1.6.Waluta pomiaru i waluta sprawozdania finansowego

Walutą funkcjonalną oraz walutą prezentacji jest polski złoty (PLN). Sprawozdanie prezentowane jest w tysiącach złotych (o ile nie wskazano inaczej).

Niniejsze skonsolidowane roczne sprawozdanie finansowe za okres od dnia 01.01.2025 r. do dnia 31.12.2025 r. zostało sporządzone zgodnie z mającymi zastosowanie Międzynarodowymi Standardami Sprawozdawczości Finansowej oraz związanymi z nimi interpretacjami (dalej MSSF), zatwierdzonymi przez Unię Europejską do stosowania i obowiązującymi według stanu na dzień 31.12.2025 roku.

MSSF obejmują standardy i interpretacje zaakceptowane przez Radę Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (RMSR) oraz Komisję do Interpretacji Międzynarodowej Sprawozdawczości Finansowej (IFRIC) oraz zatwierdzone przez Unię Europejską do stosowania, przez co rozumie się ogłoszenie standardów i interpretacji w formie rozporządzeń Komisji Europejskiej.

W niniejszym skonsolidowanym rocznym sprawozdaniu finansowym ogólny termin MSSF używany jest zarówno w odniesieniu do Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej jak i Międzynarodowych Standardów Rachunkowości.

2.2.Kontynuacja działalności

Niniejsze skonsolidowane sprawozdanie finansowe Grupy Kapitałowej NEWAG oraz sprawozdania finansowe podmiotów wchodzących w skład Grupy Kapitałowej stanowiące podstawę sporządzenia skonsolidowanego sprawozdania finansowego zostały sporządzone przy założeniu kontynuacji działalności gospodarczej w dającej się przewidzieć przyszłości. Zarząd Jednostki Dominującej nie stwierdza na dzień podpisania skonsolidowanego sprawozdania finansowego żadnych okoliczności wskazujących na zagrożenie kontynuacji działalności przez Grupę Kapitałową.

3.1.Segmenty operacyjne

Grupa Kapitałowa stosuje MSSF 8 „Segmenty Operacyjne”, zgodnie z którym segmenty operacyjne identyfikowane są w oparciu o wewnętrzne raporty dotyczące tych elementów działalności Grupy, które są regularnie weryfikowane przez osoby decydujące o przydzielaniu zasobów do danego segmentu i oceniające jego wyniki finansowe. Oceny wyników finansowych segmentów operacyjnych i decyzje o przydziale zasobów dokonywane są głównie na bazie wskaźnika EBITDA, jako miary efektywności prowadzonej działalności, która nie jest zdefiniowana w MSSF. Grupa definiuje EBITDA, jako zysk (strata) netto) za dany okres przed uwzględnieniem wpływu podatku dochodowego, efektów działalności finansowej oraz kosztów amortyzacji.

W ramach grupy występują następujące segmenty operacyjne:

Segment I

– produkcja taboru szynowego i systemów sterowania oraz usługi naprawy i modernizacji taboru szynowego (NEWAG S.A., NEWAG INTECO DS S.A). Jest to główny i podstawowy segment operacyjny Grupy obejmujący Jednostkę Dominującą,

Segment II

– zarządzanie know-how, marką i znakiem towarowym NEWAG, organizacja finansowania dla spółek Grupy Kapitałowej, leasing i dzierżawa taboru kolejowego (NEWAG IP Management Sp. z o.o., NEWAG Lease Sp. z o.o. S.K.A., NEWAG Lease Sp. z o.o.).

Transakcje pomiędzy segmentami operacyjnymi są oparte o zasady rachunkowości stosowane przez Grupę Kapitałową. Nie występują różnice pomiędzy pomiarem wyników oraz wyceną aktywów i zobowiązań segmentów operacyjnych a wynikami i metodami wyceny jednostki. 

3.4.Inwestycje w jednostki zależne

Przez jednostki zależne rozumie się jednostki, w odniesieniu do których Grupa Kapitałowa NEWAG ma zdolność kontrolowania ich polityki finansowej i operacyjnej. Uznaje się, że kontrola występuje wówczas, gdy Jednostka Dominująca ma zdolność do kierowania polityką finansową i operacyjną w celu osiągnięcia korzyści ekonomicznych z jej działalności. Jednostki zależne podlegają konsolidacji metodą pełną od dnia przejęcia nad nimi kontroli przez Grupę Kapitałową, zaprzestanie konsolidacji następuje z dniem zaprzestania kontroli. Przejęcia jednostek zależnych rozlicza się metodą nabycia. Sprawozdania finansowe jednostek zależnych sporządzane są za ten sam okres, co sprawozdanie finansowe jednostki dominującej.

3.5.Zasady konsolidacji

3.5.1.Jednostki powiązane

Jednostkami zależnymi są jednostki kontrolowane przez Jednostkę Dominującą. Kontrola ma miejsce wtedy, kiedy Jednostka Dominująca posiada zdolność kierowania bezpośrednio lub pośrednio polityką finansową i operacyjną danej jednostki w celu uzyskiwania korzyści płynących z jej działalności. Przy ocenie stopnia kontroli bierze się pod uwagę wpływ istniejących i potencjalnych praw głosu, które na dzień sprawozdawczy mogą zostać zrealizowane.

Sprawozdania finansowe Spółek zależnych uwzględniane są w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym począwszy od dnia uzyskania nad nimi kontroli aż do momentu jej wygaśnięcia.

3.5.2.Korekty konsolidacyjne

Salda rozrachunków wewnętrznych pomiędzy jednostkami Grupy, transakcje zawierane w obrębie Grupy oraz wszelkie wynikające stąd niezrealizowane zyski lub straty, a także przychody oraz koszty Grupy są eliminowane w trakcie sporządzania skonsolidowanego sprawozdania finansowego. 

3.6.Rzeczowe aktywa trwałe

Środki trwałe, które znajdowały się w użytkowaniu na dzień rozpoczęcia prowadzenia ewidencji księgowej wg MSSF zostały wycenione w wartości godziwej przez uprawnionego rzeczoznawcę majątkowego. Zwiększenie wartości wynikającej z przeszacowania ujmowane jest w pozycji kapitału z aktualizacji wyceny, po pomniejszeniu o utworzoną rezerwę na podatek odroczony. Wartość początkowa środków trwałych pomniejszana jest o odpisy umorzeniowe oraz odpisy aktualizujące z tytułu utraty wartości.

W momencie sprzedaży lub likwidacji przeszacowanych środków trwałych, nadwyżka z przeszacowania przenoszona jest z kapitału z aktualizacji wyceny do zysków zatrzymanych.

Wprowadzone do ewidencji rzeczowe aktywa trwałe w okresie późniejszym, wykazywane są według ceny nabycia/kosztu wytworzenia pomniejszonych o umorzenie oraz odpisy aktualizujące z tytułu utraty wartości. Wartość początkowa środków trwałych obejmuje ich cenę nabycia powiększoną o wszystkie koszty bezpośrednio związane z zakupem i przystosowaniem składnika majątku do stanu zdatnego do używania, w tym koszty finansowania zewnętrznego. Koszty poniesione po dacie oddania środka trwałego do używania, takie jak koszty konserwacji i napraw, obciążają zyski i straty w momencie ich poniesienia. Wartość początkową środków trwałych powiększają nakłady na ich modernizacje i ulepszenie.

Na stan środków trwałych wprowadzane są obiekty, których jednostkowa wartość przekracza 5 tys. zł. Składniki o niższej wartości odpisywane są w koszty jednorazowo w dacie poniesienia i ewidencjonowane pozabilansowo.

Prawo użytkowania wieczystego gruntów zakupione jak i otrzymane w drodze decyzji administracyjnych od Skarbu Państwa traktowane jest jak leasing finansowy , ewidencjonowane jest bilansowo i podlega amortyzacji bilansowej.

Grunty własne prezentowane są jako środki trwałe i podlegają amortyzacji dla celów bilansowych.

Dla celów podatkowych przyjmuje się stawki amortyzacyjne zgodne z ustawą z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych.

Środki trwałe będące w toku budowy lub montażu są wykazywane według cen nabycia lub kosztu wytworzenia, pomniejszonych o ewentualne odpisy z tytułu utraty wartości.

3.10.Leasing

Zgodnie z MSSF 16 od 1 stycznia 2019 roku Grupa klasyfikuje jako leasing, umowy na mocy których w zamian za opłaty leasingodawca przekazuje Spółkom prawo do użytkowania danego składnika aktywów przez uzgodniony w umowie okres.

W celu identyfikacji leasingu rozpatrywane są trzy kryteria:

czy umowa dotyczy zidentyfikowanego i wyraźnie określonego w umowie składnika aktywu, który zostaje udostępniony do użytkowania,

czy jednostka ma prawo do uzyskiwania wszystkich korzyści ekonomicznych przez wskazany w umowie okres użytkowania,

czy jednostka ma prawo do kierowania użytkowaniem składnika aktywów przez czas zawarty w umowie.

W dacie rozpoczęcia użytkowania Grupa ujmuje składnik aktywów z tytułu prawa do użytkowania oraz zobowiązanie z tytułu leasingu. Prawo do użytkowania jest wyceniane w dacie rozpoczęcia według kosztu obejmującego kwotę początkowej wyceny zobowiązania  z tytułu leasingu, wszelkich opłat leasingowych zapłaconych w dacie rozpoczęcia, początkowych kosztów bezpośrednich.

Prawa do użytkowania są amortyzowane metodą liniową od daty rozpoczęcia użytkowania przez szacowany okres użytkowania, ustalony na tych samych zasadach co własne aktywa trwałe, w przypadku gdy umowa leasingu zawiera opcję wykupu po zakończeniu okresu leasingu.

Jeśli brak wiarygodnej pewności, że po zakończeniu umowy Grupa otrzyma prawo własności, aktywa amortyzowane są przez okres zawarty w umowie leasingu.

Prawa do użytkowania są poddawane testom na utratę wartości zgodnie z MSR 36 w przypadku stwierdzenia przesłanek do utraty wartości.

Grupa stosuje dopuszczalne standardem praktyczne rozwiązania dotyczące leasingów krótkoterminowych, umów zawartych na czas nieokreślony oraz leasingów o małej wartości. Dla takich umów, opłaty leasingowe ujmowane są w wyniku metodą liniową w trakcie trwania leasingu.

Leasing zwrotny polega na sprzedaży składnika aktywów i jednoczesnym przyjęciu w leasing tego samego składnika aktywów.

Jeżeli transakcja sprzedaży i leasingu zwrotnego ma charakter leasingu finansowego, to opłaty leasingowe ustalane są tak, aby nie ujmować w rachunku zysków i strat kwot, które odnoszą się do prawa użytkowania zachowanego przez sprzedającego-leasingobiorcę.

3.11.Nieruchomości inwestycyjne

Za nieruchomości inwestycyjne uznaje się nieruchomości, które traktuje się jako źródło przychodów z czynszów lub utrzymuje w posiadaniu ze względu na przyrost ich wartości. Na moment początkowego ujęcia nieruchomości wycenia się w cenie nabycia lub koszcie wytworzenia. W wycenie uwzględnia się koszty przeprowadzenia transakcji. Średnio co 2 lata (jeśli nie zaistnieją inne przesłanki) na dzień kończący rok obrotowy, nieruchomości inwestycyjne wyceniane są wg wartości godziwej. Wynik wyceny zysk lub strata odnoszone są na wynik finansowy roku, w którym nastąpiła zmiana.

Wycofanie nieruchomości inwestycyjnej z ewidencji następuje w momencie zbycia lub trwałego wycofania z użytkowania, w przypadku gdy nie przewiduje się korzyści wynikających z jej zbycia.

3.12.Koszty finansowania zewnętrznego

Na koszty finansowania zewnętrznego zwiększające wartość aktywów składają się odsetki oraz zyski lub straty z tytułu różnic kursowych powstające w związku z kredytami i pożyczkami w walucie obcej, w stopniu w jakim są uznawane za korektę kosztów, które można bezpośrednio przypisać nabyciu, budowie lub wytworzeniu składnika aktywów, stosownie do regulacji MSR 23. Pozostałe koszty finansowania zewnętrznego są ujmowane jako koszty w momencie ich poniesienia.

3.14.Instrumenty finansowe

Grupa ujmuje składnik aktywów finansowych lub zobowiązań finansowych w sprawozdaniu z sytuacji finansowej wtedy i tylko wtedy, gdy staje się związana postanowieniami umowy instrumentu.

Grupa zaprzestaje ujmować składnik aktywów finansowych na moment wygaśnięcia praw wynikających z umowy do otrzymania przepływów pieniężnych z tego składnika aktywów lub do momentu, kiedy prawa do otrzymania przepływów pieniężnych z aktywa finansowego są przekazywane w transakcji przenoszącej zasadniczo wszystkie znaczące ryzyka i korzyści wynikające z ich posiadania.

Grupa klasyfikuje instrumenty finansowe zgodnie z wymaganiami MSSF 9. Klasyfikacja instrumentów finansowych jest dokonana w oparciu o model biznesowy zarządzania grupami aktywów finansowych oraz charakterystykę umownych przepływów pieniężnych dla danego składnika aktywów i zobowiązań finansowych. Klasyfikacja jest dokonywana na moment początkowego ujęcia, z wyjątkiem pozycji wykazywanych na moment pierwszego zastosowania MSSF 9. Klasyfikacja instrumentów pochodnych zależy od ich przeznaczenia oraz spełnienia wymogów zawartych w MSSF 9.:

3.21.Zapasy

Zapasy wyceniane są według ceny zakupu lub kosztu wytworzenia nie wyższych niż cena sprzedaży netto.

Ceny zakupu stosuje się ze względu na nieistotne koszty zakupu. Corocznie ustalany jest procent poniesionych kosztów zakupu w stosunku do zakupów ogółem. W przypadku gdy jest on niższy niż 1% - stosując uproszczenie - zapasy wycenia się w cenie zakupu, a koszty zakupu odpisuje się w całości w koszty okresu ich poniesienia. W przypadku przekroczenia 1% wyceniane są w cenie nabycia. Rozchód materiałów dokonywany jest wg metody średniej ważonej na poszczególne partie materiałów.

Produkcję w toku oraz wyroby gotowe wycenia się po koszcie wytworzenia nie wyższym od cen sprzedaży netto możliwych do uzyskania.

Wartość netto możliwa do uzyskania jest to szacunkowa cena sprzedaży pomniejszona o szacowane koszty dokończenia produkcji (wykonania usługi) i szacunkowe koszty doprowadzenia sprzedaży do skutku.

Na koniec okresu dokonuje się odpisów aktualizujących zapasy, jeśli wystąpią okoliczności uzasadniające ich dokonanie.

Odpis aktualizujący wartość zapasów odnoszony jest na pozostałe koszty operacyjne. 

3.24.Środki pieniężne i ekwiwalenty środków pieniężnych

Środki pieniężne i lokaty krótkoterminowe obejmują środki pieniężne w banku i w kasie oraz lokaty krótkoterminowe o pierwotnym okresie zapadalności nieprzekraczającym trzech miesięcy.

Wyrażone w walutach obcych środki pieniężne wycenia się na koniec okresu po średnim kursie ustalonym przez NBP na ten dzień.

Wpływ środków na rachunek dewizowy ewidencjonowany jest wg bieżącego kursu waluty w przypadku jej kupna lub według średniego kursu NBP z dnia poprzedzającego dzień wpływu, jeśli nie zachodzi przewalutowanie.

Rozchodu środków z rachunku dewizowego dokonuje się wg metody „pierwsze przyszło – pierwsze wyszło (FIFO).

Saldo środków pieniężnych i ich ekwiwalentów wykazane w rachunku przepływów pieniężnych składa się z określonych powyżej środków pieniężnych i ich ekwiwalentów. Na potrzeby sporządzania sprawozdania finansowego wyłączeniu podlegają środki z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, ponieważ nie spełniają one wszystkich warunków aktywów w świetle MSR.

3.25.Kapitał własny

Kapitał własny obejmuje kapitał tworzony przez Spółki Grupy zgodnie z obowiązującym prawem, tj. właściwymi ustawami oraz Statutami Spółek.

Kapitał własny

Kapitał własny obejmuje kapitał podstawowy, kapitał zapasowy, kapitał z aktualizacji wyceny, pozostałe kapitały rezerwowe, zyski zatrzymane. Wszystkie pozycje kapitału własnego wycenia się według wartości nominalnej.

3.26.Zysk netto na akcję

Podstawowy zysk netto na akcję dla każdego okresu jest obliczany poprzez podzielenie zysku netto za dany okres (rok obrotowy) przez średnią ważoną liczbę akcji w danym okresie sprawozdawczym.

Rozwodniony zysk netto na akcję jest obliczony poprzez podzielenie zysku netto za dany okres (rok obrotowy) przez średnią ważoną liczbę wyemitowanych akcji występujących w danym okresie sprawozdawczym powiększoną o średnią ważoną liczbę akcji zwykłych, które byłyby wyemitowane przy zamianie rozwadniających potencjalnych akcji zwykłych na akcje zwykłe.

3.28.Rezerwy

Rezerwy są zobowiązaniami, których kwota lub termin zapłaty nie są pewne.

Rezerwy tworzone są wówczas, gdy na Spółkach wchodzących w skład Grupy ciąży istniejący obowiązek (prawny lub zwyczajowo oczekiwany) wynikający ze zdarzeń przeszłych i gdy prawdopodobne jest, że wypełnienie tego obowiązku spowoduje konieczność wypływu korzyści ekonomicznych oraz można dokonać wiarygodnego oszacowania kwoty tego zobowiązania. Jeżeli Spółki spodziewają się, że koszty objęte rezerwą zostaną zwrócone, na przykład na mocy umowy ubezpieczenia, wówczas zwrot ten jest ujmowany jako odrębny składnik aktywów, ale tylko wtedy, gdy jest rzeczą praktycznie pewną, że zwrot ten rzeczywiście nastąpi. Rezerwy tworzy się uwzględniając ryzyko i niepewność. Szacunki dokonywane są na drodze osądu Kierownictwa Spółek, wspomaganego dotychczasowymi doświadczeniami dotyczącymi podobnych transakcji oraz ewentualnie opiniami i raportami ekspertów.

Grupa tworzy rezerwy na odprawy emerytalno-rentowe, niewykorzystane urlopy wypoczynkowe przez pracowników, rezerwy na przewidywane premie dla Zarządu. Oprócz świadczeń pracowniczych stosownie do regulacji MSR 37 tworzy się rezerwy na naprawy gwarancyjne, koszty serwisowania sprzedanych wyrobów, odsetki od zobowiązań handlowych, możliwe do naliczenia kary z tytułu terminowości i jakości wykonywanych usług i wyrobów oraz rezerwy związane z przyszłymi kosztami jakie może ponieść Grupa w związku z toczącymi się postępowaniami sądowymi.

Wszystkie rezerwy wykazywane są w podziale na długo i krótkoterminowe.

3.29.Koszty świadczeń pracowniczych

Koszty świadczeń pracowniczych obejmują: świadczenia krótkoterminowe oraz świadczenia po okresie zatrudnienia.

Koszty wynagrodzeń obejmują wynagrodzenia wypłacane zgodnie z warunkami zawartych umów o pracę z pracownikami. Koszt wynagrodzeń obejmuje również wypłatę nagród.

Koszty ubezpieczeń społecznych finansowanych przez pracodawcę obejmują składki z tytułu ubezpieczenia emerytalnego, rentowego, wypadkowego, składki na FGŚP oraz Fundusz Pracy, fundusz emerytur pomostowych oraz koszty wynikające z wdrożenia pracowniczych programów kapitałowych. Koszty świadczeń emerytalnych obejmują odprawy emerytalne i rentowe wypłacane pracownikom zgodnie z przepisami kodeksu pracy.

Zgodnie z zakładowym systemem wynagradzania pracownicy mają prawo do odpraw emerytalnych. Odprawy emerytalne są wypłacane jednorazowo, w momencie przejścia na emeryturę. Wysokość odpraw emerytalnych zależy od stażu pracy oraz najniższego wynagrodzenia w gospodarce. Grupa tworzy rezerwy na przyszłe zobowiązania z tytułu odpraw emerytalnych i rentowych w celu przyporządkowania kosztów do okresów których dotyczą. Według MSR 19 odprawy emerytalne są programami określonych świadczeń po okresie zatrudnienia. Wartość bieżąca tych zobowiązań na dzień bilansowy jest obliczona przez niezależnego aktuariusza.

3.30.Podatek dochodowy

Podatek dochodowy obejmuje podatek bieżący oraz podatek odroczony.

Podatek bieżący

Podatek bieżący jest obliczany na podstawie wyniku podatkowego za dany rok obrotowy. Zysk (strata) podatkowy różni się od wyniku księgowego w związku z wystąpieniem przychodów niepodlegających opodatkowaniu i kosztów nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów oraz pozycji kosztów i przychodów, które nigdy nie będą podlegały opodatkowaniu. Obciążenia podatkowe są wyliczane w oparciu o stawki podatkowe obowiązujące w danym roku obrotowym.

3.32.Zobowiązania warunkowe

Zobowiązanie warunkowe jest możliwym zobowiązaniem, które powstaje na skutek zdarzeń przeszłych i którego istnienie zostanie potwierdzone dopiero w przyszłości w momencie wystąpienia niepewnych zdarzeń (nad którymi jednostka nie ma pełnej kontroli).

Zobowiązaniem warunkowym może być również obecne zobowiązanie jednostki, które powstaje na skutek przeszłych zdarzeń i którego nie można wycenić wystarczająco wiarygodnie lub nie jest prawdopodobne, aby wypełnienie tego zobowiązania spowodowało wypływ środków zawierających w sobie korzyści ekonomiczne. W związku z tym zobowiązanie takie nie jest prezentowane w bilansie, ale jest opisywane w dodatkowych informacjach i objaśnieniach do sprawozdania finansowego.

Zobowiązanie warunkowe wycenia się w wartości udzielonych gwarancji, poręczeń lub w inny sposób w wiarygodnie oszacowanej wartości.