Przeliczanie transakcji w walutach:

Transakcje przeprowadzane w walucie innej niż polski złoty (PLN) są księgowane po kursie waluty obowiązującym na dzień poprzedzający dzień dokonania transakcji.

Na dzień bilansowy, aktywa i pasywa pieniężne denominowane w walutach obcych są przeliczane według średniego kursu NBP obowiązującego na ten dzień.

Aktywa i pasywa niepieniężne wyceniane w wartości godziwej i denominowane w walutach obcych wycenia się według średniego kursu NBP obowiązującego w dniu ustalenia wartości godziwej. Zyski i straty wynikłe z przeliczenia walut są odnoszone bezpośrednio do sprawozdania z całkowitych dochodów, za wyjątkiem przypadków, gdy powstały one wskutek wyceny aktywów i pasywów niepieniężnych, w przypadku których zmiany wartości godziwej odnosi się bezpośrednio na kapitał.

2.Zatwierdzenie sprawozdania finansowego

Niniejsze sprawozdanie finansowe zostało zatwierdzone do publikacji przez Zarząd Jednostki dominującej w dniu 23 kwietnia 2026 roku.

3.Format oraz ogólne zasady sporządzenia sprawozdania finansowego

Zarząd Jednostki dominującej oświadcza, iż skonsolidowane sprawozdanie („sprawozdanie finansowe”) Grupy Kapitałowej TenderHut zostało sporządzone wedle najlepszej wiedzy, według stanu na dzień 31 grudnia 2025 roku, zgodnie z obowiązującymi zasadami rachunkowości. 

Sprawozdanie finansowe Grupy odzwierciedla sytuację majątkową i finansową oraz wynik finansowy Grupy w sposób prawdziwy, rzetelny i jasny.

3.4.Nowe i zmienione regulacje MSSF

Nowe lub zmienione regulacje MSSF/MSR oraz interpretacje KIMSF

Sporządzając sprawozdanie finansowe za rok 2025 jednostka stosuje takie same zasady rachunkowości, jak przy sporządzaniu rocznego sprawozdania finansowego za rok 2024, z wyjątkiem zmian do standardów i nowych standardów i interpretacji zatwierdzonych przez Unię Europejską (UE), które obowiązują dla okresów sprawozdawczych rozpoczynających się w dniu lub po 1 stycznia 2025 roku:

Zmiany do MSR 21 „Skutki zmian kursów wymiany walut obcych – brak możliwości wymiany”, zatwierdzone w UE, obowiązujące w odniesieniu do okresów rocznych rozpoczynających się 1 stycznia 2025 roku lub po tej dacie.

Nowe lub zmienione regulacje MSSF / MSR oraz interpretacje KIMSF zatwierdzone w UE, które obowiązują dla okresów sprawozdawczych rozpoczynających się w dniu 1 stycznia 2026 roku:

•Roczne poprawki do Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej (wersja 11), zatwierdzone w UE, obowiązujące w odniesieniu do okresów rocznych rozpoczynających się 1 stycznia 2026 roku lub po tej dacie,

•Zmiany do MSSF 9 oraz MSSF 7 „Umowy na energię elektryczną uzależnione od natury”, zatwierdzone w UE, obowiązujące w odniesieniu do okresów rocznych rozpoczynających się 1 stycznia 2026 roku lub po tej dacie,

•Zmiany do MSSF 9 oraz MSSF 7 „Instrumenty finansowe: zmiany w klasyfikacji i wyceny instrumentów finansowych”, zatwierdzone w UE, obowiązujące w odniesieniu do okresów rocznych rozpoczynających się 1 stycznia 2026 roku lub po tej dacie

•MSSF 18 „Prezentacja i ujawnianie informacji w sprawozdaniach finansowych”, zatwierdzone w UE, obowiązujące

w odniesieniu do okresów rocznych rozpoczynających się 1 stycznia 2027 roku lub po tej dacie

MSSF/MSR w kształcie zatwierdzonym przez UE nie różnią się obecnie w znaczący sposób od regulacji wydanych przez Radę Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (RMSR), z wyjątkiem poniższych nowych standardów, zmian do standardów oraz nowej interpretacji, które według stanu na dzień 31 grudnia 2025 roku nie zostały jeszcze zatwierdzone do stosowania w UE (poniższe daty wejścia w życie odnoszą się do standardów w wersji pełnej):

•MSSF 19 „Jednostki zależne bez odpowiedzialności publicznej: ujawnienia”, niezatwierdzone w UE, obowiązujące

w odniesieniu do okresów rocznych rozpoczynających się 1 stycznia 2027 roku lub po tej dacie,

•Zmiany do MSSF 19 „Jednostki zależne niepodlegające wymogom nadzoru publicznego: ujawnienie informacji”, niezatwierdzone w UE, obowiązujące w odniesieniu do okresów rocznych rozpoczynających się 1 stycznia 2027 roku lub po tej dacie,

•Zmiany do MSR 21 „Skutki zmian kursów walutowych: przeliczenie na walutę prezentacji w warunkach hiperinflacji”, niezatwierdzone w UE, obowiązuję w odniesieniu do okresów rocznych rozpoczynających się 1 stycznia 2027 roku lub po tej dacie.

Zarząd jednostki dominującej jest w trakcie analizy powyższych zmian i oceny ich wpływu na skonsolidowane sprawozdanie finansowe Grupy.

3.5.2.Środki trwałe

Środki trwałe są wyceniane w cenie nabycia lub koszcie wytworzenia pomniejszonym o odpisy umorzeniowe oraz ewentualne odpisy z tytułu utraty wartości.

Koszty poniesione po wprowadzeniu środka trwałego do użytkowania, takie jak koszty napraw, przeglądów, opłaty eksploatacyjne, wpływają na wynik finansowy okresu sprawozdawczego, w którym zostały poniesione. Jeżeli jest jednak możliwe wykazanie, że poniesione nakłady spowodowały zwiększenie oczekiwanych przyszłych korzyści ekonomicznych z tytułu posiadania danego środka trwałego ponad korzyści przyjmowane pierwotnie, w takim przypadku zwiększają one wartość początkową tego środka trwałego (tzw. ulepszenie).

W momencie likwidacji lub sprzedaży środków trwałych, zyski lub straty wynikające z tego faktu ujmowane są w sprawozdaniu z sytuacji finansowej jako różnica między przychodami netto ze zbycia (jeśli takie były) a wartością bilansową tej pozycji.

3.5.4.Należności z tytułu dostaw i usług

Należności z tytułu dostaw i usług obejmują kwoty należne od klientów za sprzedane towary bądź wyświadczone usługi w ramach zwykłej działalności. Ich termin płatności wynosi zazwyczaj 30 dni i dlatego są one klasyfikowane jako krótkoterminowe. Należności z tytułu dostaw i usług ujmuje się początkowo w wysokości bezwarunkowo należnego wynagrodzenia, chyba że zawierają istotne elementy finansowania (w takim przypadku są ujmowane w wartości godziwej). Grupa utrzymuje należności z tytułu dostaw i usług w celu otrzymywania umownych przepływów pieniężnych i w związku z tym wycenia je po początkowym ujęciu według zamortyzowanego kosztu metodą efektywnej stopy procentowej i pomniejszane o odpis z tytułu utraty wartości.

Należności finansowe początkowo ujmuje się w wartości godziwej, przy czym wartością godziwą należności handlowych na moment początkowego rozpoznania jest wartość nominalna wynikająca z wystawionych faktur sprzedaży. Po początkowym ujęciu należności handlowe oraz pozostałe należności o charakterze finansowym wycenia się według zamortyzowanego kosztu przy zastosowaniu efektywnej stopy procentowej (wszystkie należności handlowe spełniają test SPPI oraz są utrzymywane w celu ściągnięcia umownych przepływów), z uwzględnieniem odpisów aktualizujących z tytułu utraty wartości. Należności handlowe z datą zapadalności poniżej 12 miesięcy od dnia powstania (tj. niezawierające elementu finansowania), nie podlegają dyskontowaniu i są wyceniane w wartości nominalnej. Pozostałe należności nie stanowiące aktywów finansowych na dzień kończący okres sprawozdawczy wycenia się w kwocie wymaganej zapłaty.

3.5.6.Leasing

Aktywa z tytułu prawa do użytkowania

Spółka rozpoznaje aktywa z tytułu prawa do użytkowania w dacie rozpoczęcia leasingu (tj. dzień, kiedy bazowy składnik aktywów jest dostępny do użytkowania). Aktywa z tytułu prawa do użytkowania wyceniane są według kosztu, pomniejszone o łączne odpisy amortyzacyjne i odpisy z tytułu utraty wartości, skorygowanego z tytułu jakiejkolwiek aktualizacji wyceny zobowiązań z tytułu leasingu. Koszt aktywów z tytułu prawa do użytkowania obejmuje kwotę ujętych zobowiązań z tytułu leasingu, poniesionych początkowych kosztów bezpośrednich oraz wszelkich opłat leasingowych zapłaconych w dacie rozpoczęcia lub przed tą datą, pomniejszone o wszelkie otrzymane zachęty leasingowe. O ile Spółka nie ma wystarczającej pewności, że na koniec okresu leasingu uzyska tytuł własności przedmiotu leasingu, ujęte aktywa z tytułu prawa do użytkowania są amortyzowane metodą liniową przez krótszy z dwóch okresów: szacowany okres użytkowania lub okres leasingu. Aktywa z tytułu prawa do użytkowania podlegają utracie wartości.

Zobowiązania z tytułu leasingu

W dacie rozpoczęcia leasingu Spółka wycenia zobowiązania z tytułu leasingu w wysokości wartości bieżącej opłat leasingowych pozostających do zapłaty w tej dacie. Opłaty leasingowe obejmują opłaty stałe (w tym zasadniczo stałe opłaty leasingowe) pomniejszone o wszelkie należne zachęty leasingowe, zmienne opłaty, które zależą od indeksu lub stawki oraz kwoty, których zapłaty oczekuje się w ramach gwarantowanej wartości końcowej. Opłaty leasingowe obejmują również cenę wykonania opcji kupna, jeżeli można z wystarczającą pewnością założyć jej wykonanie przez Spółkę oraz płatności kar pieniężnych za wypowiedzenie leasingu, jeżeli w warunkach leasingu przewidziano możliwość wypowiedzenia leasingu przez Spółkę. Zmienne opłaty leasingowe, które nie zależą od indeksu lub stopy, są ujmowane jako koszty w okresie, w którym następuje zdarzenie lub warunek powodujący płatność. Przy obliczaniu wartości bieżącej opłat leasingowych Spółka stosuje krańcową stopę procentową leasingobiorcy w dniu rozpoczęcia leasingu, jeżeli stopy procentowej leasingu nie można z łatwością ustalić. Po dacie rozpoczęcia kwota zobowiązań z tytułu leasingu zostaje zwiększona w celu odzwierciedlenia odsetek i zmniejszona o dokonane płatności leasingowe. Ponadto wartość bilansowa zobowiązań z tytułu leasingu podlega ponownej wycenie w przypadku zmiany okresu leasingu, zmiany zasadniczo stałych opłat leasingowych lub zmiany osądu odnośnie zakupu aktywów bazowych.

Leasing krótkoterminowy i leasing aktywów o niskiej wartości

Spółka stosuje zwolnienie z ujmowania leasingu krótkoterminowego do swoich krótkoterminowych umów leasingu (tj. umów, których okres leasingu wynosi 12 miesięcy lub krócej od daty rozpoczęcia i nie zawiera opcji kupna). Grupa stosuje również zwolnienie w zakresie ujmowania leasingu aktywów o niskiej wartości tj.: do kwoty poniżej 5 tys. USD. Opłaty leasingowe z tytułu leasingu krótkoterminowego i leasingu aktywów o niskiej wartości ujmowane są jako koszty metodą liniową przez okres trwania leasingu.

3.5.8.Rezerwy

Rezerwy ujmowane są wówczas, gdy na Grupie ciąży istniejący obowiązek (prawny lub zwyczajowy) wynikający ze zdarzeń przeszłych i gdy jest pewne lub wysoce prawdopodobne, że wypełnienie tego obowiązku spowoduje konieczność wypływu środków tożsamych ze stratami ekonomicznymi, oraz gdy można dokonać wiarygodnego oszacowania kwoty tego zobowiązania.

3.5.11.Uznawanie przychodów

(i)Przychody ze sprzedaży towarów i usług

Spółka stosuje zasady wynikające z MSSF 15 stosując tzw. Model Pięciu Kroków w odniesieniu do analizy dotyczącej ujmowania przychodów z umów z klientami:

Wymogi identyfikacji umowy z klientem

Umowa z klientem spełnia swoją definicję, gdy zostaną spełnione wszystkie następujące kryteria: strony umowy zawarły umowę i są zobowiązane do wykonania swoich obowiązków; Spółka jest w stanie zidentyfikować prawa każdej ze stron dotyczące dóbr lub usług, które mają zostać przekazane; Spółka jest w stanie zidentyfikować warunki płatności za dobra lub usługi, które mają zostać przekazane; umowa ma treść ekonomiczną oraz jest prawdopodobne, że Spółka otrzyma wynagrodzenie, które będzie jej przysługiwało w zamian za dobra lub usługi, które zostaną przekazane klientowi.

Identyfikacja zobowiązań do wykonania świadczenia

W momencie zawarcia umowy Spółka dokonuje oceny dóbr lub usług przyrzeczonych w umowie z klientem i identyfikuje jako zobowiązanie do wykonania świadczenia każde przyrzeczenie do przekazania na rzecz klienta: dobra lub usługi (lub pakietu dóbr lub usług), które są odrębne lub Spółki odrębnych dóbr lub usług, które są zasadniczo takie same i w przypadku których przekazanie na rzecz klienta ma taki sam charakter i następuje w okresie czasu.

Określenie ceny transakcyjnej

W celu ustalenia ceny transakcyjnej Spółka uwzględnia warunki umowy oraz stosowane przez nią zwyczajowe praktyki handlowe. Cena transakcyjna to kwota wynagrodzenia, które – zgodnie z oczekiwaniem Spółki – będzie jej przysługiwać w zamian za przekazanie przyrzeczonych dóbr lub usług na rzecz klienta, z wyłączeniem kwot pobranych w imieniu osób trzecich. Wynagrodzenie określone w umowie z klientem może obejmować kwoty stałe, kwoty zmienne lub oba te rodzaje kwot. Najczęściej stosowanym w Grupie modelem współpracy jest wariant rozliczeń z klientem w oparciu o liczbę przepracowanych godzin (tzw. time&material), gdzie z góry jest określona wysokość wynagrodzenia za każdą przeprowadzoną godzinę. Rzadziej stosowany jest sposób rozliczeń w oparciu o z góry ustaloną cenę (tzw. fixed price), gdzie zostaje z góry określona cena za ściśle ustalony rezultat. Wyceniany zwykle jest efekt końcowy w postaci dostarczanego rozwiązania lub jego istotnych części w przypadku większych projektów.

Alokacja ceny transakcyjnej do poszczególnych obowiązków do wykonania świadczenia

Spółka przypisuje cenę transakcyjną do każdego zobowiązania do wykonania świadczenia (lub do odrębnego dobra lub odrębnej usługi) w kwocie, która odzwierciedla kwotę wynagrodzenia, które zgodnie z oczekiwaniem Spółki przysługuje jej w zamian za przekazanie przyrzeczonych dóbr lub usług klientowi. W przypadku kompleksowych umów identyfikowane są oddzielne i wyceniane poszczególne zobowiązania do wykonania świadczenia np. oddzielnie wyceniana i rozliczana jest dostawa sprzętu, usług programistycznych, czy usług serwisowych i utrzymaniowych.

Ujęcie przychodów w momencie spełniania obowiązków do wykonania świadczenia

Spółka ujmuje przychody w momencie spełnienia (lub w trakcie spełniania) zobowiązania do wykonania świadczenia poprzez przekazanie przyrzeczonego dobra lub usługi klientowi (klient uzyskuje kontrolę nad tym składnikiem aktywów). Przychody ujmowane są jako kwoty równe cenie transakcyjnej, która została przypisana do danego zobowiązania do wykonania świadczenia.

Dla zobowiązań do wykonania świadczeń spełnianych w miarę upływu czasu Spółka ujmuje przychody w miarę upływu czasu mierząc stopień całkowitego spełnienia danego zobowiązania do wykonania świadczenia. W przypadku usług informatycznych rozliczanych w modelu time&material, za moment spełnienia świadczenia uznaje się każdą przepracowaną godzinę. Na koniec każdego miesiąca Spółka ujmuje przychody w wysokości iloczynu przepracowanych godzin oraz wcześniej ustalonej stawki godzinowej.

W przypadku zobowiązań do wykonania świadczeń spełnianych w określonym momencie tj. w przypadku usług informatycznych wycenianych w oparciu o model fixed price, za moment spełnienia zobowiązania uznaje się moment przekazania prac informatycznych. W okresie realizacji tych prac dokonuje się kalkulacji ich stopnia zaawansowania bazując na metodzie opartej na poniesionych nakładach i w oparciu o wartość poniesionych kosztów w stosunku do całości zaplanowanych kosztów. Przychody z umów tego typu są ujmowane w czasie i wyceniane nie rzadziej niż raz na kwartał.

Spółka nie przewiduje żadnych umów, w których okres między przeniesieniem towaru lub usługi na klienta a dokonaniem przez klienta zapłaty byłby dłuższy niż jeden rok. W związku z tym Spółka nie koryguje cen transakcyjnych o wartość pieniądza w czasie.

3.5.13.Definicja Środków pieniężnych i ich ekwiwalentów

Środki pieniężne składają się z gotówki w kasie oraz depozytów płatnych na żądanie.

Ekwiwalenty środków pieniężnych są krótkoterminowymi inwestycjami o dużej płynności, łatwo wymienialnymi na określone kwoty środków pieniężnych oraz narażonymi na nieznaczne ryzyko zmiany wartości..

3.5.14.Koszty świadczeń pracowniczych

Pracownicy mają prawo do odpraw emerytalnych lub rentowych w momencie przechodzenia na emeryturę lub rentę. Odprawy te przysługują pracownikowi spełniającemu warunki uprawniające do renty z tytułu niezdolności do pracy lub emerytury, którego stosunek pracy ustał w związku z przejściem na rentę lub emeryturę, w wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia.

Płatności określonych składek obciążają sprawozdania z całkowitych dochodów w momencie, kiedy stają się wymagalne. Kwota ujęta jako zobowiązanie z tytułu określonych świadczeń jest to wartość bieżąca zobowiązania z tytułu określonych świadczeń na koniec okresu sprawozdawczego.

3.5.17.Zobowiązania i aktywa warunkowe

Przez zobowiązania warunkowe rozumie się:

a)możliwy obowiązek, który powstaje na skutek zdarzeń przeszłych, którego istnienie zostanie potwierdzone dopiero w momencie wystąpienia lub niewystąpienia jednego lub większej ilości niepewnych przyszłych zdarzeń, które nie w pełni podlegają kontroli Grupy; lub

b)obecny obowiązek, który powstaje na skutek zdarzeń przeszłych, ale nie jest ujmowany w sprawozdaniu finansowym, ponieważ:

nie jest prawdopodobne, aby konieczne było wydatkowanie środków zawierających w sobie korzyści ekonomiczne w celu wypełnienia obowiązku; lub

kwoty obowiązku (zobowiązania) nie można wycenić wystarczająco wiarygodnie.

Przez aktywa warunkowe rozumie się możliwe składniki aktywów, które powstały na skutek zdarzeń przeszłych oraz których istnienie zostanie potwierdzone dopiero w momencie wystąpienia lub niewystąpienia jednego lub większej ilości niepewnych przyszłych zdarzeń, które nie w pełni podlegają kontroli Grupy.

3.5.19.Zasady konsolidacji

Wewnątrzgrupowe transakcje i salda oraz niezrealizowane zyski na transakcjach między jednostkami Grupy są eliminowane. Niezrealizowane straty również są eliminowane, chyba że transakcja dostarcza dowodu na utratę wartości przenoszonego składnika aktywów. Tam, gdzie było to konieczne, zasady rachunkowości jednostek zależnych zostały zmienione tak, aby były zgodne z zasadami rachunkowości Grupy.

Wspólne porozumienia umowne

Zgodnie z MSSF 11 Wspólne porozumienia umowne, inwestycje we wspólne porozumienia umowne dzielą się na wspólne działania i wspólne przedsięwzięcia. Klasyfikacja zależy od wynikających z umowy praw i obowiązków każdego z inwestorów, a nie od struktury prawnej wspólnego ustalenia umownego. Grupa TenderHut posiada zarówno wspólną działalność, jak i wspólne przedsięwzięcia.

Wspólna działalność

Grupa wykazuje swoje bezpośrednie prawa do aktywów, zobowiązań, przychodów i kosztów wspólnych działań oraz swoje udziały we wszystkich wspólnie posiadanych bądź ponoszonych aktywach, zobowiązaniach, przychodach i kosztach. Są one wykazywane w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym pod odpowiednimi nagłówkami.

3.5.21.Sprawozdawczość dotycząca segmentów

Segmenty operacyjne są przedstawiane w sposób spójny ze sprawozdawczością wewnętrzną dostarczaną zarządowi Grupy TenderHut S.A.

3.5.22.Zapasy

Zapasy Grupy stanowią przeznaczone do zbycia lub zużycia w ciągu 12 miesięcy od dnia bilansowego lub w ciągu normalnego cyklu operacyjnego właściwego dla danej działalności:

- materiały – nabyte w celu zużycia na własne potrzeby Grupy,

- półprodukty i produkty w toku – składniki majątku obrotowego Grupy znajdujące się w toku wytwarzania lub przetwarzania,

- produkty gotowe – wytworzone lub przetworzone przez Grupę, zdatne do sprzedaży rzeczowe aktywa obrotowe,

- towary – nabyte w celu odprzedaży w stanie nieprzetworzonym.

Zapasy wyceniane są - zgodnie z MSR 2 pkt. 9.18 - według ceny nabycia lub kosztów wytworzenia nie wyższych od ich cen sprzedaży netto możliwej do uzyskania na dzień bilansowy. Wartość netto możliwa do uzyskania jest oszacowaną ceną sprzedaży dokonywanej w toku bieżącej działalności gospodarczej, pomniejszona o szacowane koszty wykończenia oraz koszty niezbędne do doprowadzenia sprzedaży do skutku.

Poszczególne pozycje zapasów wycenia się następująco:

- towary – według cen nabycia,

- materiały podstawowe – według cen nabycia,

- pozostałe materiały – według cen nabycia.

Koszty zakupu materiałów i towarów przekazanych bezpośrednio do zużycia lub sprzedaży nie podlegają ewidencji magazynowej i rozliczane są w całości na kierunki rozchodu materiałów i towarów w miesiącu, w którym powstały. Do materiałów takich zalicza się w szczególności wszelkiego rodzaju pozostałe materiały, jak na przykład materiały biurowe, środki czystości i paliwo odpisuje się w koszty działalności w dacie ich zakupu.

Towary handlowe zakupywane do dalszej odsprzedaży ewidencjonowane są na koncie zakupu towarów nr 330. Jedyne różnice jakie mogą powstać między ceną rzeczywistą towarów a ich ceną ewidencyjną powodowane będą wyłącznie przez zaokrąglenia cen oraz zaistniałymi po przyjęciu do magazynu i częściowej lub całkowitej sprzedaży, korektami cen wynikających z faktur korygujących. Odchylenia takie odnoszone są na koszt własny sprzedaży w całości w miesiącu ich powstania.

Wartość rozchodu materiałów i towarów ustalana jest metodą FIFO.