Segment operacyjny jest częścią składową jednostki:

która angażuje się w działalność gospodarczą, w związku z którą może uzyskiwać przychody i ponosić koszty (w tym przychody i koszty związane z transakcjami z innymi częściami składowymi tej samej jednostki),

której wynik działalności są regularnie przeglądane przez głównego decydenta operacyjnego jednostki w celu podjęcia decyzji o zasobach alokowanych do segmentu i oceny wyników działalności segmentu oraz

w przypadku której dostępne są oddzielne dane finansowe.

MSSF 8 „Segmenty operacyjne” wymaga wyznaczenia segmentów operacyjnych na podstawie sprawozdań wewnętrznych dotyczących elementów składowych podmiotu, podlegających regularnemu przeglądowi przez główny organ odpowiedzialny za podejmowanie decyzji operacyjnych celem alokacji zasobów na poszczególne segmenty oraz oceny osiąganych przez nie wyników. Zgodnie z wcześniej obowiązującymi wymogami MSR 14 jednostka zobowiązana była identyfikować segmenty branżowe i geograficzne, przy zastosowaniu podejścia ryzyka i korzyści, przy czym wewnętrzny system sprawozdawczości finansowej dla kluczowych członków kierownictwa służył jako punkt wyjściowy do identyfikacji segmentów. Grupa stosując postanowienia MSR 14 wyznaczała segmenty pierwotne na podstawie sprawozdań dostarczanych głównemu organowi odpowiedzialnemu za podejmowanie decyzji operacyjnych. Głównym obszarem działalności Grupy jest dystrybucja sprzętu komputerowego i urządzeń peryferyjnych oraz świadczenie usług informatycznych i wdrożeniowych. Zdecydowana większość przychodów Grupy generowana jest w kraju.

Grupa identyfikuje następujące segmenty operacyjne wg podziału na grupy towarów:

Sprzęt IT i Mobile

Usługi i oprogramowanie

Pozostałe towary

Pozycje nieprzypisane do innych segmentów.

Rzeczowe aktywa trwałe

Rzeczowe aktywa trwałe początkowo ujmowane są według ceny nabycia lub kosztu wytworzenia. Cenę nabycia zwiększają wszystkie koszty związane bezpośrednio z zakupem i przystosowaniem składnika majątku do stanu zdatnego do użytkowania.

Nakłady poniesione w związku z przygotowaniem do użytkowania sklepów detalicznych, których Grupa nie jest prawnym właścicielem (inwestycje w obce środki trwałe), amortyzowane są przez zakładany okres umowy najmu danego obiektu.

Środki trwałe są dzielone na części składowe będące pozycjami o istotnej wartości, dla których można przyporządkować odrębny okres ekonomicznej użyteczności. Częścią składową są również koszty generalnych przeglądów oraz istotne części zamienne i wyposażenie, jeżeli będą wykorzystywane przez okres dłuższy niż rok. Bieżące koszty utrzymania poniesione po dacie oddania środka trwałego do używania, takie jak koszty konserwacji i napraw, ujmowane są w rachunku zysków i strat w momencie ich poniesienia.

Dana pozycja rzeczowych aktywów trwałych może zostać usunięta z bilansu po dokonaniu jej zbycia lub w przypadku, gdy nie są spodziewane żadne ekonomiczne korzyści wynikające z dalszego użytkowania takiego składnika aktywów. Zyski lub straty wynikłe ze sprzedaży, likwidacji lub zaprzestania użytkowania środków trwałych są określane jako różnica pomiędzy przychodami ze sprzedaży a wartością netto tych środków trwałych i są ujmowane w rachunku zysków i strat w pozostałych przychodach lub kosztach operacyjnych.

Aby ocenić, czy na podstawie zawartej umowy przekazuje się prawo sprawowania kontroli nad użytkowaniem danego składnika aktywów przez dany okres, Grupa ocenia, czy przez cały okres użytkowania dysponuje łącznie następującymi prawami:

prawem do uzyskania zasadniczo wszystkich korzyści ekonomicznych z użytkowania zidentyfikowanego składnika aktywów oraz

prawem do kierowania użytkowaniem zidentyfikowanego składnika aktywów.

Jeżeli Grupa ma prawo do sprawowania kontroli nad użytkowaniem zidentyfikowanego składnika aktywów jedynie przez część okresu obowiązywania umowy, umowa zawiera leasing w odniesieniu do tej części okresu.

Prawa wynikające z umów leasingu, najmu, dzierżawy oraz innych umów, które spełniają definicję leasingu zgodnie z wymogami MSSF 16 są ujmowane jako aktywa z tytułu prawa do użytkowania bazowych składników aktywów w ramach aktywów trwałych oraz drugostronnie jako zobowiązania z tytułu leasingu.

Dla umów zidentyfikowanych jako leasing zgodnie z MSR 17 przed 1 kwietnia 2019 r. tj. przed dniem pierwszego zastosowania przez Grupę MSSF 16, Grupa skorzystała z praktycznego rozwiązania przewidzianego w MSSF 16 i nie dokonywała ponownej oceny, czy dana umowa jest leasingiem. Tym samym nie zastosowano MSSF 16 do umów, których przed dniem pierwszego zastosowania nie zidentyfikowano jako umowy zawierające leasing.

Początkowe ujęcie i wycena

W dacie rozpoczęcia leasingu Grupa jako leasingobiorca wycenia składnik aktywów z tytułu prawa do użytkowania według kosztu obejmującego:

kwotę początkowej wyceny zobowiązania z tytułu leasingu,

wszelkie opłaty leasingowe zapłacone w dacie rozpoczęcia lub przed tą datą, pomniejszone o wszelkie otrzymane zachęty leasingowe,

wszelkie początkowe koszty bezpośrednie poniesione przez leasingobiorcę,

szacunek kosztów, które mają zostać poniesione przez leasingobiorcę w związku z demontażem i usunięciem bazowego składnika aktywów, przeprowadzeniem renowacji miejsca, w którym się znajdował, lub przeprowadzeniem renowacji bazowego składnika aktywów do stanu wymaganego przez warunki leasingu, chyba że te koszty są ponoszone w celu wytworzenia zapasów. Leasingobiorca przyjmuje na siebie obowiązek pokrycia tych kosztów w dacie rozpoczęcia albo w wyniku używania bazowego składnika aktywów przez dany okres.

W dacie rozpoczęcia leasingu, Grupa jako leasingobiorca wycenia zobowiązanie z tytułu leasingu w wysokości wartości bieżącej opłat leasingowych pozostających do spłaty w tej dacie, zdyskontowanych z zastosowaniem krańcowych stóp procentowych leasingobiorcy.

Opłaty leasingowe zawarte w wycenie zobowiązania z tytułu leasingu obejmują:

stałe opłaty leasingowe pomniejszone o wszelkie należne zachęty leasingowe,

zmienne opłaty leasingowe, które zależą od indeksu lub stawki, wycenione początkowo z zastosowaniem tego indeksu lub tej stawki zgodnie z ich wartością w dacie rozpoczęcia,

kwoty, których zapłaty przez leasingobiorcę oczekuje się w ramach gwarantowanej wartości końcowej,

cenę wykonania opcji kupna, jeżeli można z wystarczającą pewnością założyć, że Grupa skorzysta z opcji kupna,

kary pieniężne za wypowiedzenie leasingu, chyba że można z wystarczającą pewnością założyć, że Grupa nie skorzysta z opcji wypowiedzenia.

Późniejsza wycena

Po początkowym ujęciu Grupa wycenia prawo do korzystania ze składnika aktywów według kosztu pomniejszonego o odpisy amortyzacyjne i trwałą utratę wartości oraz skorygowanego z tytułu jakiejkolwiek aktualizacji wyceny zobowiązania z tytułu leasingu.

Po dacie rozpoczęcia Grupa wycenia zobowiązanie z tytułu leasingu poprzez:

zwiększenie wartości bilansowej w celu odzwierciedlenia odsetek od zobowiązania z tytułu leasingu,

zmniejszenie wartości bilansowej w celu uwzględnienia zapłaconych opłat leasingowych,

zaktualizowanie wyceny wartości bilansowej w celu uwzględnienia wszelkiej ponownej oceny lub zmiany leasingu lub w celu uwzględnienia zaktualizowanych zasadniczo stałych opłat leasingowych.

Grupa jako leasingodawca

Grupa jako leasingodawca dokonuje klasyfikacji leasingu jako leasing finansowy lub jako leasing operacyjny.

Umowy leasingowe, w przypadku których następuje przeniesienie zasadniczo całego ryzyka i pożytków wynikających z posiadania bazowego składnika aktywów, zaliczane są do umów leasingu finansowego. Aktywa oddawane w leasing finansowy są prezentowane jako należności w kwocie równej inwestycji leasingowej netto. Przychody finansowe z tytułu odsetek z leasingu finansowego są ujmowane w odpowiednich okresach sprawozdawczych przy uwzględnieniu stałej stopy zwrotu dla wartości netto inwestycji, należnej z tytułu leasingu. Opłaty leasingowe dotyczące danego okresu sprawozdawczego zmniejszają inwestycję leasingową brutto, obniżając zarówno należność główną, jak i kwotę niezrealizowanych przychodów finansowych.

Umowy leasingowe, zgodnie z którymi Grupa zachowuje zasadniczo całe ryzyko i wszystkie pożytki wynikające z posiadania przedmiotu leasingu, zaliczane są do umów leasingu operacyjnego. Początkowe koszty bezpośrednie poniesione w toku negocjowania umów leasingu operacyjnego dodaje się do wartości bilansowej środka stanowiącego przedmiot leasingu i ujmuje przez okres trwania leasingu na tej samej podstawie, co przychody z tytułu wynajmu. Warunkowe opłaty leasingowe są ujmowane jako przychód w okresie, w którym staną się należne.

Rachunkowość zabezpieczeń

Grupa nie stosuje rachunkowości zabezpieczeń.

Należności z tytułu dostaw i usług ujmuje się początkowo w cenie transakcyjnej. Po początkowym ujęciu należności wycenia się: należności nieprzekazywane do faktoringu pełnego: w wysokości zamortyzowanego kosztu z uwzględnieniem odpisów z tytułu oczekiwanej straty kredytowej, należności przekazywane do faktoringu pełnego: wg wartości godziwej przez wynik finansowy, przy czym ze względu na krótki termin pomiędzy ujęciem należności a przekazaniem do faktora oraz niskie ryzyko kredytowe kontrahenta (faktora) wartość godziwa tych należności jest zbliżona do wartości bilansowej.

Odpis z tytułu utraty wartości należności określony jest zgodnie z modelem oczekiwanych strat kredytowych. Oczekiwane straty kredytowe uwzględniają zarówno zaistniałe już zdarzenia niewykonania zobowiązania przez kontrahentów, jak również potencjalne, oszacowane straty kredytowe. Odpis tworzy się w ciężar kosztów ujętych w rachunku zysków i strat na koniec każdego okresu sprawozdawczego.

Dotacje ujmowane są wyłącznie wówczas, gdy istnieje wystarczająca pewność, że Grupa spełni warunki związane z daną dotacją oraz że dana dotacja zostanie faktycznie otrzymana.

Dotacja dotycząca danej pozycji kosztowej jest ujmowana jako przychód w sposób współmierny do kosztów, które dotacja ta ma w zamierzeniu kompensować.

Dotacja finansująca składnik aktywów jest stopniowo ujmowana w rachunku zysków i strat jako przychód na przestrzeni okresów proporcjonalnie do odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od tego składnika aktywów. Grupa Kapitałowa dla celów prezentacji w skonsolidowanym bilansie nie odejmuje dotacji od wartości bilansowej aktywów, lecz wykazuje dotacje jako przychody przyszłych okresów w pozycji „Rozliczenia międzyokresowe”.

Przychody ze sprzedaży

Zgodnie z MSSF 15 od 1 kwietnia 2018 r. Grupa ujmuje przychody w kwocie wynagrodzenia, które zgodnie z oczekiwaniem Grupy, przysługuje jej w zamian za przekazanie przyrzeczonych dóbr lub usług klientowi. Przychody z umów z klientami ujmowane są w oparciu o tzw. Model Pięciu Kroków realizowany poprzez:

1. Identyfikacja umów z klientami,

2. Identyfikacja poszczególnych zobowiązań do wykonania świadczeń,

3. Określenie ceny transakcyjnej,

4. Alokacja ceny transakcyjnej do poszczególnych zobowiązań do wykonania świadczeń,

5. Ujęcie przychodu w momencie realizacji zobowiązania wynikającego z umowy.

Grupa osiąga przychody głównie z dystrybucji detalicznej i hurtowej sprzętu IT, RTV, AGD i oprogramowania oraz ze świadczenia usług wdrożeniowych i marketingowych. Grupa ujmuje zobowiązania do wypłaty wszelkiego rodzaju premii i rabatów należnych kontrahentom w okresie, w którym dokonano sprzedaży towarów. Zwroty sprzedanych towarów po dniu bilansowym zmniejszają przychody w okresie, w którym miała miejsce sprzedaż. Warunki dostaw stosowane w Grupie nie powodują zmian w ujęciu przychodów zgodnie z MSSF 15.

Grupa ujmuje przychody z umów z klientami w momencie spełnienia przez Grupę zobowiązania do wykonania świadczenia, poprzez przekazanie przyrzeczonego towaru lub usługi nabywcy, gdzie przekazanie to stanowi jednocześnie uzyskanie przez nabywcę kontroli na tym składnikiem aktywów tj. zdolności do bezpośredniego rozporządzania przekazanym składnikiem aktywów i uzyskiwania z niego zasadniczo wszystkich pozostałych korzyści oraz zdolność do niedopuszczania innych jednostek do rozporządzania składnikiem aktywów i uzyskiwania z niego korzyści.

Jako zobowiązanie do wykonania świadczenia Grupa rozpoznaje każde, zawarte w umowie przyrzeczenie przekazania klientowi towaru lub usługi, które można wyodrębnić, lub grupy wyodrębnionych towarów lub usług, które są zasadniczo takie same i w taki sam sposób przekazywane klientowi. Dla każdego zobowiązania do wykonania świadczenia, jednostka ustala (na podstawie warunków umownych), czy będzie je realizować w miarę upływu czasu lub czy spełni je w określonym momencie. Przychody ze sprzedaży produktów, towarów i materiałów ujmuje się w wyniku finansowym jednorazowo, w określonym momencie czasu, zgodnym z momentem spełnienia zobowiązania do wykonania świadczenia, (w szczególności określanym w oparciu o formuły baz dostawy INCOTERMS), pod warunkiem, że jest prawdopodobne otrzymanie wynagrodzenia w zamian za towary przekazane klientowi. Przychody ze sprzedaży usług ujmuje się w wyniku finansowym w miarę upływu czasu, pod warunkiem, że jest prawdopodobne otrzymanie wynagrodzenia w zamian za usługi przekazane klientowi oraz, jeżeli spełniony jest jeden z następujących warunków:

- klient jednocześnie otrzymuje i czerpie korzyści ekonomiczne płynące ze świadczenia jednostki w miarę jak wykonuje ona swoje zobowiązanie, lub

- w wyniku spełnienia przez jednostkę powstaje lub zostaje ulepszony składnik aktywów (np. produkcja w toku), a kontrolę nad tym składnikiem w miarę jego powstawania lub ulepszania, sprawuje klient, lub

- w wyniku spełnienia zobowiązania przez jednostkę powstaje składnik aktywów, który nie ma alternatywnego zastosowania dla jednostki i jednocześnie jednostce tej przysługuje egzekwowalne prawo do zapłaty za dotychczas wykonane świadczenie.

Przypisania ceny transakcyjnej do poszczególnych zobowiązań do wykonania świadczeń dokonuje się w oparciu o pojedyncze ceny sprzedaży. W przychodach z umów z klientami w sprawozdaniu z wyniku ujmowane są przychody powstające ze zwykłej działalności operacyjnej Grupy tj. przychody ze sprzedaży produktów, towarów i materiałów. Przychody z umów z klientami ujmuje się w kwocie równej cenie transakcyjnej (uwzględniającej wszelkie opusty i rabaty).

Cena transakcyjna odzwierciedla również zmianę wartości pieniądza w czasie, jeżeli umowa z klientem zawiera istotny element finansowania, który określa się na podstawie umownych warunków płatności, bez względu na to czy został on wyraźnie określony w umowie. W szczególności uznaje się, że element finansowania jest istotny, jeżeli w momencie zawarcia umowy okres od momentu przekazania przyrzeczonego towaru lub usługi klientowi do momentu zapłaty za towar lub usługę przez klienta wyniesie więcej niż 1 rok. W przypadku transakcji sprzedaży, dla których cena zostanie ustalona po dniu ujęcia sprzedaży w księgach rachunkowych, przychody koryguje się na koniec każdego okresu sprawozdawczego o zmianę wartości godziwej odnośnych należności handlowych.

Utrata wartości aktywów niefinansowych (w tym wartości firmy)

W celu określenia wartości użytkowej Zarząd szacuje prognozowane przepływy pieniężne oraz stopę, którą przepływy dyskontowane są do wartości bieżącej (patrz podpunkt dotyczący utraty wartości aktywów niefinansowych). W procesie wyceny wartości bieżącej przyszłych przepływów dokonywane są założenia dotyczące prognozowanych wyników finansowych. Założenia te odnoszą się do przyszłych zdarzeń i okoliczności. Faktycznie zrealizowane wartości mogą różnić się od szacowanych, co w kolejnych okresach sprawozdawczych może przyczynić się do znaczących korekt wartości aktywów Grupy. W okresie sprawozdawczym w wyniku przeprowadzonych testów na utratę wartości firmy nie stwierdzono konieczności utworzenia odpisów aktualizujących co dokładniej opisano w nocie nr 8.

Utrata wartości aktywów finansowych

Grupa szacuje odpis aktualizujący w odniesieniu do należności handlowych i pozostałych oraz pożyczek zgodnie z MSSF 9 z zastosowaniem modelu oczekiwanych strat kredytowych. Ustalenie odpisu aktualizującego opiera się na założeniach Zarządu w zakresie wyboru odpowiedniej metodologii, modelu i danych wejściowych (patrz podpunkt dotyczący utraty wartości aktywów finansowych, w punkcie instrumenty finansowe powyżej).

Szacunki bonusów, rabatów, wsparcia i promocji sprzedaży otrzymywanej od producentów/ dystrybutorów

Wiele umów w zakresie dystrybucji towarów handlowych zawartych z dystrybutorami, producentami przewiduje udzielenie Grupie posprzedażnych rabatów, bonusów, które mają wpływ na cenę zakupu towarów. Niejednokrotnie wielkość otrzymywanego wsparcia jest min. uzależniona od osiągnięcia w danym okresie progu obrotów. Forma otrzymywanego wparcia jest różnorodna, zróżnicowane są też okresy rozliczeniowe (kwartalne, półroczne, roczne). W celu określenia rzeczywistego kosztu własnego sprzedanych towarów oraz wartości zapasu na każdy dzień bilansowy Grupa w oparciu o zawarte umowy oraz systemy raportowania i kontrolingu bonusowego szacuje należne, a jeszcze nie otrzymane wsparcie partnerów handlowych. Faktycznie zrealizowane wartości mogą różnić się od szacowanych, zarówno dodatnio jak i ujemnie, co w przypadku wystąpienia takiej sytuacji ujmowane jest w kolejnym okresie sprawozdawczym w wartości aktywów i/ lub wyników Grupy.

Okres leasingu

Ustalając zobowiązanie z tytułu leasingu Grupa szacuje okres leasingu, który obejmuje:

nieodwołalny okres leasingu,

okresy, w których istnieje opcja przedłużenia leasingu, jeżeli można z wystarczającą pewnością założyć, że leasingobiorca skorzysta z tej opcji,

okresy, w których istnieje opcja wypowiedzenia leasingu, jeżeli można z wystarczającą pewnością założyć, że leasingobiorca nie skorzysta z tej opcji.

Oceniając, czy Grupa skorzysta z opcji przedłużenia lub nie skorzysta z opcji wypowiedzenia, Grupa uwzględnia wszystkie istotne fakty i okoliczności, które stanowią dla niej zachętę ekonomiczną do skorzystania lub nieskorzystania z opcji. Rozważa się między innymi:

warunki umowne dotyczące opłat leasingowych w okresach opcyjnych,

istotne inwestycje w przedmiocie leasingu,

koszty związane z wypowiedzeniem umowy,

znaczenie bazowego składnika aktywów dla działalności Grupy,

warunki wykonania opcji.

Zobowiązanie z tytułu leasingu prezentowane w sprawozdaniu z sytuacji finansowej odzwierciedla najlepsze szacunki co do okresu leasingu, jednak zmiana okoliczności w przyszłości może skutkować zwiększeniem lub zmniejszeniem zobowiązania z tytułu leasingu oraz ujęciem korespondującej korekty w aktywach z tytułu prawa do użytkowania.

Niepewność związana z rozliczeniami podatkowymi

Obowiązujące w Polsce przepisy podatkowe podlegają częstym zmianom, powodując istotne różnice w ich interpretacji i istotne wątpliwości w ich stosowaniu. Organy podatkowe posiadają instrumenty kontroli umożliwiające im weryfikację podstaw opodatkowania (w większości przypadków w okresie poprzednich 5 lat obrotowych). Od 15 lipca 2016 roku Ordynacja Podatkowa uwzględnienia między innymi postanowienia Ogólnej Klauzuli Zapobiegającej Nadużyciom (GAAR), która ma zapobiegać powstawaniu i wykorzystywaniu przez podmioty sztucznych struktur prawnych tworzonych w celu uniknięcia opodatkowania. Klauzula GAAR ma zastosowanie w odniesieniu do transakcji dokonanych po jej wejściu w życie, jak i do transakcji, które zostały przeprowadzone przed wejściem w życie klauzuli GAAR, ale dla których po dacie wejścia klauzuli w życie korzyści były lub są nadal osiągane. Ustalenie zobowiązań podatkowych, aktywów oraz rezerwy z tytułu odroczonego podatku dochodowego (w tym wynikających z zastosowanych przez Grupę ulg i zwolnień) wymaga istotnego osądu, w tym dotyczącego transakcji już zaistniałych. Powyższe regulacje prawne powodują, że w przyszłości w wyniku kontroli organów podatkowych i przypadku odmiennej oceny zdarzeń przez organ podatkowy, kwoty ujawnione i prezentowane w sprawozdaniach finansowych dotyczące zobowiązań podatkowych, aktywa oraz rezerwy z tytułu podatku odroczonego mogą się w przyszłości zmienić. Ujęte w sprawozdaniu finansowym zobowiązania podatkowe, aktywo oraz rezerwa z tytułu podatku odroczonego zostały ustalone w oparciu o najlepszą dostępną wiedzę co do treści ekonomicznej zdarzeń i przepisów podatkowych.