Rachunkowości i zatwierdzone do stosowania w UE, mające zastosowanie do prowadzonej przez nią działalności i obowiązujące w okresach sprawozdawczych od 1 stycznia 2025.

Skonsolidowane sprawozdanie finansowe zostało sporządzone zgodnie z zasadą kosztu historycznego, z wyjątkiem aktywów zakwalifikowanych do wyceny w wartości godziwej.

Skonsolidowane sprawozdanie finansowe obejmuje dane jednostki dominującej oraz jednostek od niej zależnych i zostało sporządzone zgodnie z MSSF UE.

MSSF w kształcie zatwierdzonym przez UE nie różnią się obecnie w znaczący sposób od regulacji wydanych przez Radę Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (RMSR), z wyjątkiem poniższych zmian do standardów oraz nowych standardów.

Zmiany do MSR 21 „Skutki zmian kursów wymiany walut obcych – Brak wymienialności”

Zmiany wprowadzają wymóg ujawnienia informacji pozwalającej na zrozumienie przez użytkowników sprawozdań finansowych skutków braku wymienialności walut oraz wyjaśniają, w jaki sposób należy dokonać oceny wymienialności walut.

Data obowiązywania - okres roczny rozpoczynający się 1 stycznia 2025 roku lub po tej dacie.

Wyżej wymienione zmiany do standardów nie miały istotnego wpływu na sprawozdanie finansowe Spółki za 2025 rok.

Standardy i interpretacje oraz zmiany do standardów i interpretacji zatwierdzone przez UE, ale jeszcze nieobowiązujące

MSSF 9 (zmiana) „Instrumenty finansowe” oraz MSSF 7 (zmiana) „Instrumenty finansowe: ujawnianie informacji”

Zmiany do MSSF 9 oraz MSSF 7:

• wprowadzają możliwość wyboru polityki rachunkowości w zakresie zaprzestania ujmowania zobowiązania finansowego we wcześniejszej dacie niż data rozliczenia transakcji, o ile zostaną spełnione określone kryteria. Wybór ten ma zastosowanie wyłącznie do zobowiązań finansowych, których rozliczenie następuje za pośrednictwem systemu płatności elektronicznych. Jednostka, która dokona wyboru polityki rachunkowości wprowadzonego powyższą zmianą, będzie zobowiązana zastosować ją do wszystkich rozliczeń dokonywanych za pośrednictwem tego samego systemu płatności elektronicznych,

• doprecyzowują sposób analizy 3 obszarów, które podlegają ocenie przy przeprowadzaniu testu charakterystyki umownych przepływów pieniężnych („test SPPI”) aktywów finansowych, a co za tym idzie wpływają na klasyfikację aktywów finansowych, tj.:

➢ wprowadzono dodatkowe wytyczne dotyczące analizy warunków umownych, które mogą zmieniać przepływy pieniężne w oparciu o zdarzenia warunkowe (na przykład stopy procentowe powiązane z celami ESG),

➢ doprecyzowano wytyczne w zakresie aktywów finansowych „bez prawa regresu”. Składnik aktywów finansowych ma cechy „bez prawa regresu”, jeżeli pożyczkodawca ma prawo do otrzymywania przepływów pieniężnych generowanych wyłącznie przez określone aktywa. W takiej sytuacji kredytobiorca posiada ekspozycję na ryzyko operacyjne aktywów, a nie ryzyko kredytowe pożyczkobiorcy,

➢ doprecyzowano wytyczne w zakresie umownie powiązanych instrumentów. W przypadku niektórych transakcji wystawca może nadać priorytet płatnościom, korzystając z wielu umownie powiązanych instrumentów, które powodują koncentrację ryzyka kredytowego (tzw. „transze”). Zmiany wyjaśniają między innymi, że kluczowym elementem odróżniającym umownie powiązane instrumenty od innych aktywów finansowych o charakterystyce „bez regresu” jest kaskadowa struktura płatności, która powoduje nieproporcjonalną alokację niedoborów środków pieniężnych (strat) pomiędzy transzami,

• wprowadzają nowe wymogi ujawnieniowe dla:

➢ instrumentów kapitałowych wyznaczonych do wyceny w wartości godziwej przez inne całkowite dochody,

➢ aktywów i zobowiązań finansowych wycenianych według zamortyzowanego kosztu, których warunki umowne mogą zmieniać przepływy pieniężne ze względu na zdarzenia niezwiązane bezpośrednio ze

zmianami podstawowego ryzyka kredytowego (np. zmiana przepływów pieniężnych na skutek spełnienia bądź nie norm ESG),

• dla umów na energię elektryczną zależną od środowiska, często mających formę umów zakupu energii:

➢ doprecyzowują stosowanie wymogów „do własnego użytku”,

➢ dopuszczają stosowanie rachunkowości zabezpieczeń, jeśli takie umowy są wykorzystywane jako instrumenty zabezpieczające,

➢ wprowadzają nowe wymogi ujawnieniowe, aby umożliwić inwestorom zrozumienie wpływu takich umów na wyniki finansowe i przepływy pieniężne danej jednostki.

Data obowiązywania - okres roczny rozpoczynający się 1 stycznia 2026 roku lub po tej dacie.

Zmiany standardów nie będą miały istotnego wpływu na sprawozdanie finansowe w okresie jego pierwszego zastosowania

Coroczne ulepszenia MSSF (Tom 11)

Coroczne ulepszenia RMSR ograniczają się do zmian, które albo wyjaśniają brzmienie standardu MSSF, albo korygują stosunkowo drobne niezamierzone konsekwencje, przeoczenia lub konflikty między wymogami zawartymi w standardach. Zmiany zawarte w Corocznych Ulepszeniach (Tom 11) dotyczą:

• MSSF 1 „Zastosowanie Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej po raz pierwszy” – stosowanie rachunkowości zabezpieczeń przez jednostkę stosującą MSSF po raz pierwszy,

• MSSF 7 „Instrumenty finansowe: Ujawnianie informacji”: (1) Zysk lub strata z tytułu zaprzestania ujmowania; (2) Ujawnienie różnic pomiędzy wartością godziwą a ceną transakcyjną; (3) Ujawnianie informacji na temat ryzyka kredytowego,

• MSSF 9 Instrumenty finansowe: (1) Zaprzestanie ujmowania zobowiązań z tytułu leasingu; (2) Cena transakcyjna,

• MSSF 10 Skonsolidowane sprawozdania finansowe – ustalenie „de facto agenta”,

• MSR 7 Sprawozdanie z przepływów pieniężnych – metoda ceny nabycia lub kosztu wytworzenia.

Data obowiązywania - okres roczny rozpoczynający się 1 stycznia 2026 roku lub po tej dacie.

Zmiany standardów nie będą miały istotnego wpływu na sprawozdanie finansowe w okresie jego pierwszego zastosowania.

Standardy i interpretacje oraz zmiany do standardów i interpretacji wydane przez RMSR, ale jeszcze niezatwierdzone do stosowania w UE

MSSF 18 „Prezentacja i ujawnienia w sprawozdaniach finansowych”

MSSF 18 zastępuje MSR 1 „Prezentacja sprawozdań finansowych”. Celem nowego standardu jest poprawienie porównywalności i transparentności komunikacji jednostki za pośrednictwem sprawozdań finansowych. Standard wprowadza:

• nowe wymogi dotyczące prezentacji w rachunku zysków i strat, w tym określonych sum i sum częściowych. MSSF 18 wymaga, aby jednostka klasyfikowała wszystkie przychody i koszty w swoim rachunku zysków i strat do jednej z pięciu kategorii: działalność operacyjna, działalność inwestycyjna, działalność finansowa, podatek dochodowy i działalność zaniechana. Pierwsze trzy kategorie są nowe. Uzupełnieniem tych kategorii jest wymóg prezentacji sum częściowych i sum „zysku lub straty operacyjnej”, „zysku lub straty przed finansowaniem i podatkiem dochodowym” oraz „zysku lub straty”.

• pojęcie miary wyników zdefiniowanej przez kierownictwo („MPM”) i definiuje ją jako sumę częściową przychodów i kosztów, którą jednostka wykorzystuje w publicznych komunikatach poza sprawozdaniami finansowymi, w celu przekazania użytkownikom oceny kierownictwa wyników finansowych jednostki jako całości. MSSF 18 wymaga od jednostek ujawniania informacji na temat wszystkich swoich MPM w jednej nocie, w tym: sposób kalkulacji miary, jaką przydatną informację przedstawia miara oraz uzgodnienia z najbardziej porównywalną sumą częściową określoną przez MSSF 18 lub inny standard.

• nowe wymogi dotyczące agregacji i dezagregacji informacji finansowych w oparciu o zidentyfikowane „role” podstawowych sprawozdań finansowych i not.

Data obowiązywania - okres roczny rozpoczynający się 1 stycznia 2027 roku lub po tej dacie.

Wprowadzenie nowego standardu nie wpłynie na wartości liczbowe prezentowane w sprawozdaniu finansowym.

Zmieni się natomiast sposób prezentacji, co obecnie podlega analizie przez Spółkę.

MSSF 19 „Spółki zależne bez odpowiedzialności publicznej: ujawnianie informacji”

MSSF 19 zezwala spełniającym określone warunki spółkom zależnym na stosowanie ograniczonych wymogów dotyczących ujawniania informacji, przy zachowaniu obowiązku przestrzegania zasad ujmowania, wyceny i prezentacji określonych w innych MSSF.

Standard ten będą mogły zastosować spółki zależne, które:

• nie ponoszą odpowiedzialności publicznej (tj. ich instrumenty kapitałowe lub dłużne nie są przedmiotem obrotu na rynku publicznym lub nie posiadają aktywów o charakterze powierniczym dla szerokiej grupy podmiotów z zewnątrz),

• posiadają jednostkę dominującą lub jednostkę dominującą najwyższego szczebla sporządzającą skonsolidowane sprawozdania finansowe zgodnie z MSSF, które są dostępne do użytku publicznego.

Data obowiązywania - okres roczny rozpoczynający się 1 stycznia 2027 roku lub po tej dacie.

Standard ten nie ma zastosowania dla Spółki.

Zmiany do MSSF 19 „Jednostki zależne bez odpowiedzialności publicznej: ujawnienia”

Zmiany do MSSF 19 ograniczają zakres wymagań dotyczących ujawnień w odniesieniu do nowych standardów rachunkowości MSSF oraz zmian do standardów opublikowanych w okresie od lutego 2021 r. do maja 2024 r., które zostały w pełni uwzględnione przy pierwotnym wydaniu MSSF 19. W szczególności Rada usunęła cele ujawniania z ograniczonych wymagań ujawnieniowych MSSF 19 w odniesieniu do tych nowych standardów i zmian, aby uniknąć wrażenia, że jednostki stosujące MSSF 19 są zobowiązane do przedstawiania ujawnień w takim samym zakresie jak jednostki, które nie stosują tego standardu.

Data obowiązywania - okres roczny rozpoczynający się 1 stycznia 2027 roku lub po tej dacie.

MSR 21 (zmiana) „Skutki zmian kursów wymiany walut obcych”

Zmiany do MSR 21 wyjaśniają w jaki sposób jednostki powinny przeliczać sprawozdania finansowe z waluty gospodarki niehiperinflacyjnej na walutę prezentacji hiperinflacyjną, tj.

• gdy jednostka przelicza kwoty z waluty funkcjonalnej, która jest walutą gospodarki niehiperinflacyjnej, na walutę prezentacji, która jest walutą gospodarki hiperinflacyjnej, jednostka przelicza te kwoty, w tym dane porównawcze, stosując kurs zamknięcia obowiązujący na dzień sporządzenia najnowszego sprawozdania z sytuacji finansowej,

• gdy waluta prezentacji jednostki przestaje być walutą hiperinflacyjną, a walutą funkcjonalną jednostki pozostaje waluta gospodarki niehiperinflacyjnej, jednostka stosuje prospektywnie obecnie obowiązujące wymogi MSR 21 w takich przypadkach, bez konieczności przekształcania danych porównawczych.

Data obowiązywania - okres roczny rozpoczynający się 1 stycznia 2027 roku lub po tej dacie.

.

Wszystkie grupy środków trwałych są wyceniane w cenie nabycia lub koszcie wytworzenia a po początkowym ich ujęciu pomniejszone są o odpisy umorzeniowe i odpisy z tytułu utraty wartości. Grupa nie dokonuje przeszacowań żadnej z grup środków trwałych.

Grupa dla wszystkich grup środków trwałych stosuje amortyzację liniową.

Dla poszczególnych grup środków trwałych stosowane są następujące okresy amortyzacji:

Zgodnie z postanowieniami MSR 16 Grupa okresowo, nie rzadziej niż na dzień bilansowy, weryfikuje przyjęte stawki amortyzacyjne, analizując czy odpowiadają one okresom ekonomicznej użyteczności posiadanych środków trwałych.

Koszty amortyzacji obciążają w sprawozdaniu z całkowitych dochodów pozycję „Koszt własny sprzedaży”, „Koszty Zarządu” lub „Koszty sprzedaży”, zaś koszty będące konsekwencją utworzonych odpisów aktualizujących obciążają „Pozostałe koszty operacyjne”.

Koszty finansowania zewnętrznego bezpośrednio związanego z nabyciem lub wytworzeniem składników majątku wymagających dłuższego okresu czasu, aby mogły być zdatne do użytkowania lub odsprzedaży, są doliczane do kosztów wytworzenia takich środków trwałych, aż do momentu oddania tych środków trwałych do użytkowania. Pozostałe koszty finansowania zewnętrznego są ujmowane jako koszty w okresie, w którym je poniesiono.

Jednostki stowarzyszone to takie jednostki, nad którymi Grupa dominująca nie sprawuje kontroli, ale na które wywiera znaczący wpływ, uczestnicząc w ustalaniu polityki finansowej i operacyjnej.

Inwestycje w jednostkach stowarzyszonych są ujmowane początkowo w cenie nabycia, a następnie wyceniane z zastosowaniem metody praw własności. Na moment powstania znaczącego wpływu ustalana jest wartość firmy jako różnica pomiędzy ceną nabycia inwestycji a wartością godziwą aktywów netto przypadających na inwestora. Wartość firmy ujmowana jest w wartości bilansowej inwestycji w jednostkach stowarzyszonych.

Wartość bilansowa inwestycji w jednostkach stowarzyszonych jest powiększana lub pomniejszana o:

udział Grupy dominującej w wyniku jednostki stowarzyszonej,

udział Grupy dominującej w pozostałych całkowitych dochodach jednostki stowarzyszonej, wynikających m.in. z przeszacowania rzeczowych aktywów trwałych oraz z tytułu różnic kursowych z przeliczenia jednostek zagranicznych. Kwoty te wykazuje się w korespondencji z odpowiednią pozycją „Skonsolidowanego sprawozdania z wyniku i pozostałych całkowitych dochodów”,

zyski i straty wynikające z transakcji pomiędzy Grupą a jednostką stowarzyszoną, które podlegają wyłączeniom do proporcji posiadanego udziału,

otrzymane wypłaty z zysku wypracowanego przez jednostkę stowarzyszoną, które obniżają wartość bilansową inwestycji.

Sprawozdania finansowe Grupy dominującej oraz spółek stowarzyszonych ujętych w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym metodą praw własności, sporządza się na ten sam dzień bilansowy tj. na 31 grudnia.

Corocznemu testowi na utratę wartości podlegają następujące składniki aktywów:

wartość firmy, przy czym po raz pierwszy test na utratę wartości przeprowadza się do końca okresu, w którym miało miejsce połączenie,

wartości niematerialne o nieokreślonym okresie użytkowania oraz

wartości niematerialne, które jeszcze nie są użytkowane.

W odniesieniu do pozostałych składników wartości niematerialnych oraz rzeczowych aktywów trwałych, udziałów w podmiotach powiązanych oraz aktywach z tytułu prawa do użytkowania dokonywana jest ocena, czy wystąpiły przesłanki, które mogą świadczyć o utracie ich wartości. W razie stwierdzenia, że jakieś zdarzenia lub okoliczności mogą wskazywać na trudność w odzyskaniu wartości bilansowej danego składnika aktywów, przeprowadzany jest test na utratę wartości.

Wartość firmy jest alokowana do tych ośrodków wypracowujących środki pieniężne, z których oczekuje się korzyści synergii wynikających z połączenia jednostek gospodarczych, przy czym ośrodkami wypracowującymi przepływy pieniężne są co najmniej segmenty operacyjne.

Jeżeli wartość bilansowa przekracza szacowaną wartość odzyskiwalną aktywów bądź ośrodków wypracowujących środki pieniężne, do których aktywa te należą, wówczas wartość bilansowa jest obniżana do poziomu wartości odzyskiwalnej. Wartość odzyskiwalna odpowiada wyższej z następujących dwóch wartości: wartości godziwej pomniejszonej o koszty sprzedaży lub wartości użytkowej. Przy ustalaniu wartości użytkowej, szacowane przyszłe przepływy pieniężne są dyskontowane do wartości bieżącej przy zastosowaniu stopy dyskontowej odzwierciedlającej aktualne oceny rynkowe wartości pieniądza w czasie oraz ryzyka związanego z danym składnikiem aktywów.

Odpis z tytułu utraty wartości ośrodka w pierwszej kolejności przypisywany jest do wartości firmy. Pozostała kwota odpisu obniża proporcjonalnie wartość bilansową aktywów wchodzących do ośrodka wypracowującego przepływy.

Odpisy aktualizujące z tytułu utraty wartości są ujmowane w wyniku w pozycji pozostałych kosztów operacyjnych.

Odpisy aktualizujące wartość firmy nie podlegają odwróceniu w kolejnych okresach. W przypadku pozostałych składników aktywów, na kolejne dni bilansowe oceniane są przesłanki wskazujące na możliwość odwrócenia odpisów aktualizujących. Odwrócenie odpisu ujmowane jest w wyniku w pozycji pozostałych przychodów operacyjnych.

Aktywa finansowe

Na dzień nabycia Grupa wycenia aktywa finansowe w wartości godziwej, czyli najczęściej według wartości godziwej uiszczonej zapłaty. Koszty transakcji Grupa włącza do wartości początkowej wyceny wszystkich aktywów

finansowych, poza kategorią aktywów wycenianych w wartości godziwej poprzez wynik. Wyjątkiem od tej zasady są należności z tytułu dostaw i usług, które Grupa wycenia w ich cenie transakcyjnej w rozumieniu MSSF 15, przy czym nie dotyczy to tych pozycji należności z tytułu dostaw i usług, których termin płatności jest dłuższy niż rok i które zawierają istotny komponent finansowania zgodnie z definicją z MSSF 15.

Dla celów wyceny po początkowym ujęciu, aktywa finansowe inne niż instrumenty pochodne zabezpieczające, Grupa klasyfikuje z podziałem na:

aktywa finansowe wyceniane w zamortyzowanym koszcie,

aktywa finansowe wyceniane w wartości godziwej przez pozostałe całkowite dochody,

aktywa finansowe wyceniane w wartości godziwej przez wynik finansowy oraz

instrumenty kapitałowe wyceniane w wartości godziwej przez pozostałe całkowite dochody.

Kategorie te określają zasady wyceny na dzień bilansowy oraz ujęcie zysków lub strat z wyceny w wyniku finansowym lub w pozostałych całkowitych dochodach. Grupa dokonuje klasyfikacji aktywów finansowych do kategorii na podstawie modelu biznesowego funkcjonującego w Grupie w zakresie zarządzania aktywami finansowymi oraz wynikających z umowy przepływów pieniężnych charakterystycznych dla składnika aktywów finansowych.

Składnik aktywów finansowych wycenia się w zamortyzowanym koszcie, jeżeli spełnione są oba poniższe warunki (i nie zostały wyznaczone w momencie początkowego ujęcia do wyceny w wartości godziwej przez wynik):

składnik aktywów finansowych jest utrzymywany zgodnie z modelem biznesowym, którego celem jest utrzymywanie aktywów finansowych dla uzyskania przepływów pieniężnych wynikających z umowy,

warunki umowy dotyczącej składnika aktywów finansowych powodują powstawanie w określonych terminach przepływów pieniężnych, które są wyłącznie spłatą kwoty głównej i odsetek od wartości nominalnej pozostałej do spłaty.

Do kategorii aktywów finansowych wycenianych w zamortyzowanym koszcie Grupa zalicza:

pożyczki,

należności z tytułu dostaw i usług oraz pozostałe należności (z wyłączeniem tych, dla których nie stosuje się zasad MSSF 9),

dłużne papiery wartościowe,

Wymienione klasy aktywów finansowych prezentowane są w skonsolidowanym sprawozdaniu z sytuacji finansowej w podziale na aktywa długoterminowe i krótkoterminowe pozycjach „Pożyczki i należności”, „Należności z tytułu dostaw i usług oraz pozostałe należności” oraz „Pozostałe aktywa finansowe”. Wycena krótkoterminowych należności odbywa się w wartości wymagającej zapłaty ze względu na nieznaczące efekty dyskonta.

Z uwagi na nieistotne kwoty Grupa nie wyodrębnia przychodów z tytułu odsetek jako osobnej pozycji, lecz ujmuje je w przychodach finansowych.

Straty z tytułu utraty wartości aktywów finansowych wycenianych w zamortyzowanym koszcie pomniejszone o zyski z tytułu odwrócenia odpisów aktualizujących Grupa ujmuje w wyniku w pozycji „Straty z tytułu oczekiwanych strat kredytowych”. Zyski i straty powstałe w związku z wyłączeniem aktywów należących do tej kategorii ze sprawozdania z sytuacji finansowej Grupa ujmuje w wyniku w pozycji „Zysk (strata) z zaprzestania ujmowania aktywów finansowych wycenianych w zamortyzowanym koszcie”. Pozostałe zyski i straty z aktywów finansowych ujmowane w wyniku, w tym różnice kursowe, prezentowane są jako przychody lub koszty finansowe.

Przychody z tytułu odsetek, zyski i straty z tytułu utraty wartości oraz różnice kursowe związane z tymi aktywami obliczane są i ujmowane w wyniku finansowym w taki sam sposób, jak ma to miejsce w przypadku aktywów finansowych wycenianych w zamortyzowanym koszcie. Pozostałe zmiany wartości godziwej tych aktywów ujmowane są przez pozostałe całkowite dochody. W momencie zaprzestania ujmowania składnika aktywów finansowych wycenianych w wartości godziwej przez pozostałe całkowite dochody skumulowane zyski lub straty rozpoznane wcześniej w pozostałych całkowitych dochodach podlegają przeklasyfikowaniu z kapitału do wyniku.

W okresie sprawozdawczym Grupa nie posiadała aktywów finansowych kwalifikujących się do tej kategorii wyceny.

W tej kategorii Grupa ujmuje akcje i udziały spółek innych niż Grupy zależne lub stowarzyszone, wykazywane w sprawozdaniu z sytuacji finansowej w pozycji „Pozostałe aktywa finansowe”.

Skumulowane zyski lub straty z wyceny w wartości godziwej, uprzednio rozpoznane przez pozostałe całkowite dochody, nie podlegają przeklasyfikowaniu do wyniku w żadnych okolicznościach, włączając zaprzestanie ujmowania tych aktywów. Dywidendy z instrumentów kapitałowych zaliczonych do tej kategorii ujmowane są w wyniku w pozycji „Przychodów finansowych” po spełnieniu warunków rozpoznania przychodów z tytułu dywidend określonych w MSSF 9, chyba, że dywidendy te w oczywisty sposób stanowią odzyskanie części kosztów inwestycji.

Aktywa finansowe zaliczone do kategorii wycenianych w zamortyzowanym koszcie oraz wycenianych w wartości godziwej przez pozostałe całkowite dochody ze względu na model biznesowy i charakter przepływów z nimi związanych podlegają ocenie na każdy dzień bilansowy w celu ujęcia oczekiwanych strat kredytowych, niezależnie od tego, czy wystąpiły przesłanki utraty wartości. Sposób dokonywania tej oceny i szacowania odpisów z tytułu oczekiwanych strat kredytowych różni się dla poszczególnych klas aktywów finansowych:

Dla należności z tytułu dostaw i usług Grupa stosuje uproszczone podejście zakładające kalkulację odpisów z tytułu oczekiwanych strat kredytowych dla całego okresu życia instrumentu. Szacunki odpisów są dokonywane na zasadzie zbiorowej, a należności zostały pogrupowane według okresu przeterminowania. Szacunek odpisu jest oparty przede wszystkim o historycznie kształtujące się przeterminowania i powiązanie zalegania z faktyczną spłacalnością z ostatnich 3 lat, z uwzględnieniem dostępnych informacji dotyczących przyszłości.

W odniesieniu do pozostałych klas aktywów, w przypadku instrumentów, dla których wzrost ryzyka kredytowego od pierwszego ujęcia nie był znaczący lub ryzyko jest niskie, Grupa zakłada ujęcie w pierwszej kolejności strat z niewykonania zobowiązania dla okresu kolejnych 12 miesięcy. Jeśli wzrost ryzyka kredytowego od momentu jego początkowego ujęcia był znaczny, ujmuje się straty odpowiednie dla całego życia instrumentu. 

Grupa, jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (podatku „CIT”). Pozycja „Podatek dochodowy” w sprawozdaniu z całkowitych dochodów składa się z części bieżącej oraz odroczonej podatku.

Część bieżąca obciążająca wynik jest kalkulowana na koniec każdego okresu sprawozdawczego w oparciu o podstawę opodatkowania, ustaloną z uwzględnieniem różnic występujących pomiędzy rachunkowym a podatkowym zyskiem brutto.

Część odroczona podatku jest kalkulowana przy zastosowaniu metody bilansowej, tj. poprzez porównanie bilansowej wartości poszczególnych pozycji aktywów i pasywów, wynikającej ze sprawozdania z sytuacji finansowej z ich wartością podatkową.

Grupa rozpoznaje rezerwy z tytułu podatku odroczonego, kiedy różnice przejściowe pomiędzy wartością podatkową a bilansową są dodatnie, co znaczy, że w przyszłości będą prowadzić do zwiększenia opodatkowania podatkiem bieżącym.

Aktywa z tytułu podatku odroczonego występują wtedy, gdy:

Grupa prowadzi działalność gospodarczą na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej w Ożarowie Mazowieckim i w związku z tym ujmuje aktywa z tytułu podatku odroczonego (zwolnienia strefowego) z tytułu ulgi inwestycyjnej.

Ujęcie aktywa z tytułu podatku odroczonego następuje, gdy jest prawdopodobne, że będzie przyszły dochód, od którego będzie można odpisać ulgę podatkową. Aktywa z tytułu podatku odroczonego Grupa ujmuje w korespondencji z wynikiem okresu, w którym warunek ujęcia został spełniony. Rozliczanie aktywów z tytułu podatku odroczonego następuje w korespondencji z rachunkiem wyników, w kwocie wykorzystania zwolnienia podatkowego w danym okresie rachunkowym.

Za wartość godziwą przyjmuje się kwotę, za jaką dany składnik aktywów mógłby zostać wymieniony, a zobowiązanie uregulowane na warunkach transakcji rynkowej, pomiędzy zainteresowanymi i dobrze poinformowanymi, niepowiązanymi ze sobą stronami. Wartość godziwą instrumentów finansowych znajdujących się w obrocie na aktywnym rynku stanowi cena rynkowa pomniejszona o koszty związane z przeprowadzeniem transakcji, gdyby ich wysokość była znacząca. Cenę rynkową aktywów finansowych posiadanych przez jednostkę oraz zobowiązań finansowych, które jednostka zamierza zaciągnąć, stanowi zgłoszona na rynku bieżąca oferta kupna, natomiast cenę rynkową aktywów finansowych, które jednostka zamierza nabyć, oraz zaciągniętych zobowiązań finansowych stanowi zgłoszona na rynek bieżąca oferta sprzedaży.

Grupa do wyceny wartości godziwej stosuje metodę dochodową DCF.

Metody dochodowe traktują̨ przedsiębiorstwo jak pozycję aktywów, dla której możliwe jest określenie strumieni pieniężnych przez nie generowanych. Przepływy te porównywane są̨ z kosztem pieniądza uwzgledniającym czas i ryzyko danego aktywa (przepływów związanych z danym aktywem). Metoda dochodowa z wyceną DCF opiera się na głównym założeniu, że wartość Grupy stanowi to, jaki zysk może ona w przyszłości wygenerować – czyli ile

Odpis aktualizujący prawo wieczystego użytkowania gruntu.

Ujmowanie przychodów. Grupa stosuje metodę procentowego zaawansowania prac przy rozliczaniu kontraktów długoterminowych transakcji w trakcie realizacji z tytułu świadczenia usług. Stosowanie tej metody wymaga od Grupy szacowania proporcji dotychczas wykonanych prac do całości usług do wykonania.

Ryzyko rynkowe

Ryzyko rynkowe polega na tym, że zmiany cen rynkowych, takich jak kursy walutowe, stopy procentowe i ceny akcji będą wpływać na wyniki Grupy lub na wartość posiadanych instrumentów finansowych. Celem zarządzania ryzykiem rynkowym jest utrzymanie i kontrolowanie stopnia narażenia spółek wchodzących w skład Grupy na ryzyko rynkowe w granicach przyjętych parametrów, przy jednoczesnym dążeniu do optymalizacji stopy zwrotu.

W ocenie Zarządu ryzyko rynkowe w odniesieniu do Grupy dotyczy przede wszystkim ekspozycji na ryzyko zmiany kursu PLN/EUR z uwagi na to, iż Grupa prowadzi wymianę handlową głównie jako eksporter.

Inne ryzyka rynkowe odnoszą się do zmian oprocentowania zobowiązań finansowych, środków pieniężnych i ich ekwiwalentów. Należności handlowe krótkoterminowe w walucie obcej stanowiły na dzień 31 grudnia 2025 r. 86% należności handlowych ogółem natomiast krótkoterminowe zobowiązania z tytułu dostaw i usług w walucie obcej stanowiły na ten dzień 52% zobowiązań z tytułu dostaw i usług ogółem (31.12.2024 r: odpowiednio 96% i 65%).

Grupa korzysta z instrumentów finansowych w celu zabezpieczenia przed ryzykiem zmian kursów walut.

Ryzyko walutowe

Grupa w sposób ciągły analizuje wahania kursu EUR/PLN. Poniższa tabela przedstawia szacunkową wrażliwość wyniku finansowego brutto na wahania kursu EUR (przy założeniu braku zabezpieczeń poprzez instrumenty finansowe):

*W analizie w roku 2025 uwzględniono zmiany o 10% ze względu na założenie, że ryzyko związane z możliwością wahań kursu jednej waluty w stosunku do innej nie będzie wyższe.

Wartość bilansowa aktywów oraz zobowiązań pieniężnych Grupy denominowanych w walutach obcych na dzień bilansowy przedstawia się następująco:

Ryzyko stóp procentowych występuje głównie w związku z korzystaniem przez Grupę z kredytów bankowych. Zaciągnięte kredyty oparte są na zmiennej stopie procentowej co naraża Grupę na ryzyko zmiany wyniku i przepływów pieniężnych. Biorąc pod uwagę obecny poziom finansowania kredytowego zakłada się, że skutki zmiany stóp procentowych miały umiarkowany wpływ na wynik roku 2025.

W celu przeprowadzenia analizy wrażliwości na zmiany stóp procentowych, na podstawie historycznych zmian wartości oraz na podstawie wiedzy i doświadczenia w zakresie rynków finansowych, zmiany stóp procentowych, które są „racjonalnie możliwe”, oszacowane zostały na dzień 31.12.2025 r. na poziomie -1/+1 punktów procentowych dla złotego w przypadku kredytów bankowych.

Ryzyko kredytowe

Zarząd opracował politykę kredytową, według której każdy klient jest oceniany pod kątem wiarygodności kredytowej zanim zostaną mu zaoferowane terminy płatności oraz inne warunki umowy. Przy ocenie, o ile to możliwe, brany jest pod uwagę rating klienta dokonany przez zewnętrzne firmy, a w niektórych przypadkach referencje bankowe. Dla każdego klienta jest wyznaczony limit transakcyjny, który oznacza maksymalną kwotę transakcji, dla której nie jest wymagana aprobata Zarządu.

Grupa regularnie monitoruje terminowość regulowania należności, w razie opóźnień wzywa klientów do zapłaty, a w ostateczności podejmuje działania windykacyjne.

Znacząca większość klientów prowadzi transakcje z Grupą co najmniej od trzech lat. Straty poniesione przez Grupę w wyniku nieotrzymania płatności są marginalne. Narażenie Jej na ryzyko kredytowe wynika głównie z indywidualnych cech każdego klienta. W ocenie Zarządu ryzyko kredytowe jest niskie, ponieważ kontrahentami są głównie firmy o uznanej reputacji.

Największy klient w 2025 roku generuje 14% (2024 r.: 15%) przychodów Grupy. Saldo należności od największego klienta Grupy stanowi 0% łącznej kwoty należności z tytułu dostaw i usług brutto na dzień 31 grudnia 2025 r (31.12.2024 r.: 4%). Wszystkie należności są spłacane zgodnie z umowami pisemnymi. Grupa nie widzi istotnego ryzyka w tym zakresie.

Maksymalna ekspozycja na ryzyko kredytowe

Ryzyko płynności

Ryzyko płynności jest to ryzyko wystąpienia trudności w spełnieniu przez Grupę obowiązków związanych ze zobowiązaniami finansowymi, które rozliczane są w drodze wydania środków pieniężnych lub innych aktywów finansowych. Zarządzanie płynnością przez Grupę polega na zapewnianiu, w możliwie najwyższym stopniu, aby Grupa zawsze posiadała płynność wystarczającą do regulowania wymaganych zobowiązań, zarówno w normalnej jak i kryzysowej sytuacji, bez narażania na niedopuszczalne straty lub podważenie reputacji Grupy.

Grupa minimalizuje ryzyko płynności prowadząc windykację w sposób ciągły, co zapewnia stały dopływ gotówki. Ponadto kontroluje i prowadzi działania mające na celu spełnianie warunków umów kredytowych. Aby zapewnić środki finansowe Grupa wspomaga się finansowaniem zewnętrznym – kredytem bankowym.

Do narzędzi zarządzania ryzykiem płynności w Spółce należą m.in.:

Ryzyko związane z płynnością

Grupa ocenia, że w ramach posiadanych środków finansowych w odniesieniu do bieżącego zadłużenia ryzyko związane z płynnością jest umiarkowane.

operacyjnej do kapitału własnego. Zarząd dąży do utrzymania równowagi pomiędzy wyższą stopą zwrotu możliwą do osiągnięcia przy wyższym poziomie zadłużenia i korzyściami oraz bezpieczeństwem osiąganym przy solidnym kapitale.

W okresie sprawozdawczym od 1 stycznia 2025 r do 31 grudnia 2025 r wskaźnik ten, liczony jako iloraz zysku netto za okres sprawozdawczy oraz kapitału własnego pomniejszonego o zysk netto, wyniósł -17% (2024 r: 2%). Stopa zadłużenia, liczona jako relacja sumy zobowiązań z tytułu zaciągniętych kredytów i pożyczek do kapitału własnego ogółem, wynosiła 20% na dzień 31 grudnia 2025 r. (2024 r.: 9%).

W okresie sprawozdawczym od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. nie było zmian w podejściu Grupy do zarządzania kapitałem.

Grupa monitoruje stan kapitałów stosując również wskaźnik dźwigni finansowej, który jest liczony jako stosunek zadłużenia netto do sumy kapitałów powiększonych o zadłużenie netto. Do zadłużenia netto Grupa wlicza oprocentowane kredyty i pożyczki, zobowiązania z tytułu dostaw i usług i inne zobowiązania, pomniejszone o środki pieniężne i ekwiwalenty środków pieniężnych.

Zarządzanie kapitałem