W dniu 27 marca 2014 r zarejestrowane zostało połączenie na podstawie art. 492 §1 pkt 1 KSH poprzez przeniesienie całego majątku spółki Pearl Invest Sp. z o.o. (spółka przejmowana) na spółkę Feer-Pol Sp. z o.o. (spółka przejmująca) za udziały, które spółka przejmująca wydała wspólnikowi spółki przejmowanej na podstawie uchwały NZW w sprawie podwyższenia kapitału zakładowego i zmiany umowy spółki z dnia 6 lutego 2014r oraz uchwały w sprawie połączenia z dnia 28 lutego 2014r.

W dniu 13 maja 2014 roku w Krajowym Rejestrze Sądowym zarejestrowane zostało połączenie Spółki Feerum S.A (Przejmującej) ze Spółkami zależnymi Feer-pol Sp. z o.o. oraz Pearl Corporation Sp. z o.o. (Przejmowanymi). Połączenie nastąpiło w trybie art. 492 § 1 pkt 1) tzn. przez przeniesienie całego majątku Spółek Przejmowanych na Spółkę Przejmującą. W związku z tym, że Spółka Przejmująca była jedynym wspólnikiem Spółek Przejmowanych połączenie spółek zostało przeprowadzone w trybie uproszczonym, zgodnie z art 516 § 6 KSH. Zgodnie z art. 515 §1 KSH połączenie zostało dokonane bez podwyższenia kapitału zakładowego Spółki Przejmującej (RB nr 24/2014).

Celem działań restrukturyzacyjnych było stworzenie uproszczonej i nowoczesnej struktury organizacyjnej, usprawnienia funkcjonowania oraz zwiększania efektywności Spółki Przejmującej we wszystkich obszarach jej działalności. W związku z realizacją ostatniego etapu restrukturyzacji spółki zależne nie kontynuują działalności. Powyższe zmiany nie spowodowały zaniechania żadnego rodzaju działalności prowadzonego przez dotychczasowe spółki Grupy.

c)Informacje o Grupie Kapitałowej

W dniu 21 lipca 2015 roku aktem notarialnym Rep.A 3501/2015 utworzona została spółka zależna „Feerum Agro” Sp. z o.o. [dalej zwana „Spółką zależną”], której 100% udziałowcem jest Feerum S.A. Spółka zależna została wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego w dniu 5 października 2015 roku pod numerem KRS 0000578319. Siedziba Spółki mieści się przy ul. Okrzei 6 w Chojnowie 59-225. Podstawowym przedmiotem jej działalności jest działalność usługowa następująca po zbiorach.

W dniu 17 maja 2016r Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników Spółki podjęło uchwałę o zmianie nazwy Spółki „Feerum Agro” Sp. z o.o. na „Feerum Yellow Energy” Sp. z o.o. Zgodnie z art. 255 par.1 KSH podjęta uchwała weszła w życie z dniem zarejestrowania zmiany przez sąd rejestrowy tj. w dniu 10.11.2016 roku.

W listopadzie 2017 roku w Tanzanii został utworzony samobilansujący się oddział Spółki Feerum S.A. z siedzibą w Dar es Salaam. Oddział jest zarejestrowany i prowadzony zgodnie z prawem tanzańskim, uzyskał wszystkie wymagane prawem licencje i zezwolenia do realizacji projektu budowy silosów. Aktualnie oddział Feerum Tanzania Branch nie prowadzi żadnej działalności handlowej, organizacyjnej oraz inwestycyjnej dotyczącej projektu dla którego został pierwotnie powołany. Oddział zachowuje gotowość do uruchomienia działalności.

W związku z aktywnością biznesową planowaną na rynkach międzynarodowych w 2024 r. Spółka dominująca opłaciła kapitał zakładowy spółki utworzonej i działającej w Egipcie - Feerum Egypt Company for Silos and Storage (S.A.E) w części wynoszącej 12.500.000 EGP. W konsekwencji powyższych operacji Grupa jest właścicielem 50% akcji w spółce akcyjnej utworzonej i działającej zgodnie z prawem egipskim.

Skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym została objęta Spółka dominująca wraz z oddziałem tanzańskim, spółka zależna Feerum Yellow Energy Sp. z o.o. oraz metodą praw własności spółka współkontrolowana Feerum Egypt Company for Silos and Storage (S.A.E).

Przy wyodrębnianiu segmentów operacyjnych Zarząd Spółki dominującej kieruje się liniami produktowymi, które reprezentują główne usługi oraz wyroby dostarczane przez Grupę. Każdy z segmentów jest zarządzany odrębnie w ramach danej linii produktowej, z uwagi na specyfikę świadczonych usług oraz wytwarzanych wyrobów wymagających odmiennych technologii, zasobów oraz podejścia do realizacji.

Wyniki segmentów operacyjnych wynikają z wewnętrznych raportów weryfikowanych okresowo przez Zarząd Spółki dominującej (główny organ decyzyjny w Grupie). Zarząd Spółki dominującej analizuje wyniki segmentów operacyjnych na poziomie zysku (straty) z działalności operacyjnej. Pomiar wyników segmentów operacyjnych stosowany w kalkulacjach zarządczych jest zgodny z zasadami rachunkowości zastosowanymi przy sporządzaniu skonsolidowanego sprawozdania finansowego.

Przychody segmentów operacyjnych są zgodne z przychodami prezentowanymi w skonsolidowanym sprawozdaniu z wyniku, z wyjątkiem pozycji nieprzypisanych oraz wyłączeń konsolidacyjnych.

Aktywa Grupy, których nie można bezpośrednio przypisać do działalności danego segmentu operacyjnego, nie są alokowane do aktywów segmentów operacyjnych. Na dzień 31 grudnia 2025 roku aktywa niealokowane do segmentów operacyjnych nie wystąpiły.

Skonsolidowane sprawozdanie finansowe obejmuje sprawozdanie finansowe Spółki dominującej oraz sprawozdanie finansowe spółki, nad którą Grupa sprawuje kontrolę tj. spółki zależnej, sporządzone na dzień 31 grudnia 2024 roku. Przez kontrolę rozumie się zdolność wpływania na politykę finansową i operacyjną spółki zależnej w celu osiągnięcia korzyści ekonomicznych z jej działalności.

Sprawozdania finansowe Spółki dominującej oraz spółki zależnej objęte skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym, sporządza się na ten sam dzień bilansowy tj. na 31 grudnia. W przypadkach gdy jest to konieczne, w sprawozdaniach finansowych spółek zależnych dokonuje się korekt mających na celu ujednolicenie zasad rachunkowości stosowanych przez spółkę z zasadami stosowanymi przez Grupę Kapitałową.

Spółki zależne objęte są konsolidacją metodą pełną. Metoda ta polega na łączeniu sprawozdań finansowych poprzez sumowanie odpowiednich pozycji aktywów, zobowiązań, kapitałów własnych, przychodów oraz kosztów, a następnie dokonywanie wyłączeń konsolidacyjnych, w szczególności:

1.eliminacji wzajemnych należności i zobowiązań,

2.eliminacji przychodów i kosztów z transakcji wewnątrz Grupy,

3.eliminacji niezrealizowanych zysków i strat zawartych w aktywach,

4.ujęcia podatku odroczonego od różnic przejściowych wynikających z wyłączeń konsolidacyjnych.

Na moment objęcia kontroli ujmowana jest wartość firmy lub zysk z okazyjnego nabycia zgodnie z MSSF 3.

Skonsolidowane sprawozdanie finansowe prezentowane jest w złotym polskim (PLN), który jest również walutą funkcjonalną Spółki dominującej.

Transakcje wyrażone w walutach innych niż polski złoty są przeliczane na złote polskie przy zastosowaniu kursu średniego NBP obowiązującego na dzień poprzedzający dzień zawarcia transakcji, jako kursu przybliżonego zgodnego z zasadami MSR 21.

Na dzień bilansowy pozycje pieniężne wyrażone w walutach innych niż polski złoty są przeliczane na złote polskie przy zastosowaniu kursu zamknięcia obowiązującego na koniec okresu sprawozdawczego, tj. średniego kursu ustalonego dla danej waluty przez Narodowy Bank Polski.

Niepieniężne pozycje bilansowe ujmowane według kosztu historycznego, wyrażonego w walucie obcej, są wykazywane po kursie historycznym z dnia transakcji.

Niepieniężne pozycje bilansowe ewidencjonowane według wartości godziwej, wyrażonej w walucie obcej, wyceniane są według kursu wymiany z dnia ustalenia wartości godziwej, tj. średniego kursu ustalonego dla danej waluty przez Narodowy Bank Polski.

Różnice kursowe powstałe z rozliczenia transakcji lub przeliczenia pozycji pieniężnych innych niż instrumenty pochodne ujmowane są odpowiednio w przychodach lub kosztach finansowych w kwocie netto, z wyjątkiem różnic kursowych kapitalizowanych w wartości aktywów w przypadkach określonych zasadami rachunkowości (przedstawionych w punkcie dotyczącym kosztów finansowania zewnętrznego).

Różnice kursowe z wyceny instrumentów pochodnych wyrażonych w walucie obcej ujmowane są w sprawozdaniu z wyniku, o ile nie stanowią zabezpieczenia przepływów pieniężnych. Instrumenty pochodne zabezpieczające przepływy pieniężne ujmowane są zgodnie z zasadami rachunkowości zabezpieczeń.

Grupa dokonała oceny wpływu zmian do MSR 21 dotyczących braku wymienialności walut i uznała, że zmiany te nie mają zastosowania do jej działalności.

Koszty finansowania zewnętrznego, które można bezpośrednio przyporządkować nabyciu, budowie lub wytworzeniu dostosowywanego składnika aktywów, aktywuje się jako część ceny nabycia lub kosztu wytworzenia tego składnika aktywów.

Na koszty finansowania zewnętrznego składają się w szczególności odsetki oraz różnice kursowe w zakresie, w jakim stanowią one korektę kosztów odsetek.

Powyższe zasady Grupa stosuje prospektywnie począwszy od 1 stycznia 2009 roku.

Rzeczowe aktywa trwałe początkowo ujmowane są według ceny nabycia lub kosztu wytworzenia. Cenę nabycia zwiększają wszystkie koszty związane bezpośrednio z zakupem i przystosowaniem składnika majątku do stanu zdatnego do użytkowania.

Po początkowym ujęciu rzeczowe aktywa trwałe, za wyjątkiem gruntów, wykazywane są według ceny nabycia lub kosztu wytworzenia pomniejszonych o umorzenie oraz odpisy aktualizujące z tytułu utraty wartości. Rzeczowe aktywa trwałe w trakcie wytwarzania nie podlegają amortyzacji do czasu zakończenia budowy lub montażu i przekazania środka trwałego do używania. 

Rozpoczęcie amortyzacji następuje w miesiącu następującym, po miesiącu w którym środek trwały jest dostępny do użytkowania. Ekonomiczne okresy użyteczności oraz metody amortyzacji są weryfikowane raz w roku, powodując ewentualną korektę odpisów amortyzacyjnych w kolejnych latach.

Środki trwałe są dzielone na części składowe będące pozycjami o istotnej wartości, dla których można przyporządkować odrębny okres ekonomicznej użyteczności. Częścią składową są również koszty generalnych przeglądów oraz istotne części zamienne i wyposażenie, jeżeli będą wykorzystywane przez okres dłuższy niż rok. Bieżące koszty utrzymania poniesione po dacie oddania środka trwałego do używania, takie jak koszty konserwacji i napraw, ujmowane są w sprawozdaniu z wyniku w momencie ich poniesienia. 

Dana pozycja rzeczowych aktywów trwałych może zostać usunięta ze sprawozdania z sytuacji finansowej po dokonaniu jej zbycia lub w przypadku, gdy nie są spodziewane żadne ekonomiczne korzyści wynikające z dalszego użytkowania takiego składnika aktywów. Zyski lub straty wynikłe ze sprzedaży, likwidacji lub zaprzestania użytkowania środków trwałych są określane jako różnica pomiędzy przychodami ze sprzedaży a wartością netto tych środków trwałych i są ujmowane w sprawozdaniu z wyniku w pozostałych przychodach lub kosztach operacyjnych. 

W styczniu 2016 roku Rada Międzynarodowych Standardów Rachunkowości wydała Międzynarodowy Standard Sprawozdawczości Finansowej 16 Leasing („MSSF 16”), który zastąpił MSR 17 Leasing, KIMSF 4 Ustalenie, czy umowa zawiera leasing, SKI 15 Leasing operacyjny – specjalne oferty promocyjne oraz SKI 27 Ocena istoty transakcji wykorzystujących formę leasingu. MSSF 16 określa zasady ujmowania dotyczące leasingu w zakresie wyceny, prezentacji i ujawniania informacji.

MSSF 16 obowiązuje dla okresów rocznych rozpoczynających się dnia 1 stycznia 2019 roku i później. Wcześniejsze zastosowanie było dozwolone w przypadku jednostek, które stosują MSSF 15 od daty lub przed datą pierwszego zastosowania MSSF 16.

Nowy standard zmienił zasady ujmowania umów, spełniających definicję leasingu. Główną zmianą jest odejście od podziału na leasing finansowy i operacyjny dla leasingobiorcy. Wszystkie umowy spełniające definicję leasingu są ujmowane co do zasady jak obecny leasing finansowy.

Zastosowanie standardu skutkuje w szczególności:

a)w sprawozdaniu z sytuacji finansowej: wzrost wartości niefinansowych aktywów trwałych oraz zobowiązań finansowych,

b)w sprawozdaniu z całkowitych dochodów: zmniejszenie kosztów operacyjnych (innych niż amortyzacja), wzrost kosztów amortyzacji oraz kosztów finansowych,

c)wzrost długu netto oraz relacji długu netto do EBITDA z uwagi na proporcjonalnie wyższy wzrost zobowiązań finansowych od zmniejszenia kosztów operacyjnych innych niż amortyzacja.

W zakresie MSSF 16 Leasing – Grupa stosuje następujące rozwiązania.

Identyfikacja leasingu

Na początku umowy Grupa ocenia, czy dana umowa zawiera leasing. Umowa jest leasingiem, jeżeli na jej mocy przekazuje się prawo do kontroli użytkowania zidentyfikowanego składnika aktywów na dany okres w zamian za wynagrodzenie.

Ujęcie w księgach leasingobiorcy

W dacie rozpoczęcia leasingu Grupa ujmuje składnik aktywów z tytułu prawa do użytkowania oraz zobowiązanie z tytułu leasingu. W dacie rozpoczęcia Grupa wycenia zobowiązanie z tytułu leasingu w wysokości wartości bieżącej opłat leasingowych pozostających do zapłaty w tej dacie. Opłaty leasingowe wykazywane są w wartościach zgodnych z umownym harmonogramem rat leasingowych, natomiast w przypadku braku harmonogramu wartość zobowiązania dyskontuje się z zastosowaniem krańcowej stopy procentowej leasingobiorcy.

Koszt składnika aktywów z tytułu prawa do użytkowania obejmuje kwotę początkowej wyceny zobowiązania z tytułu leasingu oraz:

1.wszelkie opłaty leasingowe zapłacone w dacie rozpoczęcia lub przed tą datą, pomniejszone o wszelkie otrzymane zachęty leasingowe,

2.wszelkie początkowe koszty bezpośrednie,

3.szacunek kosztów, które mają zostać poniesione w związku z demontażem i usunięciem bazowego składnika aktywów, przeprowadzeniem renowacji miejsca, w którym się znajdował, lub przeprowadzeniem renowacji bazowego składnika aktywów do stanu wymaganego przez warunki leasingu.

Po dacie rozpoczęcia leasingu Grupa wycenia zobowiązanie z tytułu leasingu poprzez:

1.zwiększenie wartości bilansowej w celu odzwierciedlenia odsetek od zobowiązania z tytułu leasingu,

2.zmniejszenie wartości bilansowej w celu uwzględnienia zapłaconych opłat leasingowych oraz

3.zaktualizowanie wyceny wartości bilansowej w celu uwzględnienia wszelkiej ponownej oceny lub zmiany leasingu, w celu uwzględnienia zaktualizowanych zasadniczo stałych opłat leasingowych.

Po dacie rozpoczęcia leasingu Grupa wycenia składnik aktywów z tytułu prawa do użytkowania według kosztu pomniejszonego o łączne odpisy amortyzacyjne (umorzenie) i łączne straty z tytułu utraty wartości oraz skorygowanego z tytułu jakiejkolwiek aktualizacji wyceny zobowiązania z tytułu leasingu.

Zwolnienia i praktyczne rozwiązania

Grupa będzie stosowała zwolnienia przewidziane w standardzie dotyczące ujmowania leasingów o niskiej wartości (nie przekraczającej 5.000 USD) oraz leasingów krótkoterminowych (nie przekraczających 12 miesięcy). Wybór zwolnienia z ujmowania leasingów krótkoterminowych został dokonany dla wszystkich rodzajów aktywów z tytułu prawa do użytkowania.

Prezentacja

Grupa postanowiła prezentować aktywa z tytułu prawa do użytkowania w tych samych pozycjach bilansowych, w których byłyby prezentowane gdyby Grupa była właścicielem tych aktywów. Zobowiązania finansowe z tytułu leasingu są zaprezentowane w linii zobowiązania długoterminowe, bądź krótkoterminowe – w zależności od terminu rozliczenia.

W wyniku zastosowania po raz pierwszy MSSF 16 w 2019 roku Grupa przeprowadziła weryfikację posiadanych umów pod kątem identyfikacji tych, które zawierają leasing lub komponent leasingowy zgodnie z MSSF 16. Grupa nie stwierdziła istotnych umów, które wymagałyby zmiany dotychczasowego sposobu prezentacji, a wpływ zastosowania standardu na skonsolidowane sprawozdanie finansowe był nieistotny.

Instrumentem finansowym jest każda umowa, która skutkuje powstaniem składnika aktywów finansowych u jednej ze stron i jednocześnie zobowiązania finansowego lub instrumentu kapitałowego u drugiej ze stron.

Składnik aktywów finansowych lub zobowiązanie finansowe jest wykazywane w sprawozdaniu z sytuacji finansowej wtedy i tylko wtedy, gdy Grupa staje się związana postanowieniami umowy instrumentu. Standaryzowane transakcje kupna i sprzedaży aktywów i zobowiązań finansowych ujmuje się na dzień zawarcia transakcji.

Na dzień bilansowy aktywa i zobowiązania finansowe wyceniane są zgodnie z poniższymi zasadami.

Krótkoterminowe należności z tytułu dostaw i usług są ujmowane i wykazywane według kwot pierwotnie zafakturowanych, z uwzględnieniem odpisu na oczekiwane straty kredytowe w całym okresie życia.

W przypadku, gdy wpływ wartości pieniądza w czasie jest istotny, wartość należności jest ustalana poprzez zdyskontowanie prognozowanych przyszłych przepływów pieniężnych do wartości bieżącej, przy zastosowaniu stopy dyskontowej brutto odzwierciedlającej aktualne oceny rynkowe wartości pieniądza w czasie oraz ryzyko kredytowe danego kontrahenta. Jeżeli zastosowana została metoda polegająca na dyskontowaniu, zwiększenie należności w związku z upływem czasu jest ujmowane jako przychody finansowe.

Zaliczki są prezentowane zgodnie z charakterem aktywów, do jakich się odnoszą – odpowiednio jako aktywa trwałe lub obrotowe. Jako aktywa niepieniężne zaliczki nie podlegają dyskontowaniu.

Należności budżetowe prezentowane są w ramach pozostałych należności, z wyjątkiem należności z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych, które stanowią w bilansie odrębną pozycję.

Zapasy są wyceniane według niższej z dwóch wartości: ceny nabycia / kosztu wytworzenia oraz wartości netto możliwej do uzyskania. Na cenę nabycia lub koszt wytworzenia składają się koszty zakupu, koszty przetworzenia oraz inne koszty poniesione w trakcie doprowadzenia zapasów do ich aktualnego miejsca i stanu.

Koszt wytworzenia wyrobów gotowych i produkcji w toku obejmuje koszty bezpośrednie (głównie materiały i robociznę) powiększone o narzut pośrednich kosztów produkcji ustalony przy założeniu normalnego wykorzystania mocy produkcyjnych.

Rozchód wyrobów gotowych w trakcie roku ustala się na podstawie cen ewidencyjnych, na dzień 31 grudnia po sporządzeniu i rozliczeniu inwentaryzacji możliwe jest ustalenie faktycznej wartości wyrobów gotowych i produkcji w toku oraz odchyleń od cen ewidencyjnych.

Zapasy materiałów i towarów wycenia się w cenie nabycia. Cena nabycia obejmuje obliczoną przez dostawcę cenę zakupu materiałów i towarów łącznie z niepodlegającym odliczeniu VAT, powiększoną o koszty poniesione w związku z zakupem tj. cło i transport.

Zapasy przechowywanego zboża wycenia się po koszcie zakupu, uwzględniając poniesione koszty suszenia i magazynowania.

Wartość netto możliwa do uzyskania jest to szacowana cena sprzedaży ustalana w toku zwykłej działalności gospodarczej, pomniejszona o koszty wykończenia i koszty niezbędne do doprowadzenia sprzedaży do skutku.

W ocenie Zarządu, z uwagi na fakt, że wyroby Grupy wyprodukowane są ze stali ocynkowanej lub nierdzewnej oraz zapewnione są dobre i bezpieczne warunki składowania, posiadane zapasy co do zasady nie tracą na wartości w trakcie magazynowania. W sytuacji stwierdzenia zaawansowanych zmian technologicznych, następuje weryfikacja zapasów, gdzie analizowana jest perspektywiczna przydatność wyrobu. Stwierdzona nieprzydatność wyrobu skutkuje jego likwidacją z jednoczesnym uwzględnieniem procesu odzysku.

W zakresie zapasu towarów asortymentu sportowego, który wyceniany jest w cenie nabycia, Zarząd

Środki pieniężne i ich ekwiwalenty obejmują gotówkę w kasie i na rachunkach bankowych, depozyty płatne na żądanie oraz krótkoterminowe inwestycje o dużej płynności (do 3 miesięcy), łatwo wymienialne na gotówkę, dla których ryzyko zmiany wartości jest nieznaczne.

Kapitał podstawowy wykazywany jest w wartości nominalnej wyemitowanych akcji, zgodnie ze statutem Spółki dominującej oraz wpisem do Krajowego Rejestru Sądowego.

Wykazywane w skonsolidowanym sprawozdaniu z sytuacji finansowej zobowiązania i rezerwy na świadczenia pracownicze obejmują następujące tytuły:

1.krótkoterminowe świadczenia pracownicze z tytułu wynagrodzeń (wraz z premiami) oraz składek na ubezpieczenia społeczne,

2.rezerwy na niewykorzystane urlopy oraz

3.inne długoterminowe świadczenia pracownicze, do których Grupa zalicza odprawy emerytalne.

Krótkoterminowe świadczenia pracownicze

Wartość zobowiązań z tytułu krótkoterminowych świadczeń pracowniczych ustala się bez dyskonta i wykazuje w skonsolidowanym sprawozdaniu z sytuacji finansowej w kwocie wymaganej zapłaty.

Rezerwy tworzone są wówczas, gdy na Grupie ciąży istniejący obowiązek (prawny lub zwyczajowo oczekiwany) wynikający ze zdarzeń przeszłych, i gdy prawdopodobne jest, że wypełnienie tego obowiązku spowoduje konieczność wypływu korzyści ekonomicznych oraz można dokonać wiarygodnego oszacowania kwoty tego zobowiązania. Termin poniesienia oraz kwota wymagająca uregulowania może być niepewna.

Rezerwy tworzy się m.in. na następujące tytuły:

1.udzielone gwarancje obsługi posprzedażowej produktów i wykonanych usług,

2.toczące się postępowania sądowe oraz sprawy sporne,

3.przewidywane straty na umowach długoterminowych,

4.restrukturyzacja, tylko jeżeli na podstawie odrębnych przepisów Grupa jest zobowiązana do jej przeprowadzenia lub zawarto w tej sprawie wiążące umowy.

Nie tworzy się rezerw na przyszłe straty operacyjne.

Rezerwy ujmuje się w wartości szacowanych nakładów niezbędnych do wypełnienia obecnego obowiązku, na podstawie najbardziej wiarygodnych dowodów dostępnych na dzień sporządzenia sprawozdania finansowego, w tym dotyczących ryzyka oraz stopnia niepewności. W przypadku, gdy wpływ wartości pieniądza w czasie jest istotny, wielkość rezerwy jest ustalana poprzez zdyskontowanie prognozowanych przyszłych przepływów pieniężnych do wartości bieżącej, przy zastosowaniu stopy dyskontowej odzwierciedlającej aktualne oceny rynkowe wartości pieniądza w czasie oraz ewentualnego ryzyka związanego z danym zobowiązaniem. Jeżeli zastosowana została metoda polegająca na dyskontowaniu, zwiększenie rezerwy w związku z upływem czasu jest ujmowane jako koszt finansowy.

W pozycji pozostałe rezerwy ujmowane są również prawdopodobne przyszłe zobowiązania z tytułu napraw gwarancyjnych. Grupa na podstawie analizy danych historycznych ustaliła, że koszty napraw gwarancyjnych stanowią średnio 1,5% wartości przychodów ze sprzedaży wyrobów. Rezerwy na gwarancję tworzone są dla kontraktów o wartości powyżej 100.000 zł z wyłączeniem kwoty usług budowlanych, dla których Grupa nie przewiduje prawdopodobnych zobowiązań gwarancyjnych.

Jeżeli Grupa spodziewa się, że koszty objęte rezerwą zostaną zwrócone, na przykład na mocy umowy ubezpieczenia, wówczas zwrot ten jest ujmowany jako odrębny składnik aktywów, ale tylko wówczas, gdy

Grupa wykazuje w aktywach skonsolidowanego sprawozdania z sytuacji finansowej w pozycji „Rozliczenia międzyokresowe” opłacone z góry koszty dotyczące przyszłych okresów sprawozdawczych, w tym przede wszystkim polisy.

Koszty operacyjne są ujmowane w skonsolidowanym sprawozdaniu z wyniku zgodnie z zasadą współmierności przychodów i kosztów. Grupa prezentuje w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym koszty według miejsc powstawania.