7.
Zarządzanie ryzykiem
Zarządzanie
ryzykiem
skoncentrowane
jest
bezpośrednio
w
Banku,
z
uwagi
na
fakt,
że
aktywa
Banku
stanowią
przeważającą część aktywów Grupy BOŚ na dzień 31 grudnia 2021 roku.
Definicja ryzyka kredytowego
Ryzyko
kredytowe
rozumiane
jest
jako
ryzyko
potencjalnej
straty
z
tytułu
niewykonania
zobowiązania
w
określonym
w umowie terminie przez klienta lub kontrahenta.
W
roku
2021,
w
celu
ograniczenia
negatywnego
wpływu
następstw
gospodarczych
stanu
pandemii
COVID-19
na
jakość
portfela
kredytowego,
Grupa
BOŚ
kontynuowała
stosowanie,
przyjętych
w
roku
2020,
szczególnych
zasad
finansowania
i
monitorowania
klientów,
zwłaszcza
tych
działających
w
branżach,
które
w
ocenie
Grupy
BOŚ,
pozostają najbardziej narażone na skutki pandemii.
Metody zarządzania ryzykiem
Grupa
BOŚ
realizuje
politykę
zarządzania
ryzykiem
kredytowym
w
ujęciu
indywidualnym
(transakcja
kredytowa)
i
portfelowym uwzględniając poziom apetytu na ryzyko.
Apetyt
na
ryzyko
określany
był
w
ramach
granic
wyznaczonych
przez
praktykę
ostrożnego
i
stabilnego
zarządzania
ryzykiem i przyjmowany jest na poziomie umiarkowanym.
Proces zarządzania ryzykiem kredytowym w Grupie BOŚ obejmował w szczególności:
1.
postępowanie
przy
ocenie
ryzyka
pojedynczej
transakcji,
ustanawianiu
zabezpieczeń
oraz
podejmowaniu
decyzji
kredytowych,
2.
monitorowanie poziomu ryzyka, limitowanie oraz przeprowadzanie testów warunków skrajnych,
3.
modele ratingowe i scoringowe wykorzystywane w ocenie ryzyka klientów indywidualnych i instytucjonalnych,
4.
zasady odpowiedzialności w procesie oceny ryzyka kredytowego,
5.
portfelowy pomiar ryzyka kredytowego,
6.
zasady zarządzania ekspozycjami detalicznymi i zabezpieczonymi hipotecznie,
7.
zasady identyfikacji ekspozycji z utratą wartości oraz wyznaczania odpisów aktualizujących,
8.
zasady raportowania dla kadry kierowniczej Banku,
9.
systemy informatyczne, wspierające realizację wyżej wymienionych zadań.
Zarządzanie ryzykiem pojedynczych transakcji realizowane było z uwzględnieniem następujących zasad:
1.
każda
transakcja
kredytowa
wymagała
wszechstronnej
oceny
ryzyka
kredytowego,
której
wyrazem
był
rating
wewnętrzny lub ocena scoringowa,
2.
podstawą pozytywnej decyzji kredytowej było posiadanie przez klienta zdolności kredytowej,
3.
pomiar
ryzyka
kredytowego
potencjalnych
oraz
zawartych
transakcji
kredytowych
dokonywany
był
na
etapie
ich
udzielania oraz monitorowania,
4.
proces kredytowy zapewniał niezależność oceny poziomu ryzyka kredytowego od służb sprzedaży,
5.
decyzje kredytowe podejmowane były przez osoby do tego uprawnione,
6.
oferowane
klientowi
warunki
transakcji
kredytowej
zależały
od
poziomu
ryzyka
kredytowego
związanego
z klientem i/lub transakcją.
Finansowanie pojedynczej transakcji uzależnione było od:
1.
posiadania
przez
kredytobiorcę
zdolności
kredytowej
do
spłaty
wnioskowanego
zadłużenia
w terminach
uzgodnionych z Bankiem,
2.
przedstawienia
zabezpieczenia
spłaty
w
formie
i
o
wartości
akceptowanej
przez
Bank,
o
ile
przepisy
wewnętrzne
tego wymagają,
3.
spełnienia
innych
kryteriów
warunkujących
podjęcie
finansowania
takich
jak,
w
szczególności,
wyniki
dotychczasowej współpracy klienta z Bankiem oraz oceny historii kredytowej klienta w sektorze bankowym.