Podstawowa działalność operacyjna
Przychody
ze
sprzedaży
są
ujmowane
zgodnie
z
modelem
wskazanym
w
MSSF
15,
tj.
zgodnie
z
niżej
wymienionymi
krokami:
-
identyfikacja umowy,
-
identyfikacja zobowiązań do wykonania świadczenia,
-
ustalenie ceny transakcyjnej,
-
przypisanie
ceny
transakcyjnej
do
zobowiązań
do
wykonania świadczenia,
-
ujęcie przychodu.
W
każdej
umowie
z
klientem
wyodrębnia
się
elementy
stanowiące
odrębne
zobowiązania
do
wykonania
świadczenia.
W
przypadku
identyfikacji
kilku
zobowiązań
umownych,
do
każdego
z
nich
przypisywane
jest
oczekiwane
wynagrodzenie,
zaś
przychód
ujmowany
jest
w
momencie
spełnienia
(lub
w trakcie
spełniania)
zobowiązania
do
wykonania
świadczenia
poprzez
przekazanie
przyrzeczonego
dobra
lub
usługi
(tj.
składnika
aktywów)
klientowi.
Przekazanie
składnika
aktywów
następuje
w
momencie,
gdy
klient
uzyskuje kontrolę nad tym składnikiem aktywów.
Kontrola
nad
dobrem
lub
usługą
jest
przekazywana
w
miarę
upływu
czasu
i
tym
samym
zobowiązanie
do
wykonania
świadczenia
spełniane
jest
w
czasie
i
przychód
ujmowany
jest
w
miarę
upływu
czasu,
gdy
spełniony
jest
jeden
z następujących warunków:
-
klient
jednocześnie
otrzymuje
i
czerpie
korzyści
płynące
ze
świadczenia
jednostki,
w
miarę
wykonywania
przez
jednostkę tego świadczenia,
-
w
wyniku
wykonania
świadczenia
przez
jednostkę
powstaje
lub
zostaje
ulepszony
składnik
aktywów
(na
przykład
produkcja
w
toku),
a
kontrolę
nad
tym
składnikiem
aktywów
–
w
miarę
jego
powstawania
lub
ulepszania – sprawuje klient, lub
-
w
wyniku
wykonania
świadczenia
przez
jednostkę
nie
powstaje
składnik
aktywów
o
alternatywnym
zastosowaniu
dla
jednostki,
a
jednostce
przysługuje
egzekwowalne
prawo
do
zapłaty
za
dotychczas
wykonane świadczenie.
Jeżeli
zobowiązanie
do
wykonania
świadczenia
nie
jest
spełniane
w
czasie
zgodnie
z
zapisem
wskazanym
powyżej,
zobowiązanie
do
wykonania
świadczenia
jest
spełniane
w
określonym
momencie
i
w
tym
momencie
ujmowany
jest
przychód
ze
sprzedaży.
W
celu
określenia
momentu
spełnienia
zobowiązania
i
ujęcia
przychodu
uwzględniane
są
wymogi
dotyczące
przeniesienia
na
klienta
kontroli
nad
przyrzeczonym
składnikiem
aktywów.
Następujące
okoliczności
mogą
wskazywać na przeniesienie kontroli:
-
Spółka
ma
bieżące
prawo
do
zapłaty
za
składnik
aktywów,
-
klient posiada tytuł prawny do składnika aktywów,
-
składnik aktywów został fizycznie przekazany klientowi,
-
klient
ponosi
istotne
ryzyko
i
uzyskuje
istotne
korzyści
wynikające z własności składnika aktywów,
-
klient przyjął składnik aktywów.
Metody
pomiaru
stopnia
spełnienia
zobowiązania
obejmują
metody
oparte
na
wynikach
i
metody
oparte
na
nakładach.
Przy
ustalaniu
odpowiedniej
metody
pomiaru
stopnia
spełnienia
zobowiązania
Spółka
bierze
pod
uwagę
charakter
dobra
lub
usługi,
które
zobowiązała
się
przenieść
na
rzecz
klienta.
Zgodnie
z
metodami
opartymi
na
wynikach,
Spółka
ujmuje
przychody
na
podstawie
bezpośredniego
pomiaru
wartości
dla
klienta
dóbr
lub
usług,
które
zostały
dotychczas
przekazane
na
rzecz
klienta,
w
stosunku
do
pozostałych
dóbr
lub
usług
przyrzeczonych
w
umowie.
Metody
oparte
na
wynikach
obejmują
metody
takie,
jak
analizy
dotychczas
wykonanych
świadczeń,
ocenę
osiągniętych
wyników
i etapów,
czasu
trwania
wykonywania
świadczenia
oraz
liczby
wyprodukowanych lub dostarczonych jednostek.
Zgodnie
z
metodami
opartymi
na
nakładach,
Spółka
ujmuje
przychody
w
oparciu
o
działania
lub
nakłady
poniesione
przez
Spółkę
przy
spełnianiu
zobowiązania
do
wykonania
świadczenia
(na
przykład
zużyte
zasoby,
przepracowane
roboczogodziny,
poniesione
koszty,
wykorzystany
czas
lub
maszynogodziny)
w
stosunku
do
całkowitych
oczekiwanych
nakładów
koniecznych
do
wypełnienia
zobowiązania
do
wykonania
świadczenia.
Jeżeli
działania
lub
nakłady
Spółki
są
wykorzystywane
równomiernie
przez
cały
okres
spełniania
zobowiązania, Spółka ujmuje przychody metodą liniową.
Jeżeli
Spółka
ma
prawo
do
otrzymania
wynagrodzenia
od
klienta
w
kwocie,
która
odpowiada
bezpośrednio
wartości,
jaką
dla
klienta
ma
świadczenie
dotychczas
wykonane
przez