Skonsolidowane sprawozdanie obejmuje dane PROTEKTOR S.A. wraz ze spółkami zależnymi. Spółki zależne są to spółki kontrolowane przez Jednostkę Dominującą. Sprawowanie kontroli przez Jednostkę Dominującą ma miejsce wtedy, gdy posiada zdolność do kierowania polityką finansową i operacyjną danej spółki w celu uzyskiwania korzyści ekonomicznych płynących z jej działalności.

Zasady rachunkowości stosowane przez spółki zależne zostały dostosowane w celu zapewnienia zgodności

z zasadami rachunkowości obowiązującymi w Grupie Kapitałowej.

Przy sporządzaniu konsolidacji wyłączeniu podlegają wzajemne transakcje, rozrachunki i niezrealizowane zyski pomiędzy spółkami wchodzącymi w skład Grupy Kapitałowej.

Proces konsolidacji w Grupie Kapitałowej Protektor realizowany jest dwuszczeblowo. W pierwszej kolejności następuje sporządzenie skonsolidowanego sprawozdania finansowego niższego szczebla tj. Grupy Kapitałowej Abeba, w skład której wchodzą: ABEBA Spezialschuh-Ausstatter GmbH, Inform Brill GmbH, ABEBA FRANCE SARL, Sp. z ograniczoną odpowiedzialnością „Rida”. W dalszej kolejności następuje konsolidacja wyższego szczebla tj. połączenie sprawozdań finansowych Jednostki Dominującej oraz Grupy Kapitałowej Abeba. 

Niniejsze skonsolidowane sprawozdanie finansowe zostało sporządzone przy założeniu kontynuowania działalności gospodarczej przez Grupę Kapitałową w dającej się przewidzieć przyszłości, tj. w okresie co najmniej 12 miesięcy po dniu bilansowym

Przychody ze sprzedaży ujmowane są – zgodnie z MSSF 15 – w oparciu o model ujmowania przychodów obejmujący pięć etapów:

Zidentyfikowanie umów z klientami.

Zidentyfikowanie odrębnych zobowiązań do wykonania świadczenia.

Określenie ceny transakcyjnej dla poszczególnych zobowiązań wynikających z umów.

Alokowanie ceny transakcyjnej do odrębnych zobowiązań koniecznych do wykonania świadczenia w danej umowie.

Ujęcie przychodu w momencie lub w miarę realizacji przez jednostkę zobowiązań.

Przychody ze sprzedaży ujmowane są po pomniejszeniu o rabaty, podatek od towarów i usług oraz inne podatki związane ze sprzedażą (podatek akcyzowy).

Sprzedaż towarów ujmowana jest w momencie dostarczenia towarów i przekazania prawa własności.

Koszty sprzedanych wyrobów gotowych i towarów ujmowane są w tym samym okresie co przychody ze sprzedaży tych składników, zgodnie z zasadą współmierności przychodów i kosztów.

Na obowiązkowe obciążenia wyniku składają się: podatek bieżący oraz podatek odroczony.

Bieżące obciążenie podatkowe jest obliczane na podstawie wyniku podatkowego (podstawy opodatkowania) danego roku obrotowego. Zysk (strata) podatkowa różni się od księgowego zysku (straty) netto w związku

z wyłączeniem przychodów podlegających opodatkowaniu i kosztów stanowiących koszty uzyskania przychodów w latach następnych oraz pozycji kosztów i przychodów, które nigdy nie będą podlegały opodatkowaniu. Obciążenia podatkowe są wyliczane w oparciu o stawki podatkowe obowiązujące w danym roku obrotowym.

Jednostka Dominująca od 2016 roku prowadzi działalność na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej EURO-PARK MIELEC na podstawie zezwolenia nr 318/ARP/2015 z dnia 11 września 2015 roku. Dochody uzyskane z działalności podlegającej zezwoleniu strefowemu opodatkowane są na preferencyjnych warunkach. Oprócz dochodów

z działalności prowadzonej w Specjalnej Strefie Ekonomicznej PROTEKTOR S.A. uzyskuje także dochody

z działalności nieobjętej zezwoleniem.

Podatek odroczony jest wyliczany metodą bilansową jako podatek podlegający zapłaceniu lub zwrotowi

w przyszłości na różnicach pomiędzy wartościami bilansowymi aktywów i pasywów, a odpowiadającymi im wartościami podatkowymi wykorzystywanymi do wyliczenia podstawy opodatkowania.

Rezerwa na podatek odroczony jest tworzona od wszystkich dodatnich różnic przejściowych podlegających opodatkowaniu, natomiast składnik aktywów z tytułu podatku odroczonego jest rozpoznawany do wysokości

w jakiej jest prawdopodobne, że będzie można pomniejszyć przyszłe zyski podatkowe o rozpoznane ujemne różnice przejściowe. Pozycja aktywów lub zobowiązanie podatkowe nie powstaje, jeśli różnica przejściowa powstaje z tytułu wartości firmy lub z tytułu pierwotnego ujęcia innego składnika aktywów lub zobowiązania

w transakcji, która nie ma wpływu ani na wynik podatkowy ani na wynik księgowy. Wartość składnika aktywów

z tytułu podatku odroczonego podlega analizie na każdy dzień bilansowy, a w przypadku, gdy spodziewane przyszłe zyski podatkowe nie będą wystarczające dla realizacji składnika aktywów lub jego części, następuje jego odpis.

Wartości niematerialne nabyte w oddzielnej transakcji początkowo wycenia się w cenie nabycia lub koszcie wytworzenia. Cena nabycia wartości niematerialnych nabytych w transakcji połączenia jednostek gospodarczych jest równa ich wartości godziwej na dzień połączenia. Po ujęciu początkowym, wartości niematerialne są wykazywane w cenie nabycia lub koszcie wytworzenia pomniejszonym o umorzenie i odpisy aktualizujące z tytułu utraty wartości.

Grupa ustala, czy okres użytkowania wartości niematerialnych jest określony czy nieokreślony. Wartości niematerialne o ograniczonym okresie użytkowania są amortyzowane przez okres użytkowania oraz poddawane testom na utratę wartości każdorazowo, gdy istnieją przesłanki wskazujące na utratę ich wartości. 

Okresy amortyzacji wartości niematerialnych o ograniczonym okresie użytkowania są weryfikowane przynajmniej na koniec każdego roku obrotowego. Odpis amortyzacyjny składników wartości niematerialnych o ograniczonym okresie użytkowania ujmuje się w rachunku zysków i strat w ciężar tych kosztów, które odpowiadają funkcji danego składnika wartości niematerialnych w Grupie. 

Wartości niematerialne i prawne w budowie obejmują nakłady ponoszone przez jednostkę na wytworzenie lub ulepszenie składników wartości niematerialnych i prawnych, które na dzień bilansowy nie zostały jeszcze ukończone ani oddane do użytkowania. Do tej kategorii zalicza się m.in. koszty prac rozwojowych w toku, koszty tworzenia lub wdrażania oprogramowania, licencje oczekujące na instalację lub aktywację oraz inne projekty informatyczne i technologiczne pozostające w fazie realizacji.

Nakłady te ujmuje się w księgach rachunkowych według cen nabycia lub kosztów wytworzenia. Do momentu zakończenia prac nie podlegają amortyzacji.

Na każdy dzień bilansowy aktywa Grupy, z wyjątkiem zapasów, aktywów finansowych i aktywów z tytułu odroczonego podatku dochodowego, dla których należy stosować inne procedury wyceny, są analizowane pod kątem występowania przesłanek utraty ich wartości.

W przypadku istnienia takiej przesłanki, Grupa dokonuje oszacowania wartości odzyskiwalnej (wartość wyższa

z dwóch: wartości godziwej pomniejszonej o koszty sprzedaży lub wartości użytkowej). Za wartość użytkową uznaje się sumę zdyskontowanych przyszłych korzyści ekonomicznych, które przyniesie dany składnik aktywów. W przypadku, gdy wartość bilansowa danego składnika aktywów przewyższa jego wartość odzyskiwalną, uznaje się utratę jego wartości i dokonuje odpisu aktualizującego jego wartość do poziomu wartości odzyskiwalnej. Odpisy aktualizujące dokonuje się w ciężar rachunku zysków i strat. Na każdy dzień bilansowy Grupa ocenia czy są przesłanki wskazujące, że dokonany w poprzednich okresach sprawozdawczych odpis aktualizujący jest zbędny lub za wysoki. Jeśli tak się stwierdzi, to odpis lub jego część jest odwracana. Wartość danego aktywa jest przywracana do wysokości, jaką miałoby, gdyby nie dokonano wcześniej odpisu aktualizującego wartość. Odwrócenie odpisu aktualizującego jest ujmowane w rachunku zysków i strat. Odpisy aktualizujące wartość bilansową wartości firmy nie są odwracane.

Instrumenty finansowe dzieli się na następujące kategorie:

wyceniane w wysokości zamortyzowanego kosztu,

wyceniane w wartości godziwej przez pozostałe dochody całkowite,

wycenione w wartości godziwej przez wynik finansowy.

Początkowa klasyfikacja jest dokonywana w oparciu o:

model zarządzania aktywami finansowymi przyjętymi przez jednostkę (określony jako model biznesowy) oraz

charakterystykę przepływów pieniężnych z tytułu danego składnika aktywów finansowych.

Składnik aktywów finansowych powinien zostać zaklasyfikowany jako wyceniony w wysokości zamortyzowanego kosztu jedynie w takiej sytuacji, gdy:

jest utrzymywany w wyniku przyjętego modelu zarządzania aktywami finansowymi, zgodnie z którym aktywa finansowe są utrzymywane w celu generowania przepływów pieniężnych wynikających z warunków zawartych umów,

przepływy pieniężne z nim związane, zgodnie z warunkami umownymi, następują w określonych terminach

i stanowią wyłącznie płatność z tytułu spłaty kwoty głównej oraz odsetek od niespłaconej kwoty głównej.

Aktywa trwałe zaklasyfikowane jako przeznaczone do zbycia, a także grupy aktywów netto przeznaczonych do zbycia, wyceniane są po niższej z dwóch wartości: wartości bilansowej lub wartości godziwej, pomniejszonych

o koszty związane ze sprzedażą.

Aktywa trwałe i grupy aktywów netto są klasyfikowane jako przeznaczone do zbycia, jeżeli ich wartość bilansowa będzie odzyskana raczej w wyniku transakcji sprzedaży niż w wyniku ich dalszego użytkowania. Warunek ten uznaje się za spełniony wyłącznie wówczas, gdy składnik aktywów (lub grupa aktywów netto przeznaczonych do zbycia) jest dostępny w swoim obecnym stanie do natychmiastowej sprzedaży, a wystąpienie transakcji sprzedaży jest bardzo prawdopodobne w ciągu roku od momentu zmiany klasyfikacji. Wydłużenie okresu wymaganego na zakończenie sprzedaży - czyli powyżej 12 miesięcy - nie wyklucza klasyfikacji składnika aktywów (lub grupy do zbycia) jako przeznaczonego do sprzedaży, jeśli opóźnienie zostało spowodowane przez zdarzenia lub okoliczności znajdujące się poza kontrolą jednostki oraz gdy istnieją wystarczające dowody, że jednostka jest zdecydowana wypełnić swój plan sprzedaży składnika aktywów (lub grupy do zbycia). Opis kryteriów związanych z faktem przedłużania się sprzedaży przedstawiony jest w Załączniku B do MSSF 5.

Od momentu klasyfikacji danego składnika aktywów trwałych jako przeznaczonych do sprzedaży jednostka zaprzestaje jego amortyzacji. Jeżeli zaklasyfikowany przez jednostkę składnik aktywów (lub grupa przeznaczona do zbycia) nie spełnia dłużej kryteriów, zgodnie z którymi nastąpiło ujęcie składnika aktywów lub grupy przeznaczonej do zbycia w kategorii aktywów dostępnych do sprzedaży, jednostka zaprzestaje klasyfikacji tego składnika aktywów (lub grupy do zbycia) jako przeznaczonych do sprzedaży.

Grupa tworzy rezerwę na przyszłe zobowiązania z tytułu odpraw emerytalnych w celu przyporządkowania kosztów do okresów, których dotyczą. Według standardów międzynarodowych odprawy emerytalne są programami określonych świadczeń po okresie zatrudnienia. Wartość bieżąca tych zobowiązań na każdy dzień bilansowy jest obliczona przez niezależnego aktuariusza. Naliczone zobowiązania są równe zdyskontowanym płatnościom, które w przyszłości zostaną dokonane, z uwzględnieniem rotacji zatrudnienia i dotyczą okresu do dnia bilansowego. Zyski i straty z obliczeń aktuarialnych są rozpoznawane w rachunku zysków i strat. Rezerwy na

Wszystkie zobowiązania finansowe są klasyfikowane jako wyceniane w zamortyzowanym koszcie, poza poniższymi wymienionymi:

Zobowiązania finansowe, które są wyceniane w wartości godziwej przez wynik finansowy przy początkowym ujęciu (w tym zobowiązania finansowe przeznaczone do obrotu).

Zobowiązania finansowe, które powstają, gdy przeniesienie aktywa finansowego nie kwalifikuje się do wyksięgowania lub gdy ma zastosowanie podejście trwałego zaangażowania.

Finansowe umowy gwarancyjne nie wyznaczone do wyceny w WGWF, które nie są rozliczane zgodnie z MSSF 4 „Umowy ubezpieczeniowe”.

Zobowiązania do udzielenia pożyczki poniżej rynkowej stopy procentowej.

TABELA NR 2 SKONSOLIDOWANE SPRAWOZDANIE Z SYTUACJI FINANSOWEJ (AKTYWA) NA DZIEŃ 31.12.2024 – ZMIANY PREZENTACYJNE ORAZ KOREKTY BŁĘDU

TABELA NR 3 SKONSOLIDOWANE SPRAWOZDANIE Z SYTUACJI FINANSOWEJ (PASYWA) NA DZIEŃ 31.12.2024 – ZMIANY PREZENTACYJNE ORAZ KOREKTY BŁĘDU

TABELA NR 4 ZMIANY W KAPITALE WŁASNYM NA DZIEŃ 31.12.2024 – ZMIANY PREZENTACYJNE ORAZ KOREKTY BŁĘDU