyniku działalności gospodarczej jednostki, w wiarygodnie określonej wartości, skutkującymi zwiększeniem kapitału własnego poprzez zwiększenie wartości aktywów lub zmniejszenie wartości zobowiązań w inny

sposób niż wniesienie środków przez udziałowców. W szczególności są to przychody ze sprzedaży produktów, w tym usług, oraz ze sprzedaży towarów i materiałów.

Do przychodów zalicza się kwoty należne za sprzedane produkty oraz usługi działalności podstawowej i pomocniczej oraz za sprzedane materiały i towary ustalone w oparciu o cenę netto, po skorygowaniu o udzielone rabaty i upusty.

Korekty przychodów ze sprzedaży zaliczane są do okresu, w którym zostały dokonane.

Pozostałe przychody operacyjne

Pozostałe przychody operacyjne są to przychody związane z działalnością operacyjną jednostki. Zaliczane są:

przychody ze zbycia niefinansowych aktywów trwałych;

dotacje;

rozwiązanie odpisu aktualizującego– wydanie towaru, na który był utworzony;

zapłacone należności odpisane;

zwrot kosztów postępowania sądowego;

otrzymane odszkodowania;

nadwyżki inwentaryzacyjne;

materiały z odzysku magazynowego;

różnice groszowe.

Koszty działalności

Całość poniesionych w okresie sprawozdawczym kosztów sprzedaży, marketingu, administracji i zarządzania. Wartość sprzedanych w okresie sprawozdawczym towarów i materiałów w cenie zakupu.

Pozostałe koszty operacyjne

Pozostałe koszty operacyjne są to koszty związane z działalnością operacyjną jednostki.

Zaliczane są:

strata na sprzedaży niefinansowych aktywów trwałych;

odpisy należności spornych i wątpliwych;

odpisy zmniejszające wartość zapasów;

zapłata kar, odszkodowań i grzywien;

darowizny;

należności umorzone;

niezawinione niedobory w składnikach majątkowych;

koszty związane z usuwaniem szkód losowych;

utylizacja wyrobów i towarów;

różnice groszowe.

Transakcje w walutach obcych

Wyrażone w walutach obcych operacje gospodarcze powodujące zobowiązania i należności ujmuje się w księgach rachunkowych według średniego kursu ustalonego dla danej waluty przez Narodowy Bank Polski.

Na dzień bilansowy wyrażone w walutach obcych należności i zobowiązania wycenia się według kursu średniego ustalonego dla danej waluty przez Narodowy Bank Polski.

Różnice kursowe, dotyczące rozrachunków wyrażonych w walutach obcych powstałe na dzień ich wyceny oraz przy zapłacie należności i zobowiązań zalicza się do kosztów lub przychodów finansowych.