1.4.Jednostki stowarzyszone

Grupa wywiera ponadto znaczący wpływ na poniższe jednostki stowarzyszone, które w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym wyceniane są metodą praw własności.

W bieżącym okresie sprawozdawczym Grupa dokonała sprzedaży wszystkich akcji Movie Games Mobile S.A.

3.4.6.Wartości niematerialne

Wartości niematerialne są ujmowane, jeżeli jest prawdopodobne, że w przyszłości spowodują one wpływ do Grupy korzyści ekonomicznych, które mogą być powiązane z tymi aktywami. Początkowe ujęcie wartości niematerialnych następuje według cen nabycia lub kosztu wytworzenia. Po ujęciu początkowym wartości niematerialne są wyceniane według cen nabycia lub kosztu wytworzenia pomniejszonych o umorzenie i odpisy z tytułu utraty wartości.

Wartości niematerialne są amortyzowane liniowo w okresie odpowiadającym szacowanemu okresowi ich ekonomicznej użyteczności. Wartość amortyzacji wartości niematerialnych odnosi się w skonsolidowanym sprawozdaniu z całkowitych dochodów do pozycji „Amortyzacja”.

Stawki amortyzacji odpowiadające okresowi ekonomicznej użyteczności wartości niematerialnych:

Oprogramowanie komputerowe: od 2 lat do 5 lat,

Prace rozwojowe: do 5 lat.

Grupa zalicza nakłady na tworzenie gier do pozycji „Nakłady na prace rozwojowe” w ramach Aktywów niematerialnych. Koszty tworzenia gier poniesione przed rozpoczęciem sprzedaży lub zastosowaniem nowych rozwiązań ujmowane są jako „Nakłady na prace rozwojowe w toku”. Nakłady te obejmują wydatki pozostające w bezpośrednim związku z danym projektem.

W momencie zakończenia prac i ujmowania nakładów związanych z realizacją danego projektu następuje przeksięgowanie nakładów z pozycji „Nakłady na prace rozwojowe w toku” na „Nakłady na prace rozwojowe ukończone”. Grupa amortyzuje wartość projektów metodą liniową przy zastosowaniu stawki 50%.  

Amortyzację rozpoczyna się w momencie, gdy składnik aktywów jest gotowy do użycia, tj. w momencie w którym gra komputerowa jest kompletna i zakończona (potwierdzeniem czego jest protokół zakończenia produkcji gry) oraz może zostać udostępniona do sprzedaży. Odpisy amortyzacyjne za każdy okres ujmuje się w ciężar sprawozdania z całkowitych dochodów.

Grupa przyjmuje, iż wartość końcowa aktywów niematerialnych wynosi 0 zł. Okres i metodę amortyzacji składnika wartości niematerialnych o określonym okresie użytkowania weryfikuje się co najmniej na koniec każdego roku obrotowego. Jeśli oczekiwany okres użytkowania składnika aktywów różni się znacząco od poprzednich szacunków, odpowiednio zmienia się okres amortyzacji. Jeśli nastąpiła zmiana oczekiwanego sposobu czerpania korzyści ekonomicznych ze składnika aktywów, zmienia się metodę amortyzacji, aby odzwierciedlić tę zmianę. Tego typu zmiany ujmuje się jako zmiany wartości szacunkowych zgodnie z MSR 8.  

3.4.8.Inwestycje w jednostkach stowarzyszonych wyceniane metodą praw własności

Jednostki stowarzyszone to wszystkie jednostki, na które Grupa wywiera znaczący wpływ, ale nie sprawuje nad nimi kontroli, co wiąże się zazwyczaj z udziałem w wysokości od 20% do 50% praw głosu. Inwestycje w jednostkach stowarzyszonych wykazuje się metodą praw własności i w początkowym ujęciu ujmuje się je według ceny nabycia. Inwestycje w jednostkach stowarzyszonych obejmują wartość firmy ustaloną w momencie przejęcia. Udział Grupy w zyskach lub stratach jej jednostek stowarzyszonych po dacie przejęcia ujmuje się w rachunku zysków i strat oraz innych całkowitych dochodów. Skumulowane zmiany po dacie nabycia korygują wartość bilansową inwestycji. Jeżeli udział Grupy w stratach jednostki stowarzyszonej jest równy lub wyższy niż jej udział w tej jednostce stowarzyszonej, włącznie z innymi niezabezpieczonymi należnościami, wówczas Grupa nie ujmuje dalszych strat, chyba że zaciągnęła zobowiązania lub dokonała płatności w imieniu jednostki stowarzyszonej. Niezrealizowane straty z transakcji pomiędzy Jednostką dominującą a jej jednostkami stowarzyszonymi są wyłączane do wysokości udziału Grupy w tych jednostkach stowarzyszonych.  

Aktywa trwałe lub grupy do zbycia zaklasyfikowane jako przeznaczone do sprzedaży

Aktywa trwałe (lub aktywa i zobowiązania stanowiące jednostkę przeznaczoną do zbycia), co do których Grupa oczekuje,

że wypracują one korzyści w wyniku sprzedaży, a nie poprzez ich dalsze wykorzystanie, są klasyfikowane jako przeznaczone do sprzedaży. Bezpośrednio przed przeklasyfikowaniem do przeznaczonych do sprzedaży, aktywa te (lub składniki jednostki przeznaczonej do zbycia) są ponownie wyceniane zgodnie z zasadami rachunkowości Grupy. Następnie aktywa lub jednostki przeznaczone do zbycia są ujmowane według niższej z dwóch wartości: wartości bilansowej, jaka zostałaby wykazana, gdyby składnik nie został zaklasyfikowany jako przeznaczony do sprzedaży i wartości godziwej pomniejszonej o koszty doprowadzenia do sprzedaży. Utrata wartości ujęta przy początkowej klasyfikacji jako przeznaczone do sprzedaży jest ujmowana w wyniku bieżącego okresu.

Wartości niematerialnych oraz rzeczowych aktywów trwałych zaklasyfikowanych do aktywów dostępnych do sprzedaży nie amortyzuje się.

Dodatkowo, po zaklasyfikowaniu inwestycji wycenianych metodą praw własności do aktywów dostępnych do sprzedaży, ustaje ich ujmowanie tą metodą, tj. inwestycje takie są wycenione w wartości godziwej pomniejszonej o koszty sprzedaży, gdy taka wartość byłaby niższa od ceny nabycia udziałów.

Działalność zaniechana

Komponent Grupy (np. segment operacyjny, jednostka zależna lub grupa aktywów) jest klasyfikowany jako działalność zaniechana, gdy spełnia kryteria przeznaczenia do sprzedaży lub został już zbyty, a stanowi odrębną główną linię biznesową lub geograficzny obszar operacji. W skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym wyniki działalności zaniechanej prezentuje się oddzielnie od działalności kontynuowanej, w jednej pozycji obejmującej zysk lub stratę po opodatkowaniu.

3.4.12.Aktywa finansowe

Grupa zalicza swoje aktywa finansowe do następujących kategorii:

wyceniane według zamortyzowanego kosztu:

 - środki pieniężne i ekwiwalenty,

 - należności handlowe,

 - należności z tytułu udzielonych pożyczek,

 - inne aktywa finansowe,

wyceniane w wartości godziwej przez inne całkowite dochody,

wyceniane w wartości godziwej przez wynik finansowy,

instrumenty finansowe zabezpieczające.

Kwalifikacja dłużnych aktywów finansowych do odpowiedniej kategorii zależy od modelu biznesowego zarzadzania aktywami finansowymi oraz od charakterystyki umownych przepływów pieniężnych dla danego składnika aktywów finansowych.

Standaryzowane transakcje kupna lub sprzedaży aktywów finansowych ujmuje się na dzień zawarcia.

Aktywa finansowe wyceniane według zamortyzowanego kosztu

Aktywa wyceniane po początkowym ujęciu w zamortyzowanym koszcie – są to aktywa finansowe utrzymywane zgodnie z modelem biznesowym, którego celem jest utrzymywanie aktywów finansowych dla uzyskiwania przepływów pieniężnych wynikających z umowy, a charakterystyka umowy dotyczącej tych aktywów finansowych przewiduje powstawanie przepływów pieniężnych, które są jedynie spłatą kwoty głównej i odsetek. Grupa do wyceny aktywów finansowych wycenianych w zamortyzowanym koszcie stosuje metodę efektywnej stopy procentowej. Należności z tytułu dostaw i usług po początkowym ujęciu wycenia się w wysokości zamortyzowanego kosztu przy zastosowaniu metody efektywnej stopy procentowej, z uwzględnieniem odpisów z tytułu utraty wartości, przy czym należności z tytułu dostaw i usług z datą zapadalności poniżej 12 miesięcy od dnia powstania (tj. niezawierające elementu finansowania) i nieprzekazywane do faktoringu, nie podlegają dyskontowaniu.

Aktywa finansowe wyceniane w wartości godziwej przez inne całkowite dochody

Aktywa wyceniane po początkowym ujęciu w wartości godziwej przez inne całkowite dochody – są to aktywa finansowe utrzymywane zgodnie z modelem biznesowym, którego celem jest zarówno utrzymywanie aktywów finansowych dla

Utrata wartości aktywów niefinansowych

Aktywa o nieokreślonym okresie użytkowania nie podlegają amortyzacji, lecz corocznie są testowane pod kątem możliwej utraty wartości. Aktywa amortyzowane są poddawane przeglądom pod kątem utraty wartości, jeżeli zdarzenia lub zmiany okoliczności wskazują, że wartość bilansowa może być niemożliwa do odzyskania. Odpis aktualizujący z tytułu utraty wartości ujmuje się w rachunku zysków i strat oraz innych całkowitych dochodów i wykazuje się w wysokości, o którą wartość bilansowa składnika aktywów przewyższa wartość odzyskiwalną. Wartość odzyskiwalna stanowi wyższą z dwóch wartości: wartości godziwej pomniejszonej o koszty doprowadzenia do sprzedaży i wartości użytkowej. Dla potrzeb oceny utraty wartości aktywa grupuje się na najniższym poziomie, dla którego występują możliwe do zidentyfikowania przepływy pieniężne (ośrodki wypracowujące środki pieniężne). Niefinansowe aktywa, inne niż wartość firmy, w odniesieniu do których uprzednio stwierdzono utratę wartości, ocenia się na każdy dzień zakończenia okresu sprawozdawczego pod kątem występowania przesłanek wskazujących na możliwość odwrócenia dokonanego odpisu.