rachunkowości) sporządza jednostkowe i skonsolidowane sprawozdanie finansowe zgodnie z MSSF zatwierdzonymi przez Komisję Europejską.

Zmiany do MSR 7 “Rachunek przepływów pieniężnych” oraz MSSF 7 “Instrumenty finansowe -ujawnianie informacji”-umowy finansowania zobowiązań wobec dostawców

Zatwierdzone przez RMSR do stosowania po 1 stycznia 2025 r.

Zmiany do MSR 21 „Skutki zmian kursów wymiany walut obcych” –brak wymienialności

NPL NOVA jest w trakcie oceny wpływu powyższych standardów i interpretacji na stosowaną politykę rachunkowości oraz sporządzane skonsolidowane sprawozdania finansowe.

Spółka nie podjęła decyzji o wcześniejszym zastosowaniu żadnego standardu i interpretacji wraz ze zmianami, które zostały opublikowane, ale nie weszły w życie.

●przyjęty model biznesowy zakłada utrzymanie składnika aktywów w celu gromadzenia przepływów pieniężnych wynikających z umowy oraz

●przepływy pieniężne wynikające z umowy dotyczącej danego instrumentu obejmują wyłącznie wypłaty kapitału i odsetek.

Instrumenty finansowe nie spełniające powyższych kryteriów wyceniane są według wartości godziwej.

przekazanych dóbr z tytułu pozyskania składnika aktywów w momencie jego nabycia lub wytworzenia. Na koszt środka trwałego składają się:

●cena nabycia łącznie z obciążeniami importowymi oraz bezzwrotnymi podatkami pomniejszona o opusty handlowe i rabaty;

●wszystkie koszty bezpośrednio związane z doprowadzeniem składnika aktywów do miejsca i stanu, jakie są niezbędne, aby był on zdatny do użytkowania zgodnie
z zamierzeniem kierownictwa, oraz

●wstępne oszacowanie kosztów demontażu i usunięcia składnika aktywów oraz renowacji miejsca, w którym znajduje się ten składnik, jeśli jednostka ma obowiązek wykonania tych czynności wynikający z nabycia składnika aktywów lub z jego użytkowania przez określony czas w celach innych niż wytwarzanie produktów w tym czasie.

Środki trwałe amortyzuje się, gdy są one dostępne do użytkowania, od miesiąca dostosowania składnika aktywów do miejsca i warunków potrzebnych do rozpoczęcia jego funkcjonowania zgodnie z zamierzeniami kierownictwa przez okres odpowiadający szacowanemu okresowi ich ekonomicznej użyteczności z uwzględnieniem wartości rezydualnej. Środki trwałe amortyzuje się metodą liniową. Podstawą naliczania odpisów amortyzacyjnych jest wartość początkowa pomniejszona o wartość rezydualną.

Poszczególne części składowe środków trwałych, których wartość jest istotna w stosunku do wartości całego środka trwałego, amortyzowane są oddzielnie zgodnie z ekonomicznym okresem użytkowania.

Poprawność stosowanych stawek amortyzacji jest okresowo weryfikowana (raz do roku), powodując korektę odpisów amortyzacyjnych w następnych latach.

Koszty istotnych remontów, napraw i okresowych przeglądów zaliczane są do rzeczowych aktywów trwałych i amortyzowane są zgodnie z okresem ekonomicznego użytkowania.

Z kolei koszty bieżącego utrzymania środków trwałych i ich konserwacji wpływają na wynik finansowy okresu, w którym zostały poniesione.

Wartości niematerialne są ujmowane, jeżeli jest prawdopodobne, że w przyszłości spowodują one wpływ korzyści ekonomicznych, które mogą być powiązane z tymi aktywami oraz ich wartość można w sposób wiarygodny wycenić.

Początkowe ujęcie wartości niematerialnych następuje według cen nabycia lub kosztu wytworzenia. Wartości niematerialne, które zostały rozpoznane w wyniku połączenia się jednostek gospodarczych początkowo są ujmowane według wartości godziwej na moment transakcji połączenia. Przyznane prawa majątkowe dotyczące odnawialnych źródeł energii wyceniane są początkowo według wartości godziwej. Po początkowym ujęciu wartości niematerialne są wyceniane według wartości początkowej pomniejszonej o umorzenie i odpisy z tytułu utraty wartości. Wartości niematerialne o określonym okresie użytkowania amortyzuje się metodą liniową, gdy są one dostępne do użytkowania, tzn. kiedy składnik wartości niematerialnych znajduje się w miejscu i w stanie umożliwiającym jego użytkowanie w sposób zamierzony przez kierownictwo w okresie odpowiadającym szacowanemu okresowi ekonomicznej użyteczności. Poprawność stosowanych okresów i stawek amortyzacji jest okresowo weryfikowana, nie rzadziej niż na koniec roku obrotowego, a ewentualna korekta odpisów amortyzacyjnych dokonywana jest w okresach następnych.

Podstawą naliczania odpisów amortyzacyjnych jest wartość początkowa pomniejszona
‎ o wartość rezydualną.

Za wyjątkiem spełniających kryterium aktywowania kosztów prac rozwojowych pozostałe wartości niematerialne wytworzone przez Spółkę we własnym zakresie nie podlegają aktywowaniu i ujmowane są w rachunku zysków i strat okresu, w którym dotyczące ich koszty zostały poniesione.

Zasadniczą cechą nieruchomości inwestycyjnych jest więc to, że przepływy środków pieniężnych uzyskiwane dzięki nieruchomości inwestycyjnej są w dużej mierze niezależne od pozostałych aktywów będących w posiadaniu Spółki. Jest to podstawowe kryterium, które musi być spełnione, aby daną nieruchomość zaliczyć do inwestycji.

Grupa Kapitałowa stosuje do wyceny inwestycji w nieruchomości model wyceny do wartości godziwej.

Jeżeli dana nieruchomość wykorzystuje się równocześnie do prowadzenia działalności operacyjnej oraz pobierania pożytków (np. wynajem), kryterium decydującym o klasyfikacji inwestycji w nieruchomość jest powierzchnia budynku wykorzystywana do tych rodzajów działalności. Jeżeli w przeważającej części budynku prowadzona jest inna działalności niż operacyjna, budynek zalicza się do inwestycji w nieruchomość.

Jeżeli nieruchomość inwestycyjna jest w trakcie budowy i spółka nie posiada możliwości wiarygodnego oszacowania jej wartości godziwej wówczas nieruchomość taka do momentu zakończenia realizacji jest prezentowana w cenie nabycia.

Do inwestycji w nieruchomość stosuje się ujawnienia wymagane przez MSR 40.

Grupa Kapitałowa jako leasingobiorca MSSF 16

Leasing został zdefiniowany jako umowa lub część umowy, która przekazuje prawo do kontroli użytkowania zidentyfikowanego składnika aktywów (bazowy składnik aktywów) na dany okres
‎ w zamian za wynagrodzenie. W tym celu analizuje się trzy podstawowe aspekty:

●czy umowa dotyczy zidentyfikowanego składnika aktywów, który albo jest wyraźnie

określony w umowie lub też w sposób dorozumiany w momencie udostępnienia składnika

aktywów Grupy Kapitałowej,

●czy Grupa Kapitałowa ma prawo do uzyskania zasadniczo wszystkich korzyści ekonomicznych
z użytkowania składnika aktywów przez cały okres użytkowania w zakresie określonym umową,

●czy Grupa Kapitałowa ma prawo do kierowania użytkowaniem zidentyfikowanego składnika aktywów przez cały okres użytkowania.

W dacie rozpoczęcia Grupa Kapitałowa ujmuje składnik aktywów z tytułu prawa do użytkowania
‎ i zobowiązanie z tytułu leasingu. Prawo do użytkowania jest pierwotnie wyceniane w cenie nabycia składającej się z wartości początkowej zobowiązania z tytułu leasingu, początkowych kosztów bezpośrednich, szacunku kosztów przewidywanych w związku z demontażem bazowego składnika aktywów i opłat leasingowych zapłaconych w dacie rozpoczęcia lub przed nią, pomniejszonych o zachęty leasingowe.

Grupa Kapitałowa amortyzuje prawa do użytkowania metodą liniową od daty rozpoczęcia do końca okresu użytkowania prawa do użytkowania lub do końca okresu leasingu, w zależności od tego, która z tych dat jest wcześniejsza. Jeśli występują ku temu przesłanki, prawa do użytkowania poddaje się testom na utratę wartości zgodnie z MSR 36.

Na dzień rozpoczęcia Grupa Kapitałowa wycenia zobowiązanie z tytułu leasingu w wartości bieżącej opłat leasingowych pozostających do zapłaty z wykorzystaniem stopy procentowej leasingu, jeśli można ją łatwo ustalić. W przeciwnym wypadku stosuje się krańcową stopę procentową leasingobiorcy.

Opłaty leasingowe uwzględniane w wartości zobowiązania z tytułu leasingu składają się ze stałych opłat leasingowych, zmiennych opłat leasingowych zależnych od indeksu lub stawki, kwot oczekiwanych do zapłaty jako gwarantowana wartość końcowa oraz płatności z tytułu opcji wykonania kupna, jeśli ich wykonanie jest racjonalnie pewne.

W kolejnych okresach zobowiązanie z tytułu leasingu jest pomniejszane o dokonane spłaty
‎ i powiększane o naliczone odsetki aktywów z tytułu prawa do użytkowania. Przewidywany okres użytkowania środków trwałych kształtuje się w przedziale 2-4 lat. Wycena zobowiązania z tytułu leasingu jest aktualizowana w celu odzwierciedlenia zmian umowy oraz ponownej oceny okresu leasingu, wykonania opcji kupna,

gwarantowanej wartości końcowej lub opłat leasingowych zależnych od indeksu lub stawki. Co do zasady aktualizacja wartości zobowiązania jest ujmowana jako korekta składnika.

Grupa Kapitałowa stosuje dopuszczone standardem praktyczne rozwiązania dotyczące leasingów krótkoterminowych oraz leasingów, w których bazowy składnik aktywów jest niskiej wartości.

W odniesieniu do takich umów zamiast ujmować aktywa z tytułu prawa do użytkowania
‎ i zobowiązania z tytułu leasingu, opłaty leasingowe ujmuje się w wyniku metodą liniową
‎ w trakcie okresu leasingu.

Przychody z usług ujmuje się na podstawie stopnia zaawansowania realizacji transakcji na dzień bilansowy (metoda procentowego zaawansowania), jeżeli wynik transakcji dotyczącej świadczenia usług można oszacować w wiarygodny sposób. Wynik transakcji można ocenić
‎ w wiarygodny sposób, jeżeli zostaną spełnione wszystkie następujące warunki:

●kwotę przychodów można wycenić w wiarygodny sposób,

●istnieje prawdopodobieństwo, że jednostka gospodarcza uzyska korzyści ekonomiczne z tytułu przeprowadzonej transakcji,

●stopień realizacji transakcji na dzień bilansowy może być określony w wiarygodny sposób oraz

●koszty poniesione w związku z transakcją oraz koszty zakończenia transakcji mogą być wycenione w wiarygodny sposób.

Przychody z tytułu udzielonych pożyczek i faktoringu składają się z prowizji i odsetek od zaangażowanego kapitału. Prowizje rozliczane są w czasie trwania aktywów finansowych. Odsetki ujmowane są z uwzględnieniem efektywnej stopy procentowej.

Przychody powstające w wyniku użytkowania przez inne podmioty gospodarcze aktywów jednostki gospodarczej przynoszących tantiemy i dywidendy ujmuje się na zasadach ogólnych. Należy przy tym przestrzegać zasad, by:

●tantiemy ujmować memoriałowo, zgodnie z istotą stosownej umowy,

●dywidendy ujmować w momencie ustalenia praw udziałowców do ich otrzymania.

Certyfikaty inwestycyjne funduszy sekurytyzacyjnych wyznaczane są przy początkowym ujęciu do wyceny w wartości godziwej przez wynik finansowy. Wycena wartości godziwej certyfikatów inwestycyjnych w Funduszach inwestycyjnych Zamkniętych następuje stosownie do wartości aktywów netto Funduszu przypadających na certyfikat. Przychód finansowy Grupy Kapitałowej odzwierciedla zatem zysk/ stratę rachunkową Funduszu osiągniętą w danym okresie.

odroczonego podatku dochodowego ujmuje się w związku
‎ z występowaniem dodatnich różnic przejściowych.

Ujemne różnice przejściowe powodują powstanie kwot pomniejszających podstawę opodatkowania w przyszłych okresach, gdy wartość bilansowa składnika aktywów zostanie zrealizowana lub składnika pasywów rozliczona.

Ujemne różnice przejściowe powstają, gdy wartość bilansowa składnika aktywów jest niższa niż jego wartość podatkowa albo wartość bilansowa składnika zobowiązań jest wyższa niż jego wartość podatkowa. Ujemne różnice przejściowe mogą również powstawać w związku
‎ z pozycjami nieujętymi w księgach jako aktywa lub zobowiązania.

Wartość podatkową ustala się odpowiednio do przewidywanego sposobu wykorzystania aktywów lub rozliczenia zobowiązań.

Dodatnie różnice przejściowe powodują powstanie kwot zwiększających podstawę opodatkowania w przyszłych okresach, gdy wartość bilansowa składnika aktywów zostanie zrealizowana lub składnika pasywów rozliczona. Dodatnie różnice przejściowe powstają, gdy wartość bilansowa składnika aktywów jest wyższa niż jego wartość podatkowa albo wartość bilansowa składnika zobowiązań jest niższa niż jego wartość podatkowa. Dodatnie różnice przejściowe mogą również powstawać w związku z pozycjami nieujętymi w księgach jako aktywa lub zobowiązania.

Wartość podatkową ustala się odpowiednio do przewidywanego sposobu wykorzystania aktywów lub rozliczenia zobowiązań.

Nie ujmuje się aktywów ani rezerwy z tytułu odroczonego podatku dochodowego od różnic przejściowych wynikających z początkowego ujęcia składnika aktywów lub zobowiązań wskutek transakcji, która nie jest połączeniem jednostek gospodarczych oraz nie wpływa w momencie przeprowadzania transakcji na wynik finansowy brutto ani na dochód do opodatkowania (stratę podatkową). Nie ujmuje się rezerwy z tytułu odroczonego podatku dochodowego od wartości firmy, której amortyzacja nie stanowi kosztu uzyskania przychodu.

Wysokość aktywów i rezerwy z tytułu odroczonego podatku dochodowego ustala się na każdy dzień sprawozdawczy przy uwzględnieniu stawek podatku dochodowego obowiązujących
‎ w roku powstania obowiązku podatkowego, posługując się w tym celu stawkami wynikającymi z ogłoszonych aktów prawnych.

Aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego ujmuje się do wysokości, do której jest prawdopodobne, iż osiągnięty zostanie dochód do opodatkowania, który pozwoli na potrącenie ujemnych różnic przejściowych (analiza pod kątem utraty wartości aktywów z tytułu odroczonego podatku dochodowego na każdy dzień sprawozdawczy).

Aktywa i rezerwa z tytułu odroczonego podatku nie podlegają dyskontowaniu.

Aktywa i rezerwa z tytułu odroczonego podatku dochodowego dotyczące operacji rozliczanych bezpośrednio z kapitałem własnym odnosi się również na kapitał własny.

Aktywa i rezerwa z tytułu odroczonego podatku dochodowego traktowane są w całości jako długoterminowe. Aktywa i rezerwa z tytułu odroczonego podatku dochodowego podlegają kompensacie w bilansie, jeżeli istnieje możliwy do wyegzekwowania tytuł prawny do przeprowadzania kompensat ujmowanych kwot. Zakłada się, że tytuł prawny istnieje, jeżeli ujmowane kwoty dotyczą tego samego podatnika, za wyjątkiem kwot dotyczących pozycji opodatkowanych ryczałtem lub w inny podobny sposób, jeżeli przepisy podatkowe nie przewidują możliwości ich potrącenia od podatku ustalonego na zasadach ogólnych.

szacunków i założeń, które mają wpływ na przyjęte zasady oraz prezentowane wartości aktywów, kapitałów i zobowiązań, przychodów oraz kosztów. Szacunki oraz związane z nimi założenia opierają się na doświadczeniu historycznym oraz różnych innych czynnikach, które są uznawane za racjonalne w danych okolicznościach, a ich wyniki dają podstawę profesjonalnego osądu co do wartości bilansowej aktywów i zobowiązań, która nie wynika bezpośrednio z innych źródeł. Faktyczna wartość może różnić się od wartości szacowanej. Szacunki i związane z nimi założenia podlegają bieżącej weryfikacji. Zmiana szacunków księgowych jest rozpoznawana w okresie, w którym zostały one zmienione, jeżeli dotyczy to wyłącznie tego okresu lub w okresie bieżącym i przyszłych, jeżeli zmiany dotyczą zarówno okresu bieżącego, jak i okresów przyszłych.

Profesjonalne osądy dokonywane przez Zarząd przy zastosowaniu MSSF UE, które mają istotny wpływ na sprawozdanie finansowe, a także na szacunki powodujące istotne ryzyko znaczących zmian w przyszłych latach, zostały przedstawione w danych objaśniających.

W swoim portfelu środków trwałych Grupa Kapitałowa wykazała umowy leasingu samochodów służbowych. Jeśli Grupa zachowuje wszystkie istotne ryzyka i pożytki wynikające z prawa własności tych samochodów, które zostały oddane w leasing, to Spółka rozpoznaje dla celów bilansowych umowy leasingowe jako leasing finansowy. Profesjonalny osąd dotyczy również zasad rozpoznawania umów sprzedaży i jednoczesnej dzierżawy nieruchomości, tworzenia odpisów z tytułu utraty wartości oraz na oczekiwane straty aktywów finansowych, a także weryfikacji wartości bilansowej aktywów z tytułu podatku odroczonego.

(w szczególności nieruchomości inwestycyjnych) i zmniejszeniu ponoszonych przez nią kosztów finansowych, co jest jednym z celów strategicznych Grupy Kapitałowej