Nota 5.Zatwierdzenie do publikacji skonsolidowanego sprawozdania finansowego za rok 01.07.2024-30.06.2025.

Niniejsze skonsolidowane sprawozdanie finansowe zostało zatwierdzone do publikacji przez Zarząd jednostki dominującej w dniu 29 października 2025 roku.  

Nota 10.Nowe lub zmienione regulacje MSSF/MSR oraz interpretacje KIMSF

Nowe standardy, interpretacje i poprawki do opublikowanych standardów, które zostały zatwierdzone i opublikowane przez Unię Europejską i weszły w życie od lub po 1 stycznia 2025 roku

MSR 21 (zmiana) „Skutki zmian kursów wymiany walut obcych”

Zmiany do MSR 21:

• określają, kiedy waluta jest wymienialna na inną walutę, a kiedy nie – waluta jest wymienialna, gdy jednostka jest w stanie wymienić tę walutę na inną walutę za pośrednictwem rynków lub mechanizmów wymiany, które tworzą wykonalne prawa i obowiązki bez zbędnej zwłoki w dniu wyceny i w określonym celu; waluta nie jest wymienialna na inną walutę, jeżeli jednostka może pozyskać jedynie nieznaczną ilość tej innej waluty,

• określają, w jaki sposób jednostka ustala kurs wymiany obowiązujący w przypadku, gdy waluta nie jest wymienialna – jeżeli waluta nie jest wymienialna na dzień wyceny, jednostka szacuje kasowy kurs wymiany jako kurs, który miałby zastosowanie w przypadku zwykłej transakcji pomiędzy uczestnikami rynku na dzień wyceny i który wiernie odzwierciedlałby panujące warunki gospodarcze,

• wymagają ujawnienia dodatkowych informacji, gdy waluta nie jest wymienialna – gdy waluta nie jest wymienialna, jednostka ujawnia informacje, które umożliwią użytkownikom jej sprawozdań finansowych ocenę, w jaki sposób brak wymienialności waluty wpływa lub jak oczekuje się, że będzie wpływać na jej wyniki finansowe, sytuację finansową i przepływy pieniężne.

Ocena wpływu

Zmiana standardu nie miała znaczącego wpływu na sprawozdanie finansowe w okresie jego pierwszego zastosowania.

Nowe standardy, interpretacje i poprawki do opublikowanych standardów, które zostały wydane przez Radę Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (RMSR) i zostały zatwierdzone przez Unię Europejską, ale jeszcze nie weszły w życie

MSSF 9 (zmiana) „Instrumenty finansowe” oraz MSSF 7 (zmiana) „Instrumenty finansowe: ujawnianie informacji”

Zmiany do MSSF 9 oraz MSSF 7:

• wprowadzają możliwość wyboru polityki rachunkowości w zakresie zaprzestania ujmowania zobowiązania finansowego we wcześniejszej dacie, niż data rozliczenia transakcji, o ile zostaną spełnione określone kryteria. Wybór ten za zastosowanie wyłącznie do zobowiązań finansowych, których rozliczenie następuje za pośrednictwem systemu płatności elektronicznych. Jednostka, która dokona wyboru polityki rachunkowości wprowadzonego powyższą zmianą, będzie zobowiązana zastosować ją do wszystkich rozliczeń dokonywanych za pośrednictwem tego samego systemu płatności elektronicznych,

• doprecyzowują sposób analizy 3 obszarów, które podlegają ocenie przy przeprowadzaniu testu charakterystyki umownych przepływów pieniężnych („test SPPI”) aktywów finansowych, a co za tym idzie wpływają na klasyfikację aktywów finansowych, tj.:

➢ wprowadzono dodatkowe wytyczne dotyczące analizy warunków umownych, które mogą zmieniać przepływy pieniężne w oparciu o zdarzenia warunkowe (na przykład stopy procentowe powiązane z celami ESG),

➢ doprecyzowano wytyczne w zakresie aktywów finansowych „bez prawa regresu”. Składnik aktywów finansowych ma cechy „bez prawa regresu”, jeżeli pożyczkodawca ma prawo do otrzymywania przepływów pieniężnych generowanych wyłącznie przez określone aktywa. W takiej sytuacji kredytobiorca posiada ekspozycję na ryzyko operacyjne aktywów, a nie ryzyko kredytowe pożyczkobiorcy,

➢ doprecyzowano wytyczne w zakresie umownie powiązanych instrumentów. W przypadku niektórych transakcji wystawca może nadać priorytet płatnościom, korzystając z wielu umownie powiązanych instrumentów, które powodują koncentrację ryzyka kredytowego (tzw. „transze”). Zmiany wyjaśniają między innymi, że kluczowym elementem odróżniającym umownie powiązane instrumenty od innych aktywów finansowych o charakterystyce „bez regresu” jest kaskadowa struktura płatności, która powoduje nieproporcjonalną alokację niedoborów środków pieniężnych (strat) pomiędzy transzami,

• wprowadzają nowe wymogi ujawnieniowe dla:

➢ instrumentów kapitałowych wyznaczonych do wyceny w wartości godziwej przez inne całkowite dochody,

➢ aktywów i zobowiązań finansowych wycenianych według zamortyzowanego kosztu, których warunki umowne mogą zmieniać przepływy pieniężne ze względu na zdarzenia niezwiązane bezpośrednio ze zmianami podstawowego ryzyka kredytowego (np. zmiana przepływów pieniężnych na skutek spełnienia bądź nie norm ESG),

• dla umów na energię elektryczną zależną od środowiska, często mających formę umów zakupu energii:

➢ doprecyzowują stosowanie wymogów „do własnego użytku”,

Zasady konsolidacji

Sprawozdania finansowe jednostek zależnych sporządzane są za ten sam okres sprawozdawczy co sprawozdanie jednostki dominującej, przy wykorzystaniu spójnych zasad rachunkowości, w oparciu o jednolite zasady rachunkowości zastosowane dla transakcji i zdarzeń gospodarczych o podobnym charakterze. W celu eliminacji jakichkolwiek rozbieżności w stosowanych zasadach rachunkowości wprowadza się korekty.

Wszystkie znaczące salda i transakcje pomiędzy jednostkami Grupy, w tym niezrealizowane zyski i straty wynikające z transakcji w ramach Grupy, zostały w całości wyeliminowane.

Wyniki finansowe jednostek zależnych bądź współkontrolowanych nabytych lub sprzedanych w ciągu roku ujmuje się w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym odpowiednio od momentu ich efektywnego nabycia lub do momentu ich efektywnego zbycia.

W stosownych przypadkach w sprawozdaniach finansowych jednostek zależnych bądź współkontrolowanych dokonuje się korekt mających na celu ujednolicenie zasad rachunkowości stosowanych przez daną jednostkę z zasadami stosowanymi przez pozostałe jednostki Grupy.

Jednostki zależne podlegają konsolidacji w okresie od dnia objęcia nad nimi kontroli przez Grupę, a przestają być konsolidowane od dnia ustania kontroli. Sprawowanie kontroli przez Spółkę dominującą ma miejsce wtedy, gdy posiada ona bezpośrednio lub pośrednio, poprzez swoje jednostki zależne, więcej niż połowę liczby głosów w danej spółce, chyba że możliwe jest do udowodnienia, że taka własność nie stanowi o sprawowaniu kontroli. Sprawowanie kontroli ma miejsce również wtedy, gdy Spółka ma możliwość wpływania na politykę finansową i operacyjną danej jednostki.

Wyniki finansowe, aktywa i zobowiązania jednostek zależnych ujmuje się w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym metodą pełną. Nadwyżkę ceny nabycia nad wartością godziwą dających się zidentyfikować aktywów netto jednostki zależnej na dzień nabycia ujmuje się jako wartość firmy. Wartość firmy włączona jest do wartości bilansowej inwestycji, a utratę jej wartości wycenia się w ramach tej inwestycji. Jakąkolwiek nadwyżkę udziały Grupy w wartości godziwej netto dających się zidentyfikować aktywów, zobowiązań i zobowiązań warunkowych nad kosztem przejęcia po dokonaniu przeszacowania ujmuje

Zasada wyceny nieruchomości inwestycyjnych

Grupa, nieruchomości inwestycyjne wycenia według zasad dla środków trwałych (cena nabycia lub koszt wytworzenia pomniejszone o amortyzację i odpisy z tytułu utraty wartości). Na dzień rozpoczęcia ewidencji wartość początkowa to cena nabycia lub koszt wytworzenia. Na dzień bilansowy wartość jest pomniejszana o odpisy amortyzacyjne (lub umorzeniowe) oraz o odpisy z tytułu trwałej utraty wartości.  

Ujęcie przychodów ze sprzedaży towarów i usług

Zgodnie z MSSF15 Grupa ujmuje przychody w momencie transferu dóbr i usług do klienta, w wartości odzwierciedlającej cenę oczekiwaną przez jednostkę, w zamian za przekazanie dóbr i usług.

Zasady te są stosowane przy wykorzystaniu modelu pięciu kroków:

· zidentyfikowano umowę z klientem,

· zidentyfikowano zobowiązania do wykonania świadczenia w ramach umowy z klientem,

· określono cenę transakcji,

· dokonano alokacji ceny transakcji do poszczególnych zobowiązań i wykonania świadczenia,

· ujęto przychody w momencie realizacji zobowiązania wynikającego z umowy.

Identyfikacja umowy z klientem

Grupa ujmuje umowę z klientem tylko wówczas, gdy spełnione są wszystkie następujące kryteria:

· strony umowy zawarły umowę (w formie pisemnej, ustnej lub zgodnie z innymi zwyczajowymi praktykami handlowymi)

i są zobowiązane do wykonania swoich obowiązków,

· Grupa jest w stanie zidentyfikować prawa każdej ze stron dotyczące dóbr lub usług, które mają zostać przekazane,

· Grupa jest w stanie zidentyfikować warunki płatności za towary lub usługi, które mają zostać przekazane,

· umowa ma treść ekonomiczną (tzn. można oczekiwać, że w wyniku umowy ulegnie zmianie ryzyko, rozkład w czasie lub kwota przyszłych przepływów pieniężnych jednostki),

· jest prawdopodobne, że Grupa otrzyma wynagrodzenie, które będzie jej przysługiwało w zamian za dobra lub usługi, które zostaną przekazane klientowi. Oceniając, czy otrzymanie kwoty wynagrodzenia jest prawdopodobne, Spółka uwzględnia jedynie zdolność i zamiar zapłaty kwoty wynagrodzenia przez klienta w odpowiednim terminie. Kwota

Dywidendy

Po zbadaniu przez audytora i zatwierdzeniu sprawozdania finansowego, Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy podejmuje m.in. uchwałę o wysokości wypłacanej dywidendy, oraz określa dzień dywidendy oraz termin wypłaty.  

Leasing

Grupa ocenia w momencie zawarcia umów, czy umowa jest leasingiem lub zawiera leasing. Umowa jest leasingiem lub zawiera leasing, jeśli przekazuje prawo do kontroli użytkowania zidentyfikowanego składnika aktywów na dany okres w zamian za wynagrodzenie.

Okres leasingu to nieodwoływalny okres leasingu; okresy objęte opcją przedłużenia i wcześniejszego zakończenia leasingu są uwzględnione w okresie leasingu, jeśli istnieje rozsądna pewność, że leasing będzie przedłużony lub umowa nie zostanie wcześniej zakończona.

Grupa stosuje dopuszczone standardem praktyczne rozwiązania i ujmuje opłaty leasingowe w wyniku metodą liniową w trakcie okresu leasingu dla następujących rodzajów umów leasingowych:

·umów, których okres leasingu jest krótszy niż 12 miesięcy,

· umów, w których bazowy składnik aktywów ma wartość mniejszą niż 5 tys. USD (indywidualnie dla każdej umowy leasingowej).

Grupa posiada umowy leasingu zawarte na czas nieokreślony oraz umowy, które przekształciły się w umowy na czas nieokreślony, w których obie strony dysponują opcją wypowiedzenia. Ustalając okres leasingu, Grupa określa okres egzekwowalności umowy. Leasing przestaje być egzekwowalny, gdy zarówno leasingobiorca, jak i leasingodawca mają prawo wypowiedzenia umowy bez konieczności uzyskania zezwolenia drugiej strony bez ponoszenia kar większych niż nieznaczące. Grupa ocenia istotność szeroko rozumianych kar, tzn. poza kwestiami stricte umownymi bądź finansowymi, uwzględnia wszelkie inne istotne czynniki ekonomiczne zniechęcające do wypowiedzenia umowy (istotne inwestycje w przedmiocie leasingu, dostępność rozwiązań alternatywnych, koszty relokacji). Jeśli ani Grupa jako leasingobiorca, ani leasingodawca nie poniesie istotnej kary za wypowiedzenie (rozumianej szeroko), leasing przestaje być egzekwowalny i jego okres leasingu stanowi okres wypowiedzenia. Wówczas, jeżeli okres wypowiedzenia jest krótszy niż 12 miesięcy to stosowane jest uproszenie, o którym mowa wyżej.

Aktywa z tytułu prawa do użytkowania prezentują prawo do korzystania ze środków trwałych (np. maszyn, pojazdów, nieruchomości) i są ujęte w aktywach trwałych, a zobowiązania leasingowe odzwierciedlają obowiązek zapłaty przyszłych rat leasingowych i są ujmowane w pasywach.

Oba składniki są wyceniane w oparciu o wartość bieżącą przyszłych płatności leasingowych.

Aktywa to koszt początkowy powiększony o koszty początkowe, płatności leasingowe zapłacone przed datą rozpoczęcia, a pomniejszony o otrzymane zachęty leasingowe.

Zobowiązanie leasingowe to wartość bieżąca wszystkich przyszłych płatności leasingowych, które są dyskontowane z zastosowaniem stopy procentowej leasingu.

Aktywa z tytułu prawa do użytkowania są amortyzowane przez okres trwania leasingu, podczas gdy zobowiązanie leasingowe jest spłacane w miarę dokonywania płatności leasingowych.

Po początkowym ujęciu aktywa wycenia się według kosztu pomniejszonego o amortyzację i straty z tytułu utraty wartości, a zobowiązanie leasingowe wycenia się metodą zamortyzowanego kosztu.

Waluty obce

Sprawozdania finansowe jednostek należących do Grupy prezentowane są w walutach obowiązujących na rynku działalności podstawowym dla danej jednostki. W związku z tym, iż wszystkie spółki Grupy prowadzą działalność na rynku polskim, jej walutą funkcjonalną jest złoty polski. W skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym wyniki

i pozycje finansowe poszczególnych jednostek prezentowane są również w złotych polskich (PLN), będących walutą funkcjonalną Grupy oraz walutą prezentacji skonsolidowanego sprawozdania finansowego. Przy sporządzaniu sprawozdań finansowych transakcje przeprowadzane w walucie innej niż polski złoty (PLN) wykazuje się po kursie waluty obowiązującym na dzień transakcji. Na dzień bilansowy aktywa i zobowiązania pieniężne denominowane w walutach obcych są przeliczane według kursu obowiązującego na ten dzień, tj. kursu średniego ustalonego przez NBP. Aktywa i zobowiązania niepieniężne wyceniane w wartości godziwej i denominowane w walutach obcych wycenia się po kursie obowiązującym w dniu ustalenia wartości godziwej. Pozycje niepieniężne wyceniane według kosztu historycznego w walutach obcych nie podlegają powtórnemu przewalutowaniu.

Wszelkie różnice kursowe ujmuje się w skonsolidowanym sprawozdaniu z całkowitych dochodów w okresie, w którym powstają, z wyjątkiem:

różnic kursowych dotyczących aktywów w budowie przeznaczonych do przyszłego wykorzystania produkcyjnego, które włącza się do kosztów tych aktywów i traktuje jako korekty kosztów odsetkowych kredytów w walutach obcych,

różnic kursowych wynikających z transakcji przeprowadzonych w celu zabezpieczenia przed określonym ryzykiem walutowym,

różnic kursowych wynikających z pozycji pieniężnych należności lub zobowiązań względem jednostek zagranicznych,

z którymi nie planuje się rozliczeń lub też takie rozliczenia nie są prawdopodobne, stanowiących część inwestycji netto



Koszty finansowania zewnętrznego

Koszty finansowania zewnętrznego bezpośrednio związanego z nabyciem lub wytworzeniem składników majątku wymagających dłuższego czasu, aby mogły być zdatne do użytkowania lub odsprzedaży, dodaje się do kosztów wytworzenia takich aktywów aż do momentu, w którym aktywa te są zasadniczo gotowe do zamierzonego użytkowania lub odsprzedania. Przychody z inwestycji uzyskane w wyniku krótkoterminowego inwestowania pozyskanych środków zewnętrznych przed zainwestowaniem ich w omawiane aktywa pomniejszają wartość kosztów finansowania zewnętrznego podlegających kapitalizacji.

Wszelkie pozostałe koszty finansowania zewnętrznego są odnoszone bezpośrednio w skonsolidowanym sprawozdaniu

z całkowitych dochodów w okresie, w którym zostały poniesione.  

Podatek bieżący

Bieżące obciążenie podatkowe oblicza się na podstawie wyniku podatkowego (podstawy opodatkowania) danego roku obrotowego. Zysk (strata) podatkowa różni się od księgowego zysku (straty) netto w związku z wyłączeniem przychodów podlegających opodatkowaniu i kosztów stanowiących koszty uzyskania przychodów w latach następnych oraz pozycji przychodów i kosztów, które nigdy nie będą podlegały opodatkowaniu. Obciążenie Grupy z tytułu podatku bieżącego oblicza się w oparciu o stawki podatkowe obowiązujące w danym roku obrotowym.

Rzeczowe aktywa trwałe

Rzeczowe aktywa trwałe wykazywane są według ceny nabycia/ kosztu wytworzenia i obejmuje cenę nabycia powiększoną o wszystkie koszty bezpośrednio związane z zakupem i przystosowaniem składnika majątku do stanu zdatnego do używania. Po początkowym ujęciu aktywa ą wykazywane w cenie nabycia lub koszcie wytworzenia pomniejszonym o umorzenie i odpisy aktualizujące z tytułu utraty wartości.

Zapasy

Zapasy wykazuje się po cenie nabycia lub koszcie wytworzenia lub też po cenie sprzedaży netto, w zależności od tego, która z tych wartości jest niższa. Cena sprzedaży netto odpowiada oszacowanej cenie sprzedaży zapasów pomniejszonej o wszelkie koszty konieczne do doprowadzenia zapasów do sprzedaży lub znalezienia nabywcy (tj. koszty sprzedaży, marketingu).

W spółce dokonuje się aktualizacji wartości zapasów w momencie stwierdzenia niemożliwości odsprzedaży danych towarów. Każdorazowo dokonuje się szczegółowej analizy wszystkich pozycji asortymentu.

Rezerwy

Rezerwy wykazuje się w przypadku wystąpienia w Grupie bieżących zobowiązań (prawnych lub zwyczajowych) będących konsekwencją zdarzeń z przeszłości, konieczność uregulowania ich przez Grupę jest prawdopodobna, a wielkość tych zobowiązań można wiarygodnie wycenić.

Ujmowana kwota rezerwy odzwierciedla możliwie najdokładniejszy szacunek kwoty wymaganej do rozliczenia bieżącego zobowiązania na dzień bilansowy, z uwzględnieniem ryzyka i niepewności związanej z tym zobowiązaniem. W przypadku wyceny rezerwy metodą szacunkowych przepływów pieniężnych koniecznych do rozliczenia bieżącego zobowiązania, jej wartość bilansowa odpowiada wartości bieżącej tych przepływów.

Jeśli zachodzi prawdopodobieństwo, że część lub całość korzyści ekonomicznych wymaganych do rozliczenia rezerwy będzie można odzyskać od strony trzeciej, należność tę ujmuje się jako składnik aktywów, jeśli prawdopodobieństwo odzyskania tej kwoty jest odpowiednio wysokie i da się ją wiarygodnie wycenić.